Wisselen

Beste Janneke,

Heel erg bedankt dat je met ons je verhaal en vraag deelt! Het doet mij goed om te lezen dat jullie als ouders goed met elkaar om kunnen gaan. Dat maakt al een wereld van verschil.

Zelf was ik net zo oud als jouw oudste toen mijn ouders uit elkaar gingen. Voor ons was het wisselmoment ook erg lastig. Je moet dan toch altijd, voor je gevoel, de andere ouder achterlaten. Soms moet je ook weer wennen aan het feit dat er andere regels gelden of dat dingen net anders gaan. Dit kan een drempel zijn en blijven, hoe goed jullie het als ouders ook doen.

Wat zou kunnen helpen, is om samen te onderzoeken wat het wisselmoment precies lastig maakt voor je zoon. Afhankelijk daarvan kunnen soms best eenvoudige oplossingen worden bedacht. Zo hadden wij bijvoorbeeld foto's van de andere ouder in huis hangen, zodat het afscheid nemen en het missen van elkaar ook een plekje mocht krijgen.

Wat bij ons ook hielp, was dat we na school eerst naar huis gingen voordat we wisselden. Daardoor konden we het verblijf bij de ene ouder rustig afsluiten en was er daarna meer ruimte om te wennen aan de overgang naar de andere ouder. Het wisselmoment voelde daardoor duidelijker en minder abrupt.

Het is heel treffend wat jouw zoon beschrijft: het kan lastig zijn om weg te gaan bij de ene ouder, terwijl je weet dat je het bij de andere ouder ook fijn gaat hebben. Soms laat dat juist zien hoeveel je van allebei je ouders houdt. Het hoeft dus niet meteen te betekenen dat er iets misgaat. Wel is het mooi dat hij dit met jullie deelt, zodat jullie samen kunnen kijken wat hem zou kunnen helpen.

Ik wens jullie veel succes!

Groetjes,

Anna