Hebben jullie tips?

Beste Marianne, bedankt voor het stellen van je vraag! Ik herken mij in de situatie die je beschrijft, dus ik zal proberen vanuit daar wat tips te geven! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was, mijn vader en moeder kregen best snel daarna beide een nieuwe partner. Mijn vader kreeg met zijn nieuwe vrouw kinderen en daardoor had ik soms ook het idee dat ik anders behandeld werd. Ik had het idee dat ik er niet meer helemaal bij hoorde en als ik bij mijn moeder was geweest hadden ze altijd leuke dingen gedaan waar ik dan niet bij was. Op dat moment heb ik dat nooit durven te vertellen aan mijn vader en ik wilde ook absoluut niet dat mijn moeder dit deed, ik was ook echt bang voor zijn reactie en wilde zijn geluk niet 'verpesten'. Als ik achteraf terugkijk heb ik hier best wel spijt van, omdat er zoveel verandert in een korte tijd en het helemaal niet gek is dat ik op dat moment daar last van had. Wat ik dus als tip zou willen meegeven is om het wel bespreekbaar te maken hoe spannend dit ook is. Dit kan bijvoorbeeld ook door een brief te schrijven, zodat je niet gelijk het gesprek aan hoeft te gaan als kind. Zolang je bij je eigen gevoelens blijft en vanuit daar schrijft kan je in die zin niks 'fout' doen, want dat is hoe jij je voelt. Mocht dit nog een te grote stap zijn kan het fijn zijn om het eerst met anderen te bespreken in zijn omgeving die hij vertrouwt. Zo vertelde ik het bijvoorbeeld altijd aan mijn juf op school en dit luchtte heel erg op! Ik hoop dat je hier iets aan hebt en als je nog andere vragen hebt, mag je die altijd stellen! Liefs, Isa