Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Paniek bij zoon

Nicole, 48 jaar

SchoolPraten over de scheiding
Hoi, Mijn naam is Cathy en ik heb een vraag. Mijn kinderen zijn 12 en 16 jaar oud. De jongste is na de zomervakantie gestart met het voortgezet onderwijs. Ik en hun vader hebben begin dit jaar de keuze gemaakt om uit elkaar te gaan, maar pas sinds half augustus wonen we ook echt apart van elkaar. Net rond de start van het schooljaar. Voor mijn werk heb ik wisselende werktijden en op de dag dat ik in de nieuwe woonsituatie mijn eerste dagdienst had (en de kinderen dus hun eigen wekker moesten zetten en zelf moesten opstaan en naar school) is mijn zoon van 12 daarbij flink in paniek geraakt. Sindsdien wil hij/durft hij niet meer naar school toe. We krijgen er niet helemaal uit waarom, maar ik denk dat zijn gevoel van veiligheid weg is. Ouders uit elkaar, nieuwe school, vreemde leraren, geen bekende kinderen in de klas. Het is erg verdrietig om te zien hoe hij worstelt. We zijn al met school in overleg en gaan ook op zoek naar wat meer gespecialiseerde hulp. Mijn vraag aan jullie is eigenlijk: hebben jullie nog ideeën of tips hoe ik hierover met hem in gesprek kan gaan? Hij is 12 en kan zelf niet goed verwoorden wat er met hem gebeurt. Alvast bedankt voor het meedenken.
OF

Reacties (2)

Bob

29 jaar

meer dan 1 jaar geleden

Hoi Nicole, goed dat je die vraag hier stelt. Heel vervelend om te lezen dat jullie zoon hier zo mee worstelt. Naar een nieuwe school gaan is ook ontzettend spannend en wennen aan de nieuwe thuissituatie kan ook wel even duren. Ik zat ook net op de middelbare school toen mijn ouders gingen scheiden. Ik kan je wel wat vertellen over hoe ik dat heb ervaren, wat mij door die tijd heen heeft geholpen en wat ik heb gemist. Naar de middelbare school gaan vond ik heel spannend. Veel van het vertrouwde van de basisschool was voorbij. Ik bleef bij mijn moeder wonen na de scheiding. Gelukkig wel in hetzelfde huis. Voor de scheiding was mijn moeder veel thuis, maar na de scheiding moest ze ook meer gaan werken. Daardoor moest ik ineens veel meer zelf doen. Ik kon er ook niet echt over praten, daardoor raakte ik wat meer op mijzelf. Als ik hieraan terugdenk waren de leraren op school wel wat milder naar mij toe dan naar andere kinderen, dat heeft mij wel geholpen. Ook was ik veel met vriendjes, dit zorgde bij mij voor afleiding die ik goed kon gebruiken. Op de basisschool zat ik bij twee sportverenigingen. Na de basisschool/scheiding ben ik daar weggegaan. Dat zorgde voor nog meer verandering. Als ik terugkijk had ik beter wel bij die sportverenigingen kunnen blijven, dan was er nog wat meer bekend terrein. Mijn ouders waren niet heel goed in hierover praten met de kinderen, dat heb ik wel gemist. Dus ik denk dat het heel goed is wat jullie proberen! Op de site van Villa Pinedo is veel informatie te vinden dus kijk ook gerust verder. Ik kwam dit spel tegen voor het op gang brengen van het gesprek met de kinderen: https://webshop.villapinedo.nl/spel-vraag-maar/ Via Villa Pinedo kunnen kinderen ook een buddy aanvragen om mee te chatten. Wellicht heeft jullie zoon hier wat aan: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy Veel succes en sterkte toegewenst!

0

Esther

20 jaar

meer dan 1 jaar geleden

Hoihoi! Fijn dat je je vraag hier stelt. Ik ben Esther en inmiddels 20 jaar oud. Mijn ouders waren 4 toen ik ging scheiden. Ik heb daar best moeizaam mee gehad. Ik vond het erg lastig dat ik niet meer één vast thuis had. Al deze veranderingen deden best veel met mij en toen bij mij de periode van middelbare school was aangebroken, ging het mij ook niet altijd even goed. Ik had veel last van paniekaanvallen en weigerde ook vaak om naar school te gaan. Wat mij heel erg heeft geholpen is om één op één tijd met mijn vader en moeder te hebben. Ik had namelijk het gevoel dat mijn ouders niet meer veel tijd voor mij hadden. Ik had super veel last van stress doordat er allemaal nieuwe dingen op mij afkwamen. Ik vond het dan ook fijn om soms op zondagavond even alles op een rijtje te zetten. Ik heb ook wel moeite gehad met dat ik niet altijd kon uitspreken hoe ik mij voelde. Wat voor mij hielp is dat ik mezelf uitte op andere manieren. Dat deed ik door muziek te luisteren, tekenen, gedichten te schrijven en te dansen. Misschien heeft je zoon ook een creatieve manier van uiten? Hierdoor kon ik toch op een andere manier delen hoe het met mij ging. Wat ik fijn vond is dat niks mij werd opgedrongen en dat mijn moeder mij de ruimte en de tijd gaf. Dat had ik als kind namelijk ook echt nodig. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Liefs, Esther

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter