Hoe zien jullie dit?

Hoi, dit is iets waar ik zelf ook altijd last van heb gehad. Als ik bij mijn moeder was miste ik mijn vader en als ik bij mijn vader was miste ik mijn moeder. Ik kan je in ieder geval zeggen dat dit later minder wordt. Wat voor mij altijd hielp was om te bellen met mijn moeder en even haar stem te horen. Zij vroeg dan altijd wat ik had gedaan en liet me gewoon weten dat ze van mij hield, maar ze haalde mij zelden eerder op. Dit voelde dan minder erg omdat ik met haar gepraat had, soms moest ik ook huilen maar dan troostte zij me altijd en zei ze tegen mij mijn vader een knuffel te geven zodat hij mij ook kon troosten. Ook herinner ik mij goed dat mijn moeder toen ik nog heel jong was mij al probeerde uit te leggen dat mijn vader en zij even veel van mij hielden en dat ook mijn vader mij miste en graag tijd met mij door wilde brengen. Het blijft iets moeilijks en voor iedereen werkt iets anders. Ik hoop dat je een manier vind die werkt voor jou, jou zoontje en zijn vader.

Lieve ouder, Bedankt voor je berichtje op het forum, wat een lastige situatie zeg! Het doet je als moeder vast ook verdriet als je zoontje zo verdrietig is. Dat je hem geen verdriet wilt doen en ophaalt kan ik me dan ook goed voorstellen. Ik weet natuurlijk niet hoe lang jullie al gescheiden zijn en hoe lang jullie deze regeling hebben, maar zou het een kwestie van tijd kunnen zijn? Ik voelde me in het begin ook minder thuis bij mijn vader, ik woonde ook het grootste gedeelte van de tijd bij mijn moeder, maar na een tijdje werd dit wel beter. Wanneer je zoontje toch weer naar jou gaat lijkt dat op dat moment misschien het beste, maar zo kan hij er misschien ook niet wennen dat hij ook bij papa zal zijn. Misschien kunnen jullie samen naar andere oplossingen zoeken, om het voor hem makkelijker te maken om bij papa te zijn? Ik vond het zelf toen ik wat ouder werd fijn dat ik mijn moeder af en toe een sms'je kon sturen. Dit was denk ik vooral het gevoel dat ik wel contact met haar kon hebben als ik dat wilde. Zo kunnen jullie misschien afspreken dat jij en je zoontje met elkaar bellen? Maar wie weet helpen andere dingen hem, zoals bijvoorbeeld een foto van jullie samen op zijn slaapkamer. Dit zouden jullie samen kunnen bespreken. Ik weet in ieder geval dat ik mijn moeder, nu ik ouder ben, erg dankbaar ben dat zij mij altijd gestimuleerd heeft om naar mijn vader te gaan. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, heel veel succes! Liefs, Zoë