Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Een andere woonplaats

Sessa, 35 jaar

Hallo, Al sinds de scheiding, 7 jaar geleden heb ik het erg moeilijk. Onze zoon (nu net 12) woont sinds het begin bij mij. In het begin ging hij elke week naar zijn vader maar later hebben we dit omgezet naar om het weekend en elke woensdag omdat onze zoon het erg moeilijk had met het feit steeds te wisselen. Hij zei wel eens; mama, ik heb het gevoel dat ik steeds aan het logeren ben. Dit raakte mij tot in het diepste van mijn hart. Papa heeft een eigen zaak en werkte altijd al erg veel...dus logischerwijs nam ik in grote lijnen de verzorging op mij. Ook heeft papa veel verschillende relaties gehad, hierin heeft onze zoon zich steeds weer aan moeten passen. Ook ik heb vrijwel direct na de scheiding een nieuwe relatie gekregen, nog steeds wonen wij samen en zijn we inmiddels erg aan elkaar gehecht. De kinderen noemen elkaar ook broer en zus en we wonen nog steeds in hetzelfde dorp. De afstand tot zijn vader is een km, dus hij gast vaak vanuit school eens langs of tijdens het buitenspelen oid. Alle familie en ook de meeste vrienden wonen hier. Nu is het zo dat vader opnieuw sinds 1.5 jaar een nieuwe relatie heeft. Hier zijn tevens 2 zoons aanwezig...welke allebei een andere vader hebben en ook op hun manier veel moeite hebben met hun situatie. Papa wil nu gaan samenwonen in en ommenabij het dorp waar de nieuwe vriendin vandaan komt.(35 km) Onze zoon vindt het verschrikkelijk dat papa dus het ouderlijk huis verkoopt en verder weg gaat wonen. Over het samenwonen zegt hij dat hij dat wel leuk vindt want dan is papa niet meer eenzaam. Papa wil nu een co-ouderschap, week hier, week daar. Straks gaat onze zoon naar de middelbare school...moet een baantje gaan zoeken...heeft hier zijn vrienden, familie, sport en herinneringen. ...ik zie dit helemaal niet zitten. Hoe??? Ik heb altijd gezegd dat zijn papa de beste papa is...ik heb hem nooit bij zijn vader vandaan willen houden..nog steeds niet, maar net nu het allemaal wat rustiger en geaccepteerd is, komt dit. Ook belemmering in schoolkeuze en vrije tijd. Hij is nog maar 12 en ik ben bang dat hij alleen vanuit gevoel reageerd....het us gewoon eerlijk dat jullie mij 50/50 delen. Dat is qua gevoel ook zo....maar alle praktische zaken dan? En het gevoel weer een "zwervend" bestaan te hebben?? Ik kan nog veel meer schrijven maar hopelijk begrijpen jullie mijn situatie. Iemand ervaring?? Hoor het heel graag. Dank jullie wel!
OF

Reacties (2)

Ruben

meer dan 9 jaar geleden

Beste Sessa, Wat een vervelende situatie, zeg. Ik vind het zeker geen goed idee dat uw zoon om de week 35 km verderop gaat wonen, net nu het zo goed gaat en er zich al grote veranderingen zoals het gaan naar de middelbare school voordoen. Ik vraag me af of papa weet dat het misschien niet het beste idee is om 35 km verderop te gaan wonen en dan ook verwachten dat zijn zoon om de week bij hem is. Ik denk dat het een goed idee is om een gesprek te gaan voeren met uw ex-man en hem te wijzen op alle nadelen van zijn keuze om 35 km verderop te gaan wonen. Ik weet niet in hoeverre u dit al gedaan heeft, maar het is zeker weten belangrijk dat uw ex-man weet dat hij het zijn zoon erg moeilijk maakt om goed contact te onderhouden met beide ouders en vrienden, om goede school resultaten te halen en om dan ook nog vrije tijd over te hebben voor hobbies. Daarnaast lijkt het me een goed idee om uw zoon er op te wijzen dat hij zich er niet toe hoeft te zetten om om de week naar zijn vader te gaan, met als doel om het contact tussen beide ouders goed te houden. Ik vind dat hij best eens voor zichzelf mag kiezen en uitspreken dat dit hem allemaal te veel is. Het enige wat u kunt doen is uw ex-man en zoon adviseren over deze situatie, hoe het verhaal uiteindelijk afloopt is aan hun. Ik hoop dat u iets zult hebben aan mijn verhaal. Heel veel succes en liefs, Ruben.

0

Emmeline

meer dan 9 jaar geleden

Lieve Sessa, Bedankt voor het delen van je verhaal. Ik vind het een hele moeilijke situatie, je kan niet iemand verbieden ergens anders te gaan wonen. Daarom lijkt het mij belangrijk dat jullie, net als Ruben zegt, een gesprek met elkaar voeren. Communicatie is het aller belangrijkst! Ik herken mezelf wel in uw zoontje en weet hoe moeilijk het is om te vertellen wat jíj vindt. Probeer dus zoveel mogelijk te vragen wat hij wil, en of die dat wil opschrijven, of er over wil praten. Hij kan namelijk zijn eigen gevoel heel erg wegdrukken zonder dat ook maar te realiseren. Mijn belangrijkste advies is dus: communiceer met uw ex-man en vertel hem dat het geen goed idee is om te verhuizen en onderbouw dit met de eerlijke mening van uw zoontje. Heel veel sterkte en succes! Liefs, Emmeline

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter