Op vakantie

Hoi Femke, Lief dat je erover nadenkt hoe je haar kan helpen. Dat is denk ik al een mooi begin. Ik vond het vroeger altijd heel moeilijk om mama achter te laten op vakantie, ik moest ook altijd huilen als we weg gingen. Maar: zodra we vertrokken waren was ik, hoe stom dat ook klinkt, oké met de situatie. We gingen immers iets leuks doen! In mijn kinderjaren bestond er nog geen whatsapp (), daarom hadden we afgesproken dat ik elke dag een mailtje naar mama mocht sturen. Ook had ze elke keer een lieve kaart met een foto in mijn koffer gestopt. Dit hielp enorm, maar aan de andere kant moet je er niet in doorslaan. Dan merkt je kleine dat er iets aan de hand is en dan kan het juist averechts werken. Probeer haar te enthousiasmeren voor de vakantie, je zult zien dat zodra ze weg is, ze zeker omdat ze met familie is, het heel erg naar haar zin heeft. Vergeet zelf ook geen me-time te nemen! Veel succes!

Hoi Femke! Dankjewel voor je vraag hier op het forum. Ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk is om je kind verdrietig mee te geven aan de andere ouder. Zelf als kind had ik er ook veel moeite mee dat ik mijn moeder 2 weken moest missen wanneer ik met mijn vader op vakantie ging. Ik vond het zelf dan in ieder geval fijn als mijn vader en stiefmoeder ervan af wisten dat ik mijn moeder zou gaan missen. Ook vond ik het fijn als ik op momenten dat ik echt verdrietig was mijn moeder even kon bellen. Daarna ging het bij mij dan meestal wel weer. Ook het moment van afscheid nemen van mijn moeder vond ik heel moeilijk. Maar meestal vond ik de vakantie ook heel erg leuk! Sterkte de 2 weken als je dochter op vakantie is! Groetjes Cristel