Toekomstbeeld
, jaar
Reacties (2)
meer dan 6 jaar geleden
Hoi Lieve Danique, Wow, jouw verhaal komt binnen. Dit is echt exact hoe ik mij ook lange tijd heb gevoeld. Ik heb het toen, net als jij, met Villa Pinedo gedeeld en voor mij veranderde er daarna veel. Goed dat jij Villa Pinedo ook weet te vinden met jouw vragen! Na de scheiding van mijn ouders zag mijn toekomstbeeld qua relaties er uit dat ik in een leuk klein huisje zou wonen samen met mijn hond zonder partner. En uiteindelijk was ik met dat beeld gelukkig want ik ging gewoon lekker voor mijn eigen geluk zorgen. Daar had ik niemand voor nodig en ware liefde bestaat toch niet. Misschien dat ik af en toe een beetje zou daten ofzo maar verder was het ik en mijn toekomstige doggo. Ik herken de koppigheid van mijn vader, het enthousiast vertellen (tot mega irritant aan toe), de onzekerheid die mijn ouders hebben, de norsheid en egocentrisme. Ik bedoel, als ik deze omschrijving van mezelf lees word ik daar ook niet vrolijk van. Wie zou dan met mij willen daten? En als ik al date dan zie ik ook soms dingen die mijn ouders doen in mijn partner en dan kan ik ook alleen maar denken; doe mij maar niet. Een groot verschil tussen mijn ouders en mij is dat ik het door heb dat ik deze dingen kan doen. Ik ben mij bewust dat ik iemand anders ook ruimte moet geven voor verhalen en ondanks dat ik te veel praat kan ik ook luisteren. Mijn ouders konden niet echt ''praten'' over gevoel en dat kan ik wel. Ik zie naast mijn zwaktes ook veel leuke dingen en eigenlijk ben ik best een leuk persoon als ik dat van mezelf mag zeggen. Jij staat al 1-0 voor op jouw ouders want je herkend die eigenschappen. Ik ben gaan zoeken naar de dingen die ik doe om om te gaan met die eigenschappen en mijn positieve eigenschappen te versterken. Want ja, ik moet zorgen voor mijn eigen geluk. Maar ik mag daarbij een partner niet buitensluiten puur en alleen omdat ik bang ben dat ik ook zou gaan scheiden. Ik heb ook recht om verliefd te zijn en soms werkt dat wel en soms werkt dat niet. Van te voren al doem denken helpt mij alleen maar om het te laten mislukken. Want je gaat altijd wel iets vinden wat je niet leuk vind wanneer je daar naar zoekt. Ik zoek dus naar de dingen die ik wel leuk vind. Na mijn gesprek met iemand van Villa Pinedo heb ik geprobeerd mijn denkprocessen om te draaien en dat gebeurde niet van zelf. Maar toen ik daar meer voor open stond liep ik toevallig tegen een heel leuk persoon op waar ik nu knetter verliefd op ben en waarmee ik volgende week ga samen wonen. En ondanks dat ik weet dat we uit elkaar kunnen gaan geniet ik van iedere seconde met hem. Hij verdient het niet dat ik alles wat hij doet onder de loep neem op zoek naar slechte dingen. En op een moment dat ik mezelf daar toch op betrap (tja, zoals eerder beschreven ben ik niet perfect) dan bespreek ik dat met hem. Eigenlijk al dit soort dingen bespreek ik met hem. Waar mijn onzekerheden vandaan komen, waarom ik norsig reageer of dingen niet wil. En dit is het belangrijkste wat mijn ouders niet deden met elkaar, communiceren. Ik denk dat dat het verschil kan maken. Dit klinkt echt super verliefd en alsof ik nu dus wel helemaal geloof in de liefde, maar we hebben ook afspraken gemaakt over hoe we het gaan doen met de huur mocht het niet werken. Dus super verliefd maar wel realistisch want het kan gewoon uitgaan. Maar we vinden elkaar nu heel leuk en zijn nu heel gelukkig samen en daarom maken we er nu het beste van. En naar mijn idee kan dat werken.
meer dan 6 jaar geleden
Hee Danique, wat leuk dat je deze vragen hier stelt aan ons. Ik herken een aantal dingen in jouw verhaal. Ik ben veel onzeker en negatief geweest over de eigenschappen die ik van mijn ouders heb. Ik heb mijn vader heel lang niet gezien en kon daarom ook de eigenschappen niet herkennen. Ikzelf begin nu enkele eigenschappen te herkennen, goed en slecht. Het mooie aan het herkennen, is dat je er bewust van bent dat je die eigenschappen hebt. Je kan er niks aan doen dat je ze hebt van je ouders, wel kun je er mee omgaan en het beste eruit halen wat erin zit. Wat betreft de lange relatie zou ik me daar niet al te veel druk om maken. Ondanks de vele onderzoeken en uitkomsten is liefde niet iets wat wetenschappelijk onderbouwd kan worden. Mijn ouders zijn ook gescheiden en na enkele korte relaties ben ik nu al bijna 3 jaar gelukkig met mijn vriendin en ik hoop dat dat nog heel lang mag duren. Geluk in de liefde kom je vanzelf tegen en wanneer het geluk voor je staat merk je dat gauw genoeg. Geniet van het leven, leer van je tekortkomingen en wees jezelf! Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Groetjes Gerjan
0

0