Problemen met stiefmoeder

Lieve Lucy, Allereerst wil ik je zeggen dat ik het erg knap van je vindt dat je jouw verhaal op het Forum hebt durven vertellen. Daar is veel moed voor nodig! Zelf herken ik mij voor een deel in jouw verhaal. Ik leerde mijn stiefmoeder kennen toen ik erg jong was en heb tot de dag van vandaag geen goede band met haar. Wij verschillen erg van persoonlijkheid en ik had net als jij erg het gevoel dat zij zich met mij bemoeide terwijl het niet mijn moeder was. Wel is de band met de jaren steeds beter geworden. Des te ouder ik werd, des te meer ik doorkreeg dat ik mijn stiefmoeder de schuld gaf van de scheiding van mijn ouders en mijn boosheid op haar afreageerde. Herken jij dit ook in jouw situatie? Verder heeft het mij erg geholpen om eerlijk aan mijn stiefmoeder aan te geven dat ik het lastig vond dat zij ineens in mijn leven was. Door dit gesprek begreep zij mij ook meer en ook waarom ik soms bijdehand of boos tegen haar deed. Zou dit voor jou ook een optie kunnen zijn denk je? Wanneer je het spannend vindt om dit in het echt te bespreken zou je ook altijd je gedachten op kunnen schrijven en in een brief aan haar kunnen geven. Denk je dat dit zou opluchten? Als laatste valt het me op dat je zegt dat ze er heel veel voor je is geweest, maar je haar toch haat. Wat is de reden dat je je zo voelt en zou je dit kunnen veranderen denk je? Wanneer je verder nog met iemand zou willen praten over de scheiding of andere vragen hebt, kan je altijd een Buddy aanvragen. Via deze link kan je hier extra informatie over vinden: Buddy - Algemene informatie - Villa Pinedo Hopelijk heb je iets aan mijn berichtje. Weet dat je niet alleen bent en altijd op mijn berichtje mag reageren:) Liefs, Romee

Hoi Lucy, wat vervelend om te lezen dat je heel veel problemen hebt met je stiefmoeder. We luisteren hier graag naar je. Ik herken een beetje van wat je schrijft. Ik vond het ook erg moeilijk hoe ik ermee om moest gaan dat er ineens iemand bij mij in huis kwam wonen die eigenlijk helemaal niet kende maar wel wat te zeggen had, namelijk mijn nieuwe stiefmoeder. Ik vond het vooral moeilijk om te zien dat mijn vader weer blij en gelukkig was en door ging met het leven, terwijl ik dat helemaal niet zo had. Ik voelde me best daarin best onbegrepen. Hoe heb jij dat? Het heeft bij mij ook wel wat tijd en moeite gekost om aan de hele nieuwe situatie te wennen, maar inmiddels is dat gelukkig wel gelukt. Jij vertelt dat je stiefmoeder er heel veel voor je is geweest, maar dat je ook veel problemen met haar hebt en je half uit de familie bent gezet. Hoe is dat zo ontstaan? Ik denk dat het helemaal niet gek is dat je zo veel verschillende emoties voelt, die mogen er ook gewoon zijn <3 Er zijn al veel tips gedeeld over dat het kan helpen om hierover te praten met je vader, zodat jullie elkaars gevoelens misschien beter begrijpen. Daar sluit ik me helemaal bij aan, mij heeft dat uiteindelijk ook geholpen. Verder heeft het mij ook geholpen, zelfs toen ik al ouders was, om een brief van Villa Pinedo aan mijn vader te laten lezen. Dit is een brief waar veel herkenbare en lastige dingen in staan voor ons als kinderen met gescheiden ouders, maar waar ouders zich niet altijd bewust van zijn. Mijn vader zag dit ook in doordat ik het hem liet lezen. Misschien dat het jou ook helpt om zo meer begrip te krijgen voor jouw gevoel en situatie. Hier kun je hem lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Dikke knuffel!