Aan de toekomst bouwen

Beste Joyce, Dankjewel voor je bericht op ons forum. Ik begrijp je gevoel van machteloosheid. Maar ik herken de situatie waarin jouw kinderen nu zitten. Ik was ook een puber toen mijn ouders gingen scheiden, toen mijn vader vertelde wat er precies gebeurd was. Ook ik heb een tijd lang hem niet willen zien. Ik was boos en verdrietig, en moest het een en ander verwerken. Dat heeft tijd nodig, soms denk je het verwerkt te hebben en dan komt het later twee keer zo hard 'terug'. Zeker als puber is dat lastig, omdat je ook met jezelf bezig bent en vol in ontwikkeling bent. Hoe lastig het ook moet zijn voor jou als moeder; ik zou hen echt de ruimte blijven geven. Ik vond het zo fijn dat mijn vader wel berichtjes bleef sturen en liet merken dat hij het goed wilde maken, maar dat hij tegelijkertijd mij de ruimte en de tijd gaf. Ik merkte dat ik die tijd ook echt nodig had. Langzaam ging ik het proces verwerken en deelde ik mijn gevoelens met een psycholoog. Misschien kun je je kinderen eens voorstellen om een brief te schrijven aan jou, waarin ze hun hele verhaal delen en hun gevoelens over jou. Dat is ongetwijfeld erg moeilijk voor jou om te lezen, maar op die manier blijf je open naar elkaar en kun jij beter inzien waar de knelpunten zitten. Je laat hen merken dat jij de tijd neemt om te luisteren. Te luisteren naar je kinderen. Zolang je als ouder niet meegaat in de strijd/de strijd aangaat met je ex-partner, ruimte biedt en toch subtiel laat weten dat je er voor ze bent of een keer iets gezelligs wil gaan doen, dan zullen jouw kinderen daar straks enorm dankbaar voor zijn. Ik kan het weten, want ik heb nu een betere band met mijn pa dan ooit. Sterkte gewenst, Yannick

Lieve Joyce, Bedankt voor uw vraag op ons forum. Ik heb gezien dat uw vraag helaas nog geen tweede advies had ontvangen van ons, terwijl we daar wel altijd naar streven. Ik merk zelf dat ik het ook moeilijk vind om hier vanuit mijn eigen ervaring als kind van gescheiden ouders antwoord op te geven. Ik ben zelf wel erg aangegrepen door uw verhaal. Ik snap heel erg dat u graag opnieuw zou willen beginnen. Alleen al het feit dat u onze website heeft bezocht, vind ik zeer prijzenswaardig omdat het laat zien dat u zeker bereid bent er aan te werken. Ik hoop dat uw zonen dat ook zien. Hoe is het contact met uw ex man? Aangezien uw zonen helaas niet reageren op uw berichtjes, zou u misschien met hem kunnen overleggen dat u ze ontzettend graag wil zien? U moet wel goed bedenken bij uzelf of het ook echt in het belang van de kinderen is. Of dat het voor hun eigen gesteldheid beter is als ze nog wat meer rust hebben en het misschien later kunnen proberen, zoals Yannick hieronder ook beschrijft. Misschien zou u ze een brief kunnen schrijven die u met de post stuurt of aan iemand geeft die nog contact met ze heeft? Probeer daarin geen verwijten te maken, maar alleen op te schrijven dat u van ze houdt en ze daarom zo graag wil zien om aan een toekomst te bouwen en opnieuw te beginnen. Schrijf op waarom u vindt dat u een nieuwe kans verdient en waarom u dat zo graag wil. Ik ben bang dat ik u op dit moment niet zoveel meer kan adviseren dan dat helaas. Ik merk aan mezelf ook dat hoe ouder ik word, hoe meer begrip ik heb voor de keuzes van mijn ouders en hoe beter we er als volwassenen over kunnen praten. Misschien hebben ze inderdaad gewoon wat meer tijd nodig, maar kunnen jullie in de toekomst wel in gesprek gaan over wat er is gebeurd om zo aan een nieuwe toekomst te bouwen. Ik ben het inderdaad ook helemaal eens met het mooie advies van Yannick hieronder, misschien dat een brief van hen aan jou waarin ze compleet eerlijk kunnen zijn zal helpen. En hopelijk ziet jullie situatie er dan ook in de toekomst wat rooskleuriger uit. Misschien kunt u ook een kijkje nemen bij onze workshop? Hierin wordt uitgelegd hoe ouders kunnen scheiden met zo min mogelijk schade voor hun kind: https://workshop.villapinedo.nl/. Ik hoop ontzettend dat u snel uw kinderen weer meer zal zien, en in de tussentijd wens ik u heel veel sterkte!! Liefs, Julia