Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Houvast

Michelle, 39 jaar

Lieve kinderen van gescheiden ouders, In dec 2011 is onze zoon Lucas geboren. De relatie is altijd stroef verlopen, de vader van Lucas zat tijdens en een gedeelte na de bevalling in detentie. Om even kort door de bocht te gaan, ik heb alles alleen moeten doen en dragen. Letterlijk en figuurlijk tot ongeveer aan de derde verjaardag van Lucas... . Toen onze relatie beeeindigd was omdat ik niet meer verder kon, op was, moe was, is hij vertrokken en is bij een andere moeder van twee grote meiden (22 en 24 jaar) ingetrokken. Zonder mijn medeweten nam hij Lucas 'om de weekenden' al mee naar dit nieuwe gezin, zoals hij dit na één week al noemde. Hier heb ik even aan moeten wennen. De relatie tussen vader en mij blijft heel slecht, er is geen tot weinig communicatie mogelijk. Er is nl geen gezag en erkenning en hij zet in het gezag te verkrijgen via de rechtbank. Erkenning regelde ik al inmiddels. We hebben ook een mediation traject gevolgd met als doel de afspraken met regeling vast te leggen. Dit vastleggen wilde hij niet want alles liep vast op het verkrijgen van dat gezag. Hij gaf tijdens een mediation gesprek ook aan Lucas dan mee te kunnen nemen zonder overleg naar het buitenland dus de beredenatie vind ik nogal beangstigend. Enfin! Ik heb aangegeven, ook bij Mediaton, dat als er minimaal een jaar stabiliteit is ik best bereid in het gezag te regelen maar vooralsnog is de wereld waarin hij leeft steeds veranderd. En misschien moet hij nog in detentie. Dat zal in 2018 blijken wanneer zijn wereld grote zaak voorkomt. Tijdens de relatie met het nieuwe gezin mailt hij mij zeker zo een vier /vijf keer per week en zet mij op allerlei mogelijke manieren onder druk. Ik zit zelfs een keer bij het politie bureau omdat ik de druk bijna niet meer aan kan. Zij kunnen niks doen maar maken wel een aantekening. Ik werk nl ook nog vier dagen per week, breng en haal Lucas van school en opvang. De zorg komt op mij aan..zelfs doet hij meldingen van mishandeling op school en opvang. Nadat Lucas wordt onderzocht door de forensisch arts blijkt er niets aan de hand..fijn want nu is dat iig afgevinkt... zo zie en voel ik het. Waartoe is hij nog meer in staat... ik vecht voor m'n zoon. Het was zijn bedoeling Lucas van me af te nemen, zo begrijp ik later... Welnu, inmiddels is de relatie met de nieuwe partner van hem beter ontwikkelt. Ze komt zelfs op school kijken naar Lucas bij een voorstelling. Ik ben zo blij dat dit allemaal kan. Ze is een super mama en zorgt ook goed voor Lucas. Wat wil ik, een mama nog meer! Totdat ook zij de relatie niet meer ziet zitten en er een einde aankomt. Dan vertrekt vader naar Oostenrijk, daar heeft ie woonruimte en hier niet zijn z'n letterlijke woorden. Binnen een week is dit besluit gevallen dus heb niet de indruk dat er veel moeite is gedaan... Belangrijk is te melden dat vader de druk op gezag blijft uitoefenen... het loopt als een rode draad door onze verstandhouding heen. Momenteel ziet hij Lucas niet meer. De motivatie vanuit mijn zijde is dat ik het belangrijk vind dat Lucas houvast heeft, weet wanneer z'n vader langs komt al is het een dag per maand.... Hem een dag haalt op een vast moment want langer kan niet, zegt ie dan... na z'n vertrek hoorde Lucas hem zeker een maand niet, helemaal niets, geen belletje niets... en nu mag Lucas (5 jaar) opspringen als hij 'even' in NL is. Dat werkt toch niet? Het is absoluut niet zo dat hij hem niet mag zien... maar gun Lucas ook de regelmaat en structuur. Dat heeft dat jongetje zo hard nodig. Hij zou zo verdrietig zijn als ie hem een dag ziet en dan opeens vier weken niet. Dat kan ik hem toch niet uitleggen? Bovendien zit ik met een verdrietig kind en mag ik de boel opknappen... want hij is tenslotte elke dag bij mij. Wat vinden jullie? Het is erg lastig m'n verhaal hier zo volledig en objectief mogelijk te beschrijven. Ik ben erg benieuwd naar jullie bevindingen. Groetjes Sofie
OF

Reacties (2)

Nicoline

meer dan 8 jaar geleden

Beste Michelle, Bedankt voor jouw bericht op ons forum. Dit klinkt allemaal vrij moeilijk voor Lucas inderdaad. Hij heeft geen stabiel contact met zijn vader en zijn vader heeft geen stabiele leefomgeving. Ik denk wel dat je, wanneer de vader van Lucas in Nederland is, Lucas naar zijn vader toe moet laten gaan. Het lastige is dat Jouw zoontje een ander beeld van een vader krijgt dan andere kinderen maar zo gaat dat soms nou eenmaal. Jij kan namelijk niet de vader van Lucas veranderen en dit is dus hoe het gaat zijn. Het enige wat jij kan doen is zorgen dat hij bij zijn moeder in ieder geval een stabiele leefomgeving heeft en dat hij een moeder heeft die hem liefde geeft en steun geeft als het nodig is. Ook moet je bereid zijn om als Lucas wat ouder is hem wat meer los te laten wat zijn vader betreft. Lucas gaat op een gegeven moment denk ik zelf aangeven of hij zijn vader wil blijven zien of niet. En wie weet krijgt de vader van Lucas op een gegeven moment ook een vast leven op een leuke plek met een leuke omgeving voor Lucas. Ik hoop dat je hier wat aan hebt, groetjes Nicoline

0

Maj

meer dan 8 jaar geleden

Hallo Sofie (ik denk dat je zo heet om dat dit onderaan staat, excuses als het anders is). Bedankt voor het delen van je verhaal op het forum. Het klinkt als een heftig verhaal en ik kan me voorstellen dat je als moeder vaak angstig bent en bang bent dat je kind afgenomen wordt. Dit lees ik door de regels heen ook steeds terug. Allereerst complimenten voor hoe je het allemaal red met je zoontje. Wat ik me afvraag als ik het zo lees is of je ondersteuning hebt bij het hele proces,,? Ik zie namelijk een moeder die hard vecht en hard werkt maar waarvan het leven moeilijk gemaakt wordt door een vader die lijkt te denken en vinden dat er met zijn ideeën meegegaan moet worden wanneer het uitkomt. Wat een tip vanuit mij zou zijn is dat je misschien kunt aankloppen bij het sociaal team in de plek waar je woont met je verhaal. Ik kan me voorstellen dat het fijn voor je is die je kan ondersteunen is alles wat er nog gaat komen (ook juist om sterker te staan) Wat je ook zou kunnen doen is Veilig Thuis bellen voor een advies op 08002000. Dit kan eventueel eerst ook anoniem. Het lijkt me niet dat vader ooit recht krijgt op gezag bij een rechter als hij zo vaak verdwijnt voor lange periodes en eigenlijk zo onbetrouwbaar is voor jullie zoon. Want dat is wel waar het op neer komt. Het wachten en hopen op een ouder op sommige momenten is voor mij heel herkenbaar. Ook denk ik dat het goed is om hierin niet te veel te beloven. Probeer hem te laten weten dat het niet aan hem ligt als zijn vader niets laat horen. Kinderen denken toch vaak dat het met hun te maken heeft. Ook wanneer dit niet zo is. Geef hem alle liefde van de wereld (wat vast ook gebeurd) en geef aan dat jij er wel altijd bent. Probeer zelf sterk te staan en niet mee te gaan in iedere eis. Ook juist om jullie zoon te beschermen. Probeer zijn vader ook uit te leggen dat het belangrijk is dat hij stabiel is en zich aan afspraken houdt. Ik hoop dat je hier wat mee kan Verder heel veel succes gewenst! Ook met alles wat er nog gaat komen wanneer zijn vader wel zal moeten zitten. Veel gelukt gewenst samen. Liefs Maj

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter