Wat kan ik verwachten

Hai Sarah,

Het voelt vast niet fijn om de band tussen jouw en je vader voelen te vervagen, dat klinkt voor mij heel herkenbaar. Ik had bijna dezelfde situatie, (maar veel weet ik er niet meer van. )

Bij mij heeft het i.i.g. NIET geholpen om mezelf aan te passen op mijn vader, dus dat kan ik je sterk afraden!

Wat ik wel zou doen is kijken of dat je samen met een docent van school (die je vertrouwd) eens een gesprek zou willen voeren ( met je ouders) over de situatie thuis en dat die misschien ook erover mee kan denken.

Maar al met al, veel sterkte en hopelijk een goede band met jouw en je vader.😊

Groetjes: Binck

Hey Sarah,

Toen mijn ouders net uit elkaar gingen, had ik ook geen idee wat ik moest doen. Ik kon mezelf hele dagen op mijn kamer opsluiten om alles en iedereen te ontwijken. Maar zoals je zelf ook al aangeeft: hierdoor raak je alleen maar meer met jezelf in de knoop. Ik heb daar zelf ook lang mee geworsteld, tot ik met iemand ging praten over mijn gevoelens rondom de scheiding.

In het begin vond ik dit heel eng, omdat praten met een psycholoog of counselor zo officieel en zwaar klinkt. Maar eigenlijk was er niets om bang voor te zijn. Er heerste een heel relaxte sfeer waarin ik alles op mijn eigen tempo kon delen en er eindelijk echt naar mij werd geluisterd. En als je even niets wilt vertellen, is daar ook gewoon de ruimte voor.

Deze mensen zijn er om je te helpen, en ik denk dat je ouders dat ook echt wel inzien. Geef het een kans. Je counselor heeft dit voorgesteld omdat zij ziet dat je vastloopt, en dat is oké. Je hoeft je ouders niet te beschermen tegen de gevolgen van hun eigen scheiding; het is nu tijd om voor jezelf te kiezen. En mocht je het uiteindelijk niets vinden, dan is dat ook geen probleem.

Succes, Sarah!

Hey Sarah!

Wat vervelend! Mijn ouders zitten ook midden in een scheiding! Ik heb 1 zusje van 9, en mijn vader en moeder! Ons geluk is dat wij wen tinyhouse hebben in onze tuin, daar woont mijn vader nu, sinds 2 maanden ofzo... mijn ouders spreken elkaar via WhatsApp en de mail, dus ze hebben geen "ruzie" meer. Het is bij mij heel ingewikkeld helaas... maar je moet gewoon verder gaan met je leven! Ik heb zelf vriendinnen en verzorgpony's/bijrijdpaard! Ik ga gewoon elke week 1 of 2x afspreken met vriendinnen en voorderest ga ik lekker naar de paarden! Dan poets ik en ik rijd lekker! Ik weet niet of paarden ook iets voor je zijn? Want als je eenmaal op een paard zit, denk je nergens meer aan! Erg fijn😄

Dus ik zou zeggen:"Ga door met je leven! Spreek elke week wel af met vrienden/vriendinnen! Ga iets na school doen! Ik weet niet of je sport, maar ga lekker sporten, fietsen, wandelen etc."

Verdrietig zijn, heeft geen zin. Je schiet er toch niks mee op! Wat ook kan helpen is met iemand erover praten! Ik ga nu naar een psicoloog! Helpt ook!

Ik hoop dat het snel weer beter gaat!

Groet, Catherina, 11, met minder dan 1 maand 12.

Heyy ik weet hoe het is je kan me altijd een berichtje sturen als je iemand nodig hebt om te praten!

Heyyy Pop

Het komt goed en ik hooo dat het voor je werkt om iemand te hebben waar je mee kan gaan praten ik heb dat ook op de basisschool gehad en het was echt fijnnn