Die ene ruzie

Hoi Theo, Bedankt voor je berichtje op ons forum. Wat vervelend! Ik herken dit ook van mezelf van vroeger, maar ik ben er gewoon goed overheen gekomen. Heb je al een gesprek gehad met je dochter hierover? Weet je precies hoe ze zich erover voelt? Probeer echt open te zijn en haar te laten merken dat ze kan zeggen wat ze wil, want ik denk dat ze het graag kwijt wil. Ik zou het moeilijk vinden om er zelf over te beginnen tegen mijn ouders, dus jij kan het gesprek het best beginnen en er gewoon naar vragen, ze vindt het vast fijn en ik hoop dat ze het zal begrijpen! Succes!

Dag Theo, Zoals Belle zegt, lijkt het me heel goed om in gesprek te gaan met je dochter. Om echt een op een uit te leggen dat je veel spijt hebt van het moment en dat je die woorden niet had moeten gebruiken, maar dat het allemaal gebeurde in een split second. Dat mensen soms domme dingen zeggen die ze eigenlijk niet menen. Daarnaast is het goed om te blijven laten zien dat jullie het als stel fijn hebben, ondanks een ruzie hier en daar. Het moet een moeilijke periode voor je dochter zijn, die na een scheiding nog eens deze situatie doormaakt waarin een van haar ouders opnieuw dreigt te 'scheiden'. Maar dat moment is verleden tijd, het is gebeurd. Niemand kan het terugdraaien. Het beste is om nu het juiste voorbeeld te geven als ouder, en te blijven communiceren over wat er gebeurd is. Yannick

Hoi Theo, Bedankt voor je moedige bericht! Het zal niet makkelijk zijn om je fouten toe te geven en te erkennen dat je dochter hier veel last van heeft. Zelf heb ik geen ervaring met dit soort situaties. Wel denk ik dat het al heel goed van je dochter is dat zij naar je toe komt als ze last heeft van de herinneringen. Ik denk dat het haar ook goed zal doen als je dit tegen haar zegt. Ik zelf kan dat namelijk heel erg waarderen als ik iets moeilijks tegen mijn ouders vertel. Op die manier stimuleer je haar ook om naar jou toe te komen als ze zich naar voelt. Verder denk ik dat het fijn voor haar is dat ze haar verhaal kwijt kan en dat je haar troost als ze dit wil. Misschien heeft ze zelf wel ideeën hoe je haar het beste kunt helpen? Ook kan het fijn zijn om tegen haar te zeggen dat je je schuldig voelt en dat je dit nooit voor haar gewenst had. Op die manier maak je alles bespreekbaar. Veel sterkte! Lynn