Bonusdochter ondersteunen

Dag lieve bonusmoeder, bedankt voor uw berichtje op het forum. Ten eerste vind ik het heel fijn om te lezen dat jullie als gezin ervoor zorgen het thuis zo prettig mogelijk te maken! Uit uw berichtje lees ik vooral dat jullie de kinderen erg steunen en proberen alles zo goed mogelijk te regelen voor de kinderen. Super! Er zijn bij scheidingen natuurlijk ex-partners betrokken en in sommige gevallen leidt dat inderdaad helaas tot spanningen onderling. Zo'n situatie is voor mij ook heel herkenbaar, er waren toen ik kind/beginnende puber was ook spanningen tussen mijn moeder aan de ene kant en mijn vader en stiefmoeder aan de andere kant. Ik merkte dat het een soort natuurlijke reactie was om als kind de "verdrietige/boze ouder" te beschermen. Ik herken me in uw bonusdochter, ik wilde op een gegeven moment ook een andere bezoekregeling vanwege het heen en weer gesleep, maar durfde dit ook niet aan te geven, want als kind wil je allebei je ouders gelukkig zien en inderdaad niemand te kort doen. Ik kan me dus ook goed voorstellen dat het voor uw bonusdochter heel lastig is om dat aan haar moeder aan te geven. Ik vind het daarbij heel lief dat jullie haar hierin steunen en haar helpen door het verzoek naar moeder te sturen. Wat ik heb gemerkt in deze situatie, is dat mijn ouders pas echt naar mij luisterden als ik aangaf waar ík behoefte aan had, in plaats van dat de ene ouder dat tegen de andere ouder vertelde. Ik vond dat als kind heel spannend om zelf aan te geven, maar ik wist dat als mijn ouders de nieuwe bezoekregeling moesten afspreken, dat er dan andere zaken bijgehaald werden wat ik eigenlijk helemaal niet wilde. Dat mijn moeder dacht dat mijn vader me had beïnvloed of andersom. Ik heb mijn vader toen een mail gestuurd waarin ik uitlegde waarom ik iets minder bij hem wilde zijn. Dat het niet aan hem lag maar dat ik graag minder wilde heen en weer slepen. Dat ik ouder werd en door de weeks bezig wilde zijn met huiswerk en vriendinnen i.p.v. steeds heen en weer verhuizen. Hij luisterde pas echt toen ik aangaf dat ik het mij dwarszat en dat ik daar redenen voor had, en niet dat het eigenlijk mijn moeders mening was. Ik lees ook terug in uw bericht dat er financiële zaken bijgehaald worden (spanningen die dus tussen de ouders spelen), terwijl het in dit geval echt om uw bonusdochter gaat, het kind dus. Mijn advies voor haar is dan ook om het toch te proberen bij mama aan te geven. Jullie kunnen haar vanaf de zijlijn daarin vast goed steunen, bijvoorbeeld meedenken hoe ze het kan vertellen. Het is hierbij denk ik wel belangrijk om alle praktische zaken omtrent de nieuwe bezoekregeling met moeder te regelen en niet via uw bonusdochter. Ik merkte dat het destijds voor mij een grote stap was om aan te geven dat ik een andere bezoekregeling wilde. Ik zat er dan ook niet op te wachten om daarnaast ook nog eens te regelen hoe laat en wanneer de spullen werden opgehaald en bij wie ik dan wel of niet zou eten op de wisseldag. Op een gegeven moment spraken mijn ouders via sms deze dingen af. Veel fijner. Ik hoop dat u wat heeft aan mijn tips voor de situatie omtrent uw bonusdochter. Mocht u behoefte hebben aan verder advies over gescheiden ouder zijn en hoe u uwzelf en uw kinderen hierin het beste kan begeleiden, biedt Villa Pinedo een workshop aan voor gescheiden ouders (https://workshop.villapinedo.nl/) en is er de mogelijkheid het boek "Aan alle gescheiden ouders" te bestellen. Ik wens u veel liefs, Demi

Hallo (bonus)mama, Allereerst wil ik aangeven dat ik het erg mooi geschreven vind en voor mij klinkt het dat jullie echt proberen er voor haar te zijn! Complimenten daarvoor.. Wel een hele vervelende situatie zoals ik het lees. Juist omdat ik ook uit persoonlijke ervaring weet hoe moeilijk het is om aan te geven dat je iets anders wil. Wanneer je dan de moed bij elkaar hebt verzameld kan ik me voorstellen dat dit voor haar echt moeilijk is en een tegenvaller.. Ik ben zelf ook geen fan van gevechten zonder advocaten.. wel vraag ik me af in hoeverre jullie er zonder uit kunnen komen als gezamenlijk om een tafel zitten geen optie is. Waar ik aan zat te denken wat een idee kan zijn is dat jullie aankloppen bij een wijkteam met het verhaal. Jullie docher heeft zeker een leeftijd waarop zij kan vertellen wat zij wil en zij kunnen eventueel de gesprekken leiden of met beide partijen apart in gesprek gaan over dit punt.. uiteindelijk is het wel zo dat moeder hier dan vrijwillig aan mee moet werken. Wat verder nog een idee kan zijn is om Veilig Thuis te bellen voor advies. Daar zitten professionals achter de telefoon en zij zullen meedenken met de situatie en advies geven. Een ander idee is om misschien toch nog een keer samen te komen als ouders. Misschien dan gezamenlijk met azijn vieren of alleen vader/moeder. Verder kan een brief schrijven soms ook helpen. Misschien zorgt dit voor meer woede maar soms kan iemand het dan even laten bezinken en er rustig over nadenken waardoor het wel binnenkomt. In dat geval zou ik vanuit je hart schrijven zonder verwijten naar de andere ouder.. een vooral met het punt dat de kinderen op de wereld zijn gezet uit liefde toentertijd en niets aan de keuzes van ouders kunnen doen zoals je zelf hierboven ook aangeeft.. Je kunt ook even een kijkje nemen bij onze workshop, waar je leert door de ogen van je kind te kijken. Vooral dit hoofdstuk lijkt me interessant voor jullie, en misschien zou de ex van je partner ook bereid zijn hier naar te kijken? https://workshop.villapinedo.nl/aanmelden/nieuwe-partners/ Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Iniedergeval heel goed hoe jullie alles vormgeven. Blijf vooral veel liefde en steun bieden(zoals jullie volgensmij al zeker doen), dat is voor een kind al heel fijn. Liefs Maj