Helpen met verdriet

Beste Laura, Ik heb dit precies zo gehad maar dan dat ik niet terug wilde naar mama als ik een weekend bij papa geweest was. Ik had het altijd zo fijn bij papa en we deden altijd leuke dingen.... Ik weet niet in hoeverre u nog contact heeft met uw ex-man, maar wellicht is het een oplossing om hem te vertellen wat er bij uw zoon speelt? Zo heeft uw ex-man de mogelijkheid om wat te veranderen dat uw zoon toch het gevoel heeft dat hij zichzelf kan zijn. De maatregel om hem slechts 1 keer per maand naar papa te laten gaan in plaats van om de week kan namelijk meer gevolgen teweeg brengen dan uw bedoeling is. Ik hoop dat u hier iets mee kan! Liefs, Melissa

Beste Laura, Dank voor je bericht hier op het forum. Ik herken me heel erg in je zoon: ik vond het heel erg lastig om van de ene ouder naar de ander te gaan en telkens te verhuizen met veel spullen. Dat maakte dat ik met tegenzin naar de andere ouder ging omdat het altijd zoveel gedoe was. Als ik bij de ene ouder was, miste ik de ander en vice versa. Ik weet nog dat ik zelf het moment van verhuizen het lastigst vond: daar was niks leuks aan, het was altijd aan het einde van de middag – ik had er dus al een hele dag op zitten en moest als ik thuis kwam allemaal spullen inpakken zelf. Ik ging treuzelen, wat mijn ouders weer irriteerde, en zo werd ik verdrietig en begon ik de tijd bij de andere ouder met een slecht humeur. Misschien is het een idee om je kinderen zoveel mogelijk te helpen het moment van verandering zo gemakkelijk mogelijk te maken door hen bijvoorbeeld te helpen met inpakken etc. Net als Melissa denk ik dat het vrij heftig is om de regeling te veranderen naar 1 keer per week: na heel veel verschillende regelingen heb ik dit ook een tijdje gedaan met naar mijn vader gaan en daar heb ik nu heel veel spijt van. Ik vind het zelf echt hartverscheurend dat mijn vader ons (ik heb een oudere zus) zo weinig heeft zien opgroeien en dat wij zo relatief weinig bij hem zijn geweest in de tijd dat we nog thuis woonden en heen en weer gingen tussen onze gescheiden ouders. Gelukkig hebben we een hele goede relatie met onze vader nu we allebei het huis uit zijn en allebei ons eigen leven leiden waar hij ook heel trots op is! Zeker nu je schrijft dat je zoon het heel erg leuk heeft bij zijn vader, zou ik graag adviseren om contact met vader eerder te stimuleren dan te veroordelen of te verminderen! Verandering is gewoon heel erg lastig, zeker als je zo jong bent en je er zelf niet voor hebt gekozen. En als laatste wil ik me aansluiten bij Melissa: als het tot de mogelijkheden behoort, zou het denk ik enorm helpen als je dit met je ex kan bespreken zodat jullie kinderen van beide ouders gesteund worden in het wisselen van de een naar de ander. Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Wens je veel sterkte toe. Liefs, Rosa