Door de woede heen

Beste Klaartje, Fijn dat ik u mag adviseren. Ik lees dat u moeite heeft met de woede aanvallen van uw dochter. Ik herken uw dochter enorm in mijn broertje. Hij heeft ook last van woede aanvallen en kan heel erg kwetsende dingen zeggen tegen mijn moeder. Ik denk dat dat in zijn geval ontlading is: bij papa moeten wij ons enorm aanpassen en eenmaal bij mama, een veilige omgeving, komt alles eruit. Ik weet niet of het bij uw dochter ook zo is, maar ze heeft in ieder geval moeite met de situatie bij haar vader, blijkt uit haar verhalen. Als kind is het helemaal niet fijn als een ouder je niet genoeg aandacht geeft. Ik denk dat uw dochter het er moeilijk mee heeft, en dat uit zich in woede. Ik begrijp dat u wel heeft proberen te praten met haar, dat is heel goed Blijkbaar doet ze dat niet zo graag, maar het lijkt me heel fijn voor haar dat ze het wel bij iemand kwijt kan. Daarom is het misschien een goed idee als ze er met een psycholoog/maatschappelijk werker kan praten over haar frustraties. Mocht ze dat niet willen, dan is een dagboek bijhouden ook fijn. Zo kan ze haar hoofd legen en haar frustraties daarin kwijt. Een sport beoefenen heb ik ook altijd heel fijn gevonden om mijn hoofd te legen. Ik doe al jaren judo waar ik heel goed mijn frustraties kan af reageren :-). Hopelijk kan ze zo op een andere manier die negatieve energie kwijt en kan ze beter met haar emoties omgaan. Het fijnste zou natuurlijk zijn om de situatie met haar vader te veranderen, maar blijkbaar lukt dat tot nu toe niet goed. Misschien kan uw dochter en eens over praten met haar vader, dan kan ze aangeven dat ze het bijvoorbeeld leuker zou vinden als ze eens samen iets doen. Laat vooral aan haar zien dat u er voor haar bent en zorg dat ze van u wel de nodige aandacht krijgt. Als kind is het namelijk heel fijn om in ieder geval een ouder te hebben waar je naartoe kan met je problemen. Hopelijk zal het dan geleidelijk minder worden en zal u minder last hebben van haar opmerkingen, Succes, Amélie