Rust

Hoi Rosalie, Dankjewel voor je bericht op ons forum. Dat is zeker een lastige en heel vervelende situatie. Het is ook moeilijk voor ons jongeren om hier goed advies voor te geven. We kennen het fijne niet van de situatie en elke situatie is weer anders. Ook zijn we geen instantie die professioneel advies kan geven. Daarnaast heb ik zelf (gelukkig) geen ervaring in dit soort situaties. Toch zal ik m'n best doen om advies te geven op mijn manier. Ik vind het mooi om te lezen dat jullie (jij en de vader) de oudste willen opvangen nu ze in zo'n rot situatie terecht is gekomen. Het lijkt mij inderdaad goed om ergens te zijn waar ze tot rust kan komen, waar ze zich kan focussen op school, vriendinnen en hobby's en niet alleen maar aan het ruziën is. Dat is voor niemand goed. Maar ik betwijfel of het noodzaak is dat de jongste ook meteen intrekt. Dit kan natuurlijk weer escaleren, want ik neem aan dat de moeder niet ook meteen haar andere kind uit huis wil hebben. Misschien is het juist wel goed voor de jongste om te blijven, en niet mee te moeten gaan in de situatie. Kinderen horen en zien alles. En als de jongste wel een goeie relatie heeft en zich thuis voelt bij haar, is het een beetje vreemd en misschien zelfs helemaal verkeerd om dat ook te 'verbreken', al is het tijdelijk. Dan wordt de jongste meegenomen in de situatie van het andere kind. Natuurlijk is het niet leuk dat de kinderen tijdelijk gescheiden worden, maar ieder kind is anders en het is goed om per situatie/per kind te kijken wat het beste is. Op lange termijn zal blijken hoe het gaat tussen de jongste en de moeder. Maar als daar ook problemen uit voortkomen, zal eerst professionele hulp ingeschakeld moeten worden. Wij kunnen daar als jongeren niet over oordelen;-) Sterkte gewenst. Yannick

Beste Rosalie, Bedankt voor uw vraag. Ik heb (helaas) geen ervaring met deze situatie, maar ik begrijp heel goed hoe de oudste zich voelt. Ik had geen ruzie met mijn vader maar ik voelde me daar niet fijn door mijn stiefmoeder, en om die reden heb ik overwogen daar niet meer heen te gaan. Ik vind het fijn om te lezen dat jullie het overwegen om haar dan op te vangen. Wat de situatie van het 'scheiden van de kinderen' betreft is dat natuurlijk wat moeilijk, dat begrijp ik goed. Het hangt er eigenlijk vanaf wat de kinderen ervan vinden. Mijn broertje en ik gingen bijvoorbeeld altijd samen naar mijn vader maar omdat we steeds meer een sociaal leven hebben blijft er regelmatig een van ons thuis. De andr gaat dan alleen naar papa. Wij vinden dat beiden prima. Nu is dit natuurlijk een wat andere situatie, maar het kan dus ook prima dat als zijn dochter permanent bij jullie blijft en haar zus dan om de week 4 dagen komt, dat ze dat prima vinden. Vooral wat de oudste betreft is het denk ik heel erg fijn om bij jullie te wonen om dan rust te krijgen. Als de jongste het oké vindt dat haar zus niet meer mee naar mama gaat, dan lijkt het me een goed plan. Zo heeft de oudste rust en tijd om na te denken, en kan ze hopelijk nadat ook haar moeder weer gekalmeerd is het weer opnieuw proberen. Ik denk dus dat het best kan als ze niet altijd samen zijn, zolang beide kinderen dat ook goed vinden. succes, Amélie

Beste Rosalie, Als ik je verhaal zo lees ben ik ontzettend blij dat er zulke bonusmoeders zijn. Wat fijn dat je zo goed in het belang van de kinderen denkt! Ik heb zelf een oudere zus en ik heb altijd veel steun aan haar gehad, en andersom ook. Mijn zus wilde op een gegeven moment niet meer naar mijn vader toe. Ik heb nu co-ouderschap, dus zie mijn zus om de week een week niet. Dit vinden we allebei ontzettend erg, maar ik zou niet net als mijn zus ook alleen bij mijn moeder willen wonen. Ik heb er namelijk niet voor gekozen om mijn vader niet meer te zien. Hoewel ik het niet leuk vind om zoveel minder met mijn zus samen te zijn, ik ben blij dat ik mijn vader nog wel zie. Ik snap de gedachte dat broer en zus niet uit elkaar gehaald mogen worden, maar soms is dit niet te voorkomen. Mijn advies is daarom om goed met ze te overleggen wat zij willen. Liefs, Nina