Tempo voor haar
Lou, 40 jaar
Reacties (2)
ongeveer 9 jaar geleden
Beste Lou, Ik denk, voor zover ik het uit je verhaal kan opmaken, dat je het goed aanpakt tot nu toe. Ik zou inderdaad het fysieke contact de eerste anderhalfjaar in haar bijzijn nog beperken. Ik accepteerde de nieuwe vriendin van mijn vader bijna onmiddellijk, maar het fysieke contact vond ik nog erg ongemakkelijk de eerste tijd. Gelukkig hebben ze daar dus een hele tijd mee gewacht, en ik heb toen zelf gezegd dat ik het goed vond. Daarna gaven ze elkaar pas een kusje in ons bijzijn. En nog steeds, jaren later, vind ik het nog gek om te zien. Het is goed dat je nog wacht met het blijven slapen, maar als ze zelf al vraagt of jullie samen gaan wonen denk ik dat ze het niet erg zou vinden. Ze zal zelf aangeven in welk tempo ze de nieuwe stappen aankan, en daarom is het goed om met haar te blijven praten zoals je al heel goed doet. Het loyaliteitsconflict zal nog wel blijven bestaan omdat het moeilijk blijft om tussen twee werelden in te zitten. Zolang ze haar vader met regelmaat blijft zien, en jij met haar over haar vader praat, zal dit naar mijn idee geen problemen gaan opleveren. Ga zo door zou ik zeggen, en hou in de gaten wat jouw dochter bij jou aangeeft. liefs Pascalle
ongeveer 9 jaar geleden
Beste Lou, Ik moet zeggen dat ik dit verhaal heel fijn vind om te lezen. Wat ontzettend goed dat je hier zo goed over nadenkt en dat je het rustig aan doet! Toen mijn moeder een nieuwe vriend kreeg vond ik het soms lastig als ze 'verliefd deden'. Gelukkig kon ik daar net als jouw dochter over praten met mijn moeder. Verder deden mijn moeder en haar nieuwe vriend het ook rustig aan. Hij bleef ook pas na een tijd slapen. Dat vond ik heel fijn. Als ik je verhaal zo lees denk ik dat het heel goed gaat op deze manier. Wat je ex betreft, misschien dat je hem kan uitleggen dat je juist goed nadenkt over het tempo en hier regelmatig over overlegt met jullie dochter. Misschien dat je ex het idee van jullie dochter krijgt dat zij het te snel vindt gaan. Dan zou je ook met haar het gesprek aan kunnen gaan en haar kunnen uitnodigen om hier eerlijk over te zijn? Nogmaals, ik vind het heel goed dat je er zo goed over nadenkt en voorzichtig mee bent. Daar kunnen een hoop ouders een voorbeeld aan nemen! Liefs, Nina
0

0