Band met moeder

Hoi Christien, bedankt voor je vraag op ons forum. Het lijkt me wel een lastige kwestie! Ieder kind mist na de scheiding van zijn/haar ouders een van de ouders. Ik was al wat ouder toen mijn ouders gingen scheiden, maar dat maakte het gemis niet minder. Je ziet als kind zijnde toch het liefst je ouders allebei samenwonen en samen oud worden. Als een van de twee dan ergens anders gaat wonen, is dat gevoel van gemis onvermijdelijk. Ik woonde al op kamers toen mijn ouders gingen scheiden, dus ik voelde dat gemis vooral in de weekenden als ik naar huis kwam, maar voor jouw zoontje zal dat anders zijn. Toch is het, zoals ik al zei, niet te vermijden dat hij een van jullie (in dit geval jou dus) mist, want je bent er nu eenmaal niet als hij bij zijn vader is. Ik denk dus dat het vooral een kwestie van tijd en wennen is. Je kunt hem wel een mobieltje meegeven, maar daar zou ik wel duidelijke afspraken over maken. Ik kan me voorstellen dat het voor hem moeilijk is als hij jou mist en hij geen contact met je kan hebben, dus daarvoor kan het mobieltje een uitkomst zijn.Tegelijkertijd lijkt het me niet de bedoeling dat hij alleen maar met jou gaat appen als hij bij zijn vader is, want zo leert hij niet te wennen aan dat gevoel van jou missen en zal het dus ook niet weggaan. Ik weet niet hoe oud je zoontje is, maar je zou dus vaste momenten op de dag kunnen afspreken dat hij dan vijf minuutjes (of langer/korter, ligt eraan wat jullie afspreken) met jou mag appen en daarna het mobieltje weer weglegt. Dat hij met jou in contact kan komen geeft hem waarschijnlijk een fijner en daarmee veiliger gevoel. Naarmate de tijd vordert heeft hij dan misschien minder behoefte aan dit contact, omdat hij gewoon weet dat je er bent, maar niet in hetzelfde huis of op dezelfde plaats als hij. Dan weet hij dat hij je niet meer zo erg hoeft te missen. Over je vraag of je vader informatie moet geven over de band met zijn moeder, zou ik adviseren dat jullie hierover in gesprek gaan. Jullie zijn geen partners meer, maar nog wel steeds ouders. Als kind zijnde is het des te pijnlijker als ouders naar over elkaar praten of niet goed meer met elkaar overweg kunnen. Hij is zijn vader en jij bent zijn moeder, dat is en blijft altijd zo. Dus als jullie hierover samen kunnen praten in het belang van jullie zoontje, zou ik dat zeker aanraden. Daarbij kunnen jullie dan afspraken maken over wat jullie doen als jij bijvoorbeeld een appje naar hem stuurt wat voor jullie zoontje bedoeld is, zoals je hierboven beschreef. Ook over het gebruik van het mobieltje kunnen jullie het samen hebben. Je kunt even kijken naar onze online training die ouders leert kijken door de ogen van hun kind, ik denk dat je er wel iets aan zou kunnen hebben! Https://training.villapinedo.nl. Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Veel succes! Groetjes, Nadine

Hoi Christien, bedankt voor je berichtje. Ik snap je vraag helemaal, het lijkt me lastig als moeder om te merken dat je zoontje je erg mist als hij bij zijn vader is. Als kind van gescheiden ouders kan ik me het beste in jouw zoontje verplaatsen. Ik was twee jaartjes ouder dan jouw zoontje toen mijn ouders gingen scheiden. Ik kan me nog goed herinneren hoe het is om op die leeftijd de andere ouder te missen. Je hebt dan nog geen mobieltje wat het lastiger kan maken om contact te hebben. Daarnaast vond ik twee dagen zonder mama altijd enorm lang duren. Bij mijn moeder kon ik altijd mijn verhalen van school kwijt en ik miste dat heel erg als ik uit school kwam. Ik weet nog dat ik een paar keer terug naar mijn moeder ben gebracht toen ik haar erg miste en op dat moment bij mijn vader was. In eerste instantie vond ik dat fijn, want dan was ik weer bij mama, aan de andere kant had ik ook behoefte aan regelmaat en het heen-en-weer-gereis (soms ook 's avonds laat nog) was niet echt prettig en bracht weer onrust. Ik geloof niet dat mijn ouders hierover in gesprek zijn geweest, ze spraken elkaar niet echt meer. Ik had het wel fijn gevonden als zij mij allebei hiermee hadden geholpen, met z'n drieën als een soort team. Helaas spraken ze elkaar niet meer goed. Uiteindelijk heb ik met een vriendinnetje op school bedacht dat ik wel een e-mailadres kon aanmaken, zodat ik met mama kon mailen. Ik mocht dan van papa een moment per dag kiezen dat ik op zijn laptop inlogde op mijn e-mailadres en dan kon ik even contact hebben met mama en haar mailen. Of ik sprak met mama een tijd af dat we even heen en weer zouden mailen. Later werd dat bellen: na school of voor het slapen gaan mocht ik haar dan eventjes bellen met papa's telefoon. Ik heb dat zelf geregeld, maar ik had het wel fijner gevonden als mijn ouders hier zelf over zouden overleggen met mij. Het fijne was dat het mail- of belcontact werd begrenst (bijvoorbeeld een half uurtje mailen of een kwartiertje bellen). Daarna voelde ik me beter en kon ik ook meer genieten van de leuke dingen die er ook wel bij papa waren. En leerde ik omgaan met het gemis, zonder dat het contact gelijk weg was. Misschien als ik een mobieltje had gehad om mee te appen, dat ik daar dan voortdurend mee bezig was geweest.. Ik denk dat dat ook per kind verschilt. Ik denk dus dat het goed is om een manier te vinden waarmee jouw zoontje je kan bereiken als hij je mist. Alleen al weten dat de optie er is om eventjes zijn moeder te spreken, kan al een opluchting zijn (vond ik tenminste). Misschien is het dan handig om met de vader (en evt. ook met jullie zoontje) te overleggen wat hierbij een handig hulpmiddel is (telefoon van vader, eigen telefoon voor jullie zoontje, mailen, enz.) en bijvoorbeeld een tijdstip als hij dat prettig vindt, dan kan hij er ook aan wennen om nadat hij contact met je heeft gehad ook weer echt bij papa te zijn. Het stukje over dat de vader het lastig zou kunnen vinden om het goede contact tussen jou en je zoontje te zien, zou ik ook wel bespreekbaar maken maar dan niet met jullie zoontje erbij. In de online training van Villa Pinedo bestaat het hoofdstuk "veranderingen" waarin de veranderingen na een scheiding vanuit de ogen van een kind wordt uitgelegd en hoe je hier als ouders mee om kunt gaan. Wie weet is dit een invalshoek om op een prettige manier met de vader over het gemis van zijn moeder te hebben. Of het hoofdstuk "communicatie" over hoe jullie enkel als ouders kunnen communiceren voor het belang van jullie kind en waarbij het stukje ex-partners niet in de weg komt te staan (en hij dus de volgende keer wél jouw berichtjes naar je zoontje aan hem zou kunnen laten lezen). De hoofdstukken vind je via deze link: https://training.villapinedo.nl/ (onder het kopje "cursusaanbod"). Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je zoontje zich hierdoor wat beter gaat voelen. Weet dat je altijd opnieuw welkom bent op het forum! Liefs, Demi