Alles gaat erg snel en daar maak ik me best zorgen om

Hey José, wat fijn dat je op ons forum bent! Ik was 15 toen mijn ouders gingen scheiden en mijn vader had ook heel snel een nieuwe vriendin, waarmee alles in een stroomversnelling kwam. Ik vond het soms wel wennen, om mijn vader ineens klef met iemand anders te zien en om hem ineens te moeten 'delen'. Vaak had ik er niet zoveel last van of was ik er niet zoveel mee bezig. Super fijn en goed dat je je kinderen mee wil geven dat ze altijd open en eerlijk mogen zijn en dat je er voor hen bent. Dat is het allerbelangrijkste: dat je kind weet dat je er altijd voor ze zal zijn en ze bij je terecht kunnen. Als ze dat gevoel hebben, kloppen ze vanzelf bij je aan als ze moeite hebben met de nieuwe situatie of het te snel vinden gaan met de nieuwe vriendin. Mijn ouders konden ook altijd veel vragen stellen over elkaar aan mij, omdat ze wilde weten hoe het voor mij was. Indirect projecteerde ze dan hun zorgen op mij, terwijl ik daar soms zelf niet eens mee bezig was of het zo voelde. Daardoor ging ik er juist heel veel over nadenken en ik vond het altijd een beetje gek dat ze zo geïnteresseerd in alles waren. Ik had het fijner gevonden als ze wat meer algemene vragen hadden gesteld hoe het met mij ging en gewoon zo af en toe hoe het weekend was. En dus niet specifiek vragen naar een bepaald onderwerp. Hopelijk heb je hier iets aan! Groetjes van Lotte

Hoi José, Als allereerste, complimenten dat je als ouder deze vraag stelt op het forum. Dat je je bereidwillig opstelt en het beste voor je kinderen wil, is een mooie eigenschap van je als ouder! Mijn ouders gingen op mijn 4e scheiden en mijn vader wisselde in een hoog tempo met nieuwe partners. Mijn moeder was/is een heel betrokken vrouw en daarin herkende ik jouw verhaal wel. Ik vond het moeilijk als ik het weekend dan iets had gedaan met mijn vader zijn nieuwe partner en mijn moeder specifiek en veel ging doorvragen. Als kind ging ik hierdoor namelijk mezelf vastzetten in een web met leugens, omdat ik mijn moeder erg graag wilde beschermen. Natuurlijk is je betrokkenheid erg belangrijk en moet je zeker blijven vragen hoe het weekend was etc, maar geef je kinderen hier wel genoeg ruimte hierin wat ze wel en (nog) niet vertellen. Als je nu wat meer ruimte geeft, is de kans groot dat ze zich sneller op hun gemak voelen om zichzelf open te stellen. Laat dus aan de kinderen over wat ze wel en niet willen vertellen. Dit kan voor jou als ouder een verdrietig proces zijn, dat is heel begrijpelijk! Wat ik fijn vond is om 1-op-1 leuke dingen te blijven doen met mijn moeder. Blijf actief werken aan de bonding met je kinderen. Dan blijven ze zich ook op hun gemak bij je voelen. Ook kan je je kinderen wijzen op onafhankelijke personen met wie ze kunnen praten over de scheiding. Zodat als ze niet alles bij jou kwijt kunnen/willen, vanuit loyaliteit, dat ze toch nog zich kunnen uitspreken. Ik wens je heel veel succes en kracht! Liefs, Esther