Het is zoveel

Beste Lieke, Bedankt voor je berichtje op het forum. Je verhaal heeft me ontroerd. Het is inderdaad ook heel erg moeilijk om alle drie je kinderen, die ieder op een andere manier reageren op de scheiding, de juiste aandacht op de juiste momenten te bieden. Dit is lichamelijk en mentaal heel erg zwaar. Het is moeilijk om te moeten zien hoe zwaar je kinderen het hebben, terwijl je zelf ook nog moet bijkomen van een scheiding en zoals je zegt, eerdere trauma's etc. Ik begrijp hierin je gevoel van eenzaamheid en wanhoop. Iedere scheiding is immers uniek en brengt emoties en gevoelens met zich mee die allemaal op een verschillende manier beleeft worden door ieder gezinslid. Mijn tip is om vooral eerst goed voor jezelf te zorgen en sterk in je schoenen te staan als alleenstaande moeder. Het is voor je kinderen ook belangrijk om te zien dat hun moeder sterk is en goed voor zichzelf zorgt. Wanneer zij zien dat jij goed voor jezelf zorgt en de situatie hebt geaccepteerd en ermee kan omgaan, zullen je kinderen hier voorbeeld aan nemen en zich ook op die manier gedragen. Ik geloof er zelf in dat de houding van de ouder heel erg veel impact heeft op de manier waarop de kinderen de situatie beleven. Ik had bijvoorbeeld vaak het gevoel dat ik altijd boos moest zijn, omdat mijn moeder dat ook altijd was. Maar achteraf heb ik ingezien dat boos zijn niets oplevert. Ik had liever gewild dat mijn moeder anders met de situatie was omgegaan, waardoor ik dat ook had kunnen doen. Mijn tip is om vooral goed voor jezelf te zorgen en aan je kinderen te laten zien dat je op een sterke manier om kunt gaan met de scheiding. Dat je aandacht geeft aan jezelf en je verdriet om kunt zetten in een kracht, door dingen te doen waar je energie uit haalt. Ik geloof er heilig in dat kinderen het gedrag en de houding van hun ouders grotendeels overnemen. Kortom: Wees sterk, zodat je kinderen hier voorbeeld aan kunnen nemen en beter leren omgaan met de houding van hun vader en de scheiding in het algemeen. Hopelijk zul je wat hebben aan mijn tips Lieke, Veel liefs en succes, Mehtab

Lieve Lieke, Bedankt voor het delen van jouw verhaal op ons forum. Wat een ontzettend zware taak moet je vervullen. Ik snap dat het lastig is om je drie kinderen te zien worstelen met de situatie en het contact met hun vader. Daarnaast is het, zoals je zelf al zegt, een enorme last als je ook zelf niet goed in je vel zit, moeite hebt met de situatie en het soms even niet meer trekt. Ik kan me voorstellen dat je je dan heel erg eenzaam en hopeloos kunt voelen. Zoals Mehtab ook al aangeeft, is het belangrijk voor jouw kinderen dat jij goed in je vel zit. Dat jij een gelukkige moeder kan zijn, die consequent kan reageren en hun vragen kunt beantwoorden. Ze hebben jouw liefde nodig. Deze liefde kan je enkel en alleen geven als je ook liefde voelt voor jezelf. Als je vrede hebt met het feit dat het soms even niet zo lekker loopt en dat je even niet weet wat je moet doen. Het mooiste voorbeeld wat mijn moeder mij heeft kunnen geven is dat ze altijd aan zichzelf heeft gewerkt toen het niet zo goed met haar ging. Dat ze de strijd nooit heeft opgegeven, maar door is gegaan voor mij en mijn zusje. Omdat zij die liefde die wij toen verdienden, ons wel gunde en met heel haar hart wilde dat wij dit zouden krijgen. Ik denk daarom ook dat het voor jou heel fijn kan zijn om je niet alleen te voelen in de strijd die je voelt. Zoek steun bij mensen om je heen om over de situatie te praten en misschien hulp te vragen als je dit nodig hebt. Zodat je ook even tijd kunt spenderen aan jezelf. Dit kan een lieve vriendin zijn, maar ook professionele hulp die je handvatten kunnen geven hoe je met deze moeilijke situatie om kunt gaan. Doe wat voor jou goed voelt en doe wat jou gelukkig maakt! Liefs, Lynn