Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Betrokkenheid

Hendrik, 45 jaar

Onze kinderen wonen bij hun moeder en dit gaat goed. Wat niet goed gaat is dat de moeder mij als vader iedere keer weer heel vilein (in het geniep) neer zet als boeman en mij bewust buitensluit van enige betrokkenheid bij het wel en wee van onze kinderen. Ik krijg ook nooit van te voren enig bericht over een bezoek aan de dokter, school (ouderavond) of andere belangrijke instantie. Laat staan van wat er thuis gebeurt. Alleen als er min of meer al een beslissing is genomen, wordt mij verzocht om even een handtekening neer te zetten. Voor een vader die betrokken wil zijn bij de kinderen de wij samen hebben, is dit vreselijk vervelend en ook doet dit mij ontzettend veel pijn en verdriet. Wie weet er antwoord hoe hier mee om te gaan of om dit op te lossen.
OF

Reacties (2)

Nadine

meer dan 8 jaar geleden

Dag Hendrik, bedankt voor je berichtje. Fijn dat wij op het forum van Villa Pinedo met je mee mogen denken. Het is een erg lastige situatie en ik zou niet zo goed weten hoe het gedrag van de moeder verandert zou kunnen worden, maar ik kan me voorstellen dat het voor jou erg vervelend is als je niet betrokken wordt, terwijl je aangeeft dat wel graag te willen zijn. Als ik uit eigen ervaring spreek, is het voor mij altijd belangrijk geweest dat mijn ouders niet negatief over elkaar praten tegen mij. Kinderen zijn loyaal naar beiden ouders en willen geen partij hoeven trekken. Misschien zou je dit met moeder kunnen bespreken? Ik vind het namelijk nog steeds niet leuk als ik eraan terugdenk of als mijn ouders nu nog negatief over elkaar praten, kinderen zouden dat niet mee moeten krijgen. Natuurlijk hoeven jullie geen beste vrienden te worden, maar dat je niet als boeman wordt neergezet ten opzichte van je kinderen moet toch haalbaar zijn, hoop ik.. Veel sterkte met deze situatie! Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Veel liefs

0

Alexandra

meer dan 8 jaar geleden

Hallo Hendrik, bedankt voor dit berichtje, wat goed dat je dit deelt. We kunnen enkel wensen dat we behandeld worden hoe we dat zouden willen. Vaak gedraagt iemand zich op een manier dat een weerspiegeling is van emoties die zij ervaren. Maar er is niks op de wereld wat niet besproken kan worden. Daar geloof ik heilig in. Ik heb het privilege gehad dat mijn ouders (ondanks wat mijn vader had gedaan) heel goed contact hebben. Dit hebben zij onder andere voor elkaar gekregen door heel veel te praten, en heel veel tijd, en elkaar te laten weten hoe je je voelt. Je kunt ook inderdaad deels toegeven en tekenen waar nodig, een beetje doen wat zij wil. Maar ouderschap is nog steeds een twee partijdig samenwerking. Probeer ook deze vragen te beantwoorden: Weet zij dat je je zo voelt? Wat zou de beste manier zijn om dit te communiceren naar haar? Hoe voelt zij zich eigenlijk? Is er een emotie die bij haar op dit moment zo hoog zit en ze misschien dit gedrag als enige vorm van uiting heeft? Hoe kan je dan het beste met haar praten? Misschien is het nu ook te vroeg om echt drastisch iets te veranderen. Vaak hebben dingen tijd nodig. Maar misschien helpt het om je gevoel over de betrokkenheid die je wil hebben met de kinderen op te schrijven, dan kan je precies laten weten hoe veel jij van de kinderen houdt, er bent voor ze, en meer betrokken wil zijn. Door dit te doen, en met wat tijd, kan zij nog beter zien dat je dit echt graag wilt. Ik hoop dat je hier wat aan hebt, je mag altijd hierop reageren of een andere vraag stellen aan mij of op het forum! Succes, Alexandra

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter