Soms nog als gezin

Janneke, 38 jaar

Lieve allemaal Mijn partner en ik gaan uit elkaar en we gaan dit binnenkort aan de kinderen (van 6 en 8) vertellen. Daarna zullen we nog een maandje met zijn allen in een huis wonen, en daarna verhuis ik naar een huisje in de buurt, en gaan we een co-ouderschap aan. De kinderen kunnen dus gewoon op hun school en clubjes blijven gelukkig en krijgen 2 fijne huizen. Ik maak me echter wel heel veel zorgen over hoe het voor de kinderen gaat zijn, en heb daarom een aantal vragen aan jullie: - Mijn partner en ik hebben niet veel ruzie dus we denken dat de scheiding heel onverwacht komt voor de kinderen. We gaan ze zeggen dat we niet meer verliefd zijn, en daarom apart gaan wonen. Denken jullie dat dat duidelijk genoeg is voor de kinderen? - In de maand dat we nog bij elkaar wonen willen we de kinderen langzaam gaan betrekken bij het nieuwe huis en de verhuizing. Samen spulletjes voor de kamers uitzoeken etc. Hebben jullie nog tips voor deze periode? - We zijn van plan een 50/50 co-ouderschap aan te gaan, maar omdat we nog goed met elkaar omgaan willen we ook graag een paar keer per week als gezin samen eten of iets anders ondernemen. We willen ook nog af en toe als gezin op vakantie gaan. Dus we willen er voor zorgen dat de kinderen ons, en wij hen, nooit te lang hoeven missen. Nu zijn er mensen in mijn omgeving die zeggen dat dit te onduidelijk is voor de kinderen en dat ze veel hoop zullen houden dat het goed komt tussen ons. Hebben jullie daar wat over te zeggen vanuit ervaring? In mijn beleving is het misschien wel erger om 2 ouders te hebben die elkaar niet meer willen zien (en die je dus steeds een tijdje moet missen) dan om ouders te hebben die nog gewoon lief tegen elkaar doen (hoewel je dan misschien hoop zal houden).Wat vinden jullie? Heel erg bedankt voor het lezen Janneke

Stel je eigen vraag

OF

Reacties (2)

Emmeline

ongeveer 9 jaar geleden

Lieve Janneke, Dankjewel voor je bericht, ik word er blij van dat ie zulke belangrijke vragen stelt en dat je de scheiding zo fijn mogelijk wil maken voor de kinderen! Ik denk dat de manier om het te vertellen goed is, het is denk ik duidelijk genoeg. Het kan natuurlijk ook zijn dat ze veel vragen krijgen, daar moeten jullie misschien wel een beetje op voorbereid zijn. Antwoord op je tweede vraag: spulletjes kopen is super leuk, gewoon doen! Als tip misschien: handig als er ook spulletjes van oude huis naar nieuwe gaan. Zodat ze minder heimwee hebben, en hun kamertje echt van hén is. Ook fijn zijn fotolijstjes, van mama bij papa en andersom. Samen op vakantie gaan is misschien iets wat je in het begin nog niet gelijk moet doen, maar als ze de situatie echt goed begrijpen juist wel! Lijkt mij heel fijn. Hoe snel ze het "begrijpen" verschilt echt per kind, ik zou ze in de eerste periode er veel naar vragen, ze kunnen zelf wel aangeven of ze nog veel vragen hebben over de situatie. Eten met z'n allen is natuurlijk ook heel gezellig, zorg wel dat ze dus goed weten dat jullie echt alleen maar vrienden zijn (: Ik hoop dat ik je wat verder geholpen heb! Liefs, Emmeline

0

Anne

ongeveer 9 jaar geleden

Hallo Janneke, Ten eerste heb ik grote respect voor hoe jullie deze situatie oppakken! Het zal voor jullie ook geen makkelijke keus zijn geweest. Ik vind dat jullie zo te horen echt wel goed rekening houden met jullie kinderen en dit is bij een scheiding soms door ruzie, eigen belang enzovoorts niet het geval. Respect! Nu wil ik even antwoord geven op jouw vragen. Het kan zijn dat het in ieder geval erg spontaan voor jullie kinderen komt. Eventuele boze of juist verdrietige eerste reacties kunnen dus wel verwacht worden, hoeft echter niet. Ik denk dat jullie uitleg wel goed is. Aangezien ik denk dat kinderen van 6 en 8 dit wel begrijpen, echter misschien niet helemaal willen accepteren. Als het verder toch onduidelijk voor de kinderen is, zou ik uitleggen dat als mama en papa niet meer verliefd zijn en niet meer van elkaar houden niet meer als gezin kunnen samenleven, maar apart van elkaar. En dat dit dan niets te maken heeft met de kinderen. Jullie blijven altijd van ze houden en mama en papa altijd op een manier met elkaar verbonden, ook al is er geen liefde meer tussen mama en papa. Ik vind het leuk dat jullie de kids zo willen betrekken bij de verhuizing. Wat in deze fase belangrijk is, is denk ik ook vooral communicatie. Blijf praten met de kinderen over de nieuwe situatie. Beantwoord de vragen en ben gewoon open. Dat zal zeker helpen. Wat betreft de co-ouderschap dat is denk ik nog even afwachten en vooral proberen wat uiteindelijk werkt. Ieder kind reageert anders en ik zou gewoon proberen om op de wensen van jullie kinderen hierbij in te gaan. Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben. Ik wens jou en jullie allemaal veel liefs, Anne

0

respond to letter