In haar koppie

Hallo Majella, Wat naar voor de kinderen dat ze uit huis zijn geplaatst! Maar wat fijn om te lezen dat jullie het zo goed doen en de kinderen zich fijn voelen bij jullie. Het is heel begrijpelijk dat Britt wat kwetsbaarder is geworden en onzeker. Ik weet van mezelf dat ik ook erg onzeker en kwetsbaar ben geworden door de scheiding van mijn ouders. Je zou kunnen overwegen om een psycholoog in te schakelen, mijn broertje en ik zijn hier ook wel eens heen geweest. Maar het blijft als kind toch raar om naar een vreemd iemand heen te gaan en dan je zegje te doen. Ik zou aanraden om eens met school te praten, de leraar bijvoorbeeld. Dit is vaak een vertrouwd persoon waarbij ze zich toch wat meer op hun gemak voelen. Diegene zou eens een gesprekje kunnen voeren met haar over hoe ze zich voelt. En natuurlijk ook over of ze er zelf op zit te wachten om meer naar haar moeder te gaan. Ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt en dat Britt zich snel wat beter voelt. Nogmaals mijn complimenten voor jullie! Groetjes, Danny

Hallo Majella, Wat fijn dat jullie samen de kinderen van je vriend een stabiele basisthuis hebben gegeven! Dit is denk ik heel belangrijk voor de kinderen, dat ze een plek hebben waar ze zich goed en thuis voelen. Zoals ik lees wil de biologische moeder de kinderen meer zien en zelfs het liefst helemaal terug in huis nemen. Ze zien nu hun moeder af en toe, maar het lijkt mij dat ze daar heel erg aan moeten wennen en dat er allemaal nieuwe dingen voor ze gebeuren en te horen kunnen krijgen van moeder. Kinderen van gescheiden ouders zitten altijd in een loyaliteitsconflict, dus wat je al zegt; Britt kan misschien lastig dingen delen met jullie over haar moeder en andersom. Hoe open jullie je ook kunnen opstellen, het kan lastig voor haar blijven. Ik vond het ook altijd lastig om dingen te delen over mijn vader met mijn moeder, terwijl ik haar normaal alles vertel. Ik had toen een vriend waar ik alles aan vertellen kon wat ik heel fijn vond. Is er voor Britt misschien een contactpersoon (ouders van een vriendinnetje of iemand op school) die ze redelijk/goed vertrouwd? Dit is een wat makkelijkere stap om je problemen en verhalen te vertellen aan iemand anders dan je ouders. Als dat niet mogelijk is, zou ik adviseren om samen met Britt te kijken naar een andere oplossing, want als ze zelf niet open staat om te praten met een onbekende, dan zal er ook weinig uitkomen en het met tegenzin kunnen gaan. Ik hoop dat je hier wat verder mee kan komen! Groetjes, Micha