Doet me pijn

Beste Zerox, Van deze berichtjes wordt ik blij! Wat fijn dat je dit op ons forum hebt geschreven. Wat je zegt klopt, als ik het eerste deel van je verhaal lees denk ik, volgens mij zit het allemaal wel goed daar. Ik vind het altijd zo fijn om van ouders te lezen dat ze hier zo bewust mee bezig zijn. Dat ze het kind ook nog twee jaar na de scheiding 'in de gaten houden'. Een ouder kan denk ik als een van de besten zien of zijn of haar kind gelukkig is of niet. En ik wil je meegeven dat een kind niet altijd ongelukkig hoeft te zijn of blijven na een scheiding. Ik ben zelf ontzettend verdrietig geweest voor een hele lange tijd toen mijn ouders gingen scheiden toen ik 6 was. Maar nu vind ik het beter zo. Ik ben gelukkiger met twee gelukkige ouders die uit elkaar zijn, dan met twee ongelukkige ouders die bij elkaar zijn. Kinderen zijn inderdaad vaak de dupe van een scheiding, maar het hoeft niet zo te zijn of te blijven! Super tof dat jouw dochter zo'n superpapa heeft. Liefs, Nina

Beste Zerox, Ontzettend bedankt voor je bericht op het forum, want de manier waarop jij schrijft, daar wordt mijn hart warm van. Het stukje over de coole neonverlichting heb ik met plezier meerdere keren gelezen. Als ik het verhaal lees denk ik inderdaad dat jullie het allemaal dik voor elkaar hebben, maar dat maakt het extra mooi. Ondanks dat alles eigenlijk erg goed lijkt te gaan bij jullie, houd je je nog bezig met de gevolgen van een scheiding. Dat is erg fijn om te lezen! Op de vraag of het voor mij voelt alsof ik de dupe ben (geweest) van de scheiding van mijn ouders, antwoord ik nee. Zo heb ik mij nooit gevoeld, ondanks dat ik best een aantal dingen gemist heb en graag anders had willen zien. Ik heb mij meer de dupe gevoeld van persoonlijke fouten van mijn ouders (fouten die jullie, gebaseerd op dit verhaal, niet maken), maar heb de scheiding nooit de schuld gegeven. Als je gaat trouwen, of een serieuze relatie aangaat met elkaar, dan ga je er naar mijn idee op dat moment vanuit dat dat voor altijd is. Als dat dan toch niet blijkt te werken, is dat voor iedereen verdrietig, maar dan is het soms niet anders. Ik zeg altijd maar zo, ik heb liever dat mijn ouders gelukkig zijn zonder elkaar dan ongelukkig met elkaar. Ik denk dat ik namens alle kinderen mag spreken als ik zeg dat het voor ons erg belangrijk is om beide ouders in ons leven te hebben, die ons liefde geven en beide aanwezig zijn bij belangrijke momenten. Mijn mening is dan ook dat jij (of jullie) helemaal niks anders hoeven te doen. Zoals Nina ook schrijft kan een ouder als één van de besten zien of zijn of haar kind gelukkig is en als ik je verhaal lees krijgt jouw dochter van beide ouders ontzettend veel liefde. Jouw verhaal laat als je het mij vraagt juist zien dat kinderen niet de dupe hoeven te zijn van een scheiding. Nogmaals bedankt voor je bericht en een dikke knuffel terug! Liefs, Mila