Rust in omgangsregeling

Beste Michael, Bedankt voor je vraag. Goede vraag ook. Ik beantwoord deze vanuit mijn ervaringen maar durf niet te zeggen dat het voor alle kinderen goed zou zijn. Op de basisschool hadden mijn zusje en ik een gekke regeling die lang niet zo rustig was. Maandag dinsdag en woensdagochtend bij vader, woensdagmiddag donderdag en vrijdag bij moeder en het weekend om en om. Wat ik daar vervelend aan vond was dat ik woensdagmiddag nooit bij mijn vader was. Verder vond ik het wel prima. Mijn vader wilde deze regeling anders, maar mijn moeder niet. Die had het idee dat we mijn moeder te lang zouden missen als we langer bij papa waren. Ik wilde al wel langer een weekregeling maar pas toen ik naar de middelbare ging heb ik echt van me laten horen. Mijn moeder wilde het niet omdat mijn zusje daar volgens haar nog niet aan toe was. Uiteindelijk, met veel rechters en advocaten kwam de weekregeling toch. Dat was veeeeel fijner mer de boeken en huiswerk en vooruitplannen. Wisselmomenten bleven altijd spannend. Maar gelukkig waren ze toen goed verdeeld en had ik genoeg tijd om te settelen voordat ik weer moest wisselen. Hebben jullie een mediator gehad bij het opstellen van het ouderschapsplan en de regelingen? Het is goed om de voor en nadelen te bespreken van het veranderen of zo laten zodat jullie er samen uit komen. Ik zou de kinderen er zoveel mogelijk buiten houden en ze niet teveel vragen stellen. Ik hoop dat je er iets aan hebt! Liefs, Malou

Hoi Michael, Wat goed dat je het forum hebt gevonden en je vraag hierop hebt gesteld! Ik heb ervaring met verschillende omgangsregelingen, dus ik zal mijn ervaring met je delen en ik hoop dat je hier voor jezelf en je kinderen iets uit kunt halen. In het begin van de scheiding van mijn ouders, wisselde ik om de paar dagen tussen mijn ouders. Dit bleek al snel geen succes omdat dit bij mij zorgde voor veel onrust. Hierdoor heb ik toen samen met mijn ouders de omgangsregeling aangepast naar een wisseling van om de week. Dit heb ik ongeveer een jaar volgehouden, maar merkte hierbij ook dat dit alsnog voor teveel onrust zorgde. Dit zat hem vooral in het slepen van schoolboeken, maar ook in de onrust die het met zich meebrengt wanneer ik weer moest wennen aan de andere ouder en een ander huis, andere sfeer. Na een tijdje heb ik hierbij ook de knoop doorgehakt om tegen mijn ouders te zeggen dat ik graag bij één ouder wilde gaan wonen. Dit vond ik heel erg moeilijk om te zeggen omdat ik geen keuze wilde maken tussen beide ouders, maar er viel een last van mijn schouders toen ik dit had verteld. Mijn ouders reageerden heel begripvol en de regeling werd er eindelijk één waarbij ik rust ervaarde. Deze regeling houden we nog steeds aan. Ik woon bij mijn moeder en al mijn spullen liggen er, maar ik zie mijn vader regelmatig in het weekend en ik kom er doordeweeks een paar keer avondeten. Aangezien jouw kinderen nog vrij jong zijn, lijkt het me lastig om met ze te bespreken wat zij graag willen. Toch zou ik als tip mee willen geven dat luisteren naar je kinderen essentieel is wanneer het gaat om rust creëren. Ik denk dat je hierbij al goed op weg bent, aangezien je advies vraagt op het forum! Verder wil ik meegeven dat ieder kind anders is en dat er geen perfecte omgangsregeling bestaat. Het is, zeker in het begin, voor alle partijen vooral uitproberen welke omgangsregeling werkt en welke niet. Kijk maar naar mijn verhaal, ik heb er ongeveer drie jaar over gedaan :). Zolang je blijft luisteren naar je kinderen en eerlijk bent over wat wel werkt en niet, denk ik dat je een heel eind kan komen! Ik hoop dat ik je hiermee heb kunnen helpen en dat de situatie voor jullie snel rustiger wordt. Liefs, Sanne