Reistijd

Beste Joyce, Bedankt voor het stellen van uw vraag! Ik vind het heel begrijpelijk dat u zich zorgen maakt om het vele reizen. Dat kan inderdaad belastend zijn voor een kind, hoewel elk kind dat toch anders ervaart. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 6 jaar was en mijn ouders gingen 50 km uit elkaar wonen. Dat is wel anders dan in jullie situatie, maar tot zekere hoogte kan ik mezelf hierin herkennen. ik ging om het weekend naar mijn vader, in het begin werden we heen en weer gereden en op een bepaald moment besloot mijn vader dat we oud genoeg waren om met OV te gaan. Dat kostte ons veel meer tijd, enkeltje naar mijn moeder terug was 1 uur en 45 min. Dat was toen nog niet zo'n probleem omdat mijn sport doordeweeks in mama's tijd was, maar het moment dat er feestjes waren in de weekenden werd het lastig. Dan moest ik later komen of zag ik mijn vader een maand niet. Het reizen zelf was wel oké omdat ik samen met mijn broertje ging, maar ik vond het vooral lastig dat ik bij papa niemand kende en als ik dan daar was dingen in het dorp van mama zou missen. Uiteindelijk wende het wel, ik weet nu niet beter, maar het was zeker even wennen. Wat mijn moeder vaak deed was dat ze ons naar en groter treinstation bracht zodat we een overstap minder hadden: dat scheelde veel tijd. Soms haalde mijn vader ons ook van het station zodat we niet met de bus hoefden. Dat kan enorm schelen in de reistijd, misschien kunt u met uw ex afspreken dit zo veel mogelijk te doen. Daarnaast deed ik vaak ook nuttige dingen in de trein: ik zat er toch wel even dus deed ik vaak mijn huiswerk: dan hoefde ik dat niet in het weekend te doen. Nu is uw dochter daar nu misschien te jong voor nog, maar ze zou bijvoorbeeld een leuk boek mee kunnen nemen oid, zodat ze zich in ieder geval bezig kan houden, dan lijkt de reis een stuk minder lang. Tenslotte denk ik dat het wel fijn is als u er eens met haar over praat. Probeer te vragen hoe zij zich erover voelt. Ik vond het vroeger bijvoorbeeld heel vervelend, maar mijn broertje die in precies dezelfde situatie zat maakte het allemaal niet zo veel uit. Sommige kinderen maken zich simpelweg niet zo druk en accepteren het veel sneller dan anderen. Het kan dus zomaar zijn dat uw dochter er helemaal niet zo veel last van heeft en dat ze er al aan gewend is geraakt: dan hoeft u zich ook geen zorgen meer te maken. Als ze nu aangeeft dat ze het wel vervelend vindt kunt u misschien aan haar vragen of ze het eens is met het idee om dan maar minder naar haar vader te gaan. Ik kan me voorstellen dat ze het reizen lastig vindt, maar het kan zomaar dat ze dat er toch voorover heeft om haar vader te zien. Hopelijk kunt u ook met haar vader afspreken dat jullie haar dus tegemoet komen in de reistijd en wellicht kan er een ander compromis gesloten worden. Dat vader bijvoorbeeld eens in de zoveel tijd naar haar toe komt in plaats van andersom. Dat deed mijn vader in het begin ook wel eens; vaak werkte hij in de buurt van mijn moeders woonplaats op vrijdagen dus kwam hij dan even langs om met ons een drankje te doen in het dorp. Ik hoop dat dit een beetje helpt, Liefs, Amélie

Beste Joyce, Bedankt voor uw vraag. Ik kan me goed voorstellen dat u bezorgd bent om de reistijd die uw dochter heeft. Hoe oud is uw dochter? Wat vind zij hier van? Toen mijn ouders gingen scheiden ging mijn vader 10 km verder op wonen. Dit is niet zo ver als uw ex-partner maar het was ook niet om de hoek. Ik ging dan met mijn broertje heen en weer. In het begin wisselde we op dinsdag avond, donderdag ochtend en om het weekend. In het begin werden wij gebracht omdat wij nog op de basisschool zaten. Toen ik naar de middelbare school ging moest ik fietsen. Vanaf dit moment werd het wisselen voor mij ook te veel. Ik was vaak heen en weer aan het fietsen en vergat altijd mijn schoolspullen. Dit was best vervelend. Doordat ik veel wisselende voelde het heel onrustig in mijn hoofd. Ik heb dit toen aangegeven en dit is later ook ingevoerd. Dit gaf mij rust. Wel vond ik het altijd vervelend om elke week weer ergens anders te wonen. Vooral omdat ik altijd al mijn kleding mee wilde en ik vaak wel iets vergat. Ik heb zelf toen ook getwijfeld of het wisselen niet minder kon, bijvoorbeeld om de 2 weken of om bij 1 van mijn ouders te wonen. Elke keer kwam ik weer tot de conclusie dat ik niet 1 van mijn ouders wilde missen en het heen en weer reizen hier voor over had. Ik geef u als tip om het met uw dochter te overleggen, zij kan het beste aangeven wat zij fijn vind. Ook kunt u met haar kijken hoe zij de tijd in de trein kan overbruggen, bijvoorbeeld door leuke spellen, boeken, films ect. Wanneer ik in de trein naar school ging deed ik hier een uur, bijna ander half uur over, op dat moment maakte ik soms nog een opdracht, kon ik leren of las ik een boek. Hierdoor ging de tijd snel en al snel was ik gewend aan het reizen. Wist u dat we ook buddy's hebben? Dit zijn jongeren die ook een scheiding hebben mee gemaakt en weten hoe het is om heen en weer te reizen. Misschien vind uw dochter het fijn om hier mee te kletsen? Neem maar eens een kijkje op https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat u hier iets aan heeft! Liefs, Misha