Samen een huis

Beste moeder, Dankjewel voor je bericht op ons verhaal. Wat goed om te lezen dat jij (jullie) er alles aan wil doen om de kinderen zo rustig mogelijk te laten wennen. En wat moet het fijn zijn dat de kinderen meteen goed overweg kunnen met jouw vriend. Ik vind het eerlijk gezegd dan ook lastig om je nog concrete tips te geven. Zo te zien doen jullie er al alles aan om de situatie niet resoluut om te draaien voor de kinderen. Dat jullie nu regelmatig dingen samen doen, is heel verstandig. Dan raken de kinderen gewend aan het nieuwe gezelschap, de nieuwe samenstelling thuis. Wat ik wel zou adviseren, is regelmatig ook dingen samen te blijven doen met alleen de kinderen. Misschien zijn ze daar nu nog erg jong voor, maar een middagje of avondje samen iets doen om jullie persoonlijke band te blijven versterken, is ook erg slim. Kinderen zullen dan in het geval van vragen of onduidelijkheden over de scheiding of de nieuwe situatie toch sneller naar jou toestappen, hun eigen moeder. Voor veel kinderen is dat fijn. De drempel blijft dan laag en dan voelen ze zich niet bezwaard. Het leven na een scheiding van je ouders verandert vaak zo drastisch, dat het risico bestaat dat het net iets te snel gaat. Nogmaals: wat goed om te lezen dat jullie initiatief nemen en de kinderen rustig willen laten wennen. Dan moet het vast goed komen. Ik wens jullie veel geluk en liefde met het nieuwe gezin:-) Yannick

Beste moeder, Bedankt voor je bericht op het forum! Ik vind het echt heel fijn om te lezen dat jullie overal zo goed over nadenken en er alles aan doen om te zorgen dat de kinderen rustig kunnen wennen. Als ik je verhaal lees, kan ik zo niet op nieuwe tips komen, omdat jullie het naar mijn idee allemaal al erg goed voor elkaar hebben. De dingen die ik vroeger na de scheiding gemist heb of liever anders had gezien, daar hebben jullie volgens mij al aan gedacht. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 was en in hetzelfde jaar kreeg mijn moeder een nieuwe vriend. Bij onze eerste ontmoeting klikte ik ook direct met hem, net als jouw kinderen doen met jouw nieuwe vriend. Mijn moeder koos er toen ook voor om mij aan hem te laten wennen door elkaar één keer in het weekend te zien en voor zover ik me kan herinneren vond ik het alleen maar leuk als hij er weer was in het weekend. Mijn vader kreeg, ik denk toen ik 5 jaar oud was, ook een nieuwe vriendin (zij had twee zoons van ongeveer dezelfde leeftijd), maar omdat hij na de scheiding bij mijn opa en oma moest wonen, trok hij eigenlijk vrij direct bij haar in. Als ik dan om het weekend bij mijn vader was, sliep ik dus bij hen thuis. Achteraf gezien was dit voor mij misschien een beetje te snel, ik had liever gehad dat ik ze eerst had kunnen ontmoeten zonder dat ik direct een heel weekend met ze door moest brengen en moest slapen in een nieuw huis. Naar mijn idee doen jullie er dus erg goed aan om de komende 4 maanden de tijd te nemen om aan elkaar te wennen. Hiernaast miste ik een eigen plekje bij mijn vader. Ik had daar wel een kamer gekregen, maar de spullen in de kamer voelden niet als van mij, waardoor het toch niet écht mijn eigen plekje was. Jullie betrekken de kinderen in het zoeken van een nieuwe woning en het kiezen van hun eigen kamer, dus ook dáár hebben jullie aan gedacht. Ten slotte miste ik dat mij gevraagd werd hoe de situatie nu voor mij was, of ik een beetje kon wennen etc. en individueel contact met mijn vader. Ik moest hem altijd 'delen' met zijn nieuwe vriendin en haar kinderen en had hem graag ook eens voor mezelf gehad. En ook hier hebben jullie aan gedacht, want jullie willen de kinderen de ruimte geven om te praten en individueel tijd met ze doorbrengen. Op basis van mijn eigen ervaring heb ik dus geen nieuwe tips voor jullie, maar dat bevestigt volgens mij juist dat jullie het al goed doordacht hebben! Wat ik jullie ten slotte mee wil geven is dat het voor mij vooral belangrijk is dat, als ik terugkijk naar de afgelopen jaren, ik zie dat mijn moeder er alles aan gedaan heeft om het goede te doen. En soms bleek het misschien niet het goede te zijn en liep het iets anders, maar haar intentie was altijd goed. Dus als iets toch niet zo goed uitpakt als gehoopt, hebben jullie de keuzes wel met de beste intenties gemaakt en dat is ook al heel wat waard! Heel veel geluk met jullie nieuwe gezin. Liefs, Mila