Klopt dit?

Hoi Miriam, bedankt voor je berichtje op het forum. Ik heb er zelf geen ervaring mee omdat ik al ouder was toen mijn ouders gingen scheidden, maar toch wil ik je graag proberen te helpen. Ik zie eenzelfde soort situatie namelijk weleens bij kinderen op mijn stage. Ik weet niet hoe het zit met rechten en instanties en dergelijke en ik denk dat Kyano inderdaad nog veel te jong is om zelf iets te willen in dat opzicht, maar dat hij aangeeft niet naar zijn vader te willen is natuurlijk erg vervelend. Hebben jij en je ex een omgangsregeling waarbij hij op dezelfde dagen bij jou of bij zijn vader is bijvoorbeeld? Het gaat er denk ik voornamelijk om dat hij structuur heeft en daardoor wat meer op zijn gemak gaat zijn omdat hij weet waar hij aan toe is. Ook al zijn jullie dagen/weken niet hetzelfde, je kunt hem bijvoorbeeld wel voorbereiden op de overgang van jou naar je ex door de dagen van de week ergens op te hangen (op de koelkast bijvoorbeeld, of een klein magneetbordje) en daarachter de foto van diegene waar hij die dag is. Zo weet hij waar hij aan toe is en dat geeft hem duidelijkheid en structuur. Daarmee ook veiligheid. Dat zou kunnen helpen om de overstap makkelijk(er) te kunnen maken, waardoor hij misschien ook minder moet huilen. Hij weet dan immers wat er gaat gebeuren en dat hij weer naar papa toe gaat. Je kunt dan ook laten zien wanneer hij weer bij jou zal zijn, zodat hij dat ook weet. Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Veel succes en liefs, Nadine

Beste Miriam, wat vervelend dat u al zo lang verwikkeld bent in de vechtscheiding. Ik heb vroeger ook een periode gehad waarin ik niet meer naar huis wilde na een weekend bij papa te zijn geweest. Dit is heel vervelend geweest voor mama omdat zij mij natuurlijk ook graag zag. Met betrekking tot uw vraag of uw zoon van vijf hier iets over te zeggen heeft, dat heeft hij enerzijds wel en anderzijds niet. Enerzijds heeft hij het wel omdat ouders kinderen niet kunnen (eigenlijk ook niet mogen) dwingen tot het contact met een ouder. Anderzijds heeft hij niet veel te zeggen want hij is pas vijf jaar jong. In gevallen als dit wordt door rechters vaak geoordeeld dat het gaat om jonge kinderen die nogal beïnvloedbaar zijn en dat het ook door andere dingen kan komen: hij kan bijvoorbeeld bang zijn dat u het vervelend vind als hij naar papa gaat of dat het slechts een fase is… De tip die ik kan geven is dat hij niet gedwongen moet worden, hierdoor kan het voorkomen dat hij nog meer afkeer ontwikkeld jegens zijn vader. Ik hoop dat u hier iets aan heeft. Stel gerust meer vragen als u ze heeft! Groeten, Melissa