Wat moet ik met mijn moeder aan?

Lieve B, Bedankt voor je bericht. Wat een heftig verhaal..! Als kind heb ik ook meegemaakt dat ik beschuldigd werd voor de dingen die niet goed ging tusse mijn ouders . Ik weet hoeveel pijn dat doet en hoe erg dit is.. Het is daarbaast ook erg moeilijk om, zoals je zelf aangeeft, "vast" te zitten in dat huis. Zo wilt niemand behandeld worden! Mijn tip zou zijn om iemand uit je omgeving als vertrouwenspersoon te nemen, of je aan te nelden voor een Buddy.. Ik denk dat je op dit moment vooral veel ondersteuning en een luisterend oor nodig zult hebben, gezien hoe je ma je behandeld en wat ze allemaal tegen je zegt.. Ik vind het super heftig en vind het daarom dubbel zo knap dat je hier om advies vraagt! Je kunt via www.villapinedo.nl/buddy gekoppeld worden aan een Buddy. Ik hoop dat je dat zult doen! Je kunt je hart luchten bij iemand die dezelfde ervaringen heeft als jij! En verveet nooit, je bent nooit alleen. Liefs Mehtab

Hoi B, Wat zit jij in een moeilijke situatie zeg en wat onwijs dapper dat jij hier je vraagt stelt en zelf al inziet dat deze situatie niet klopt. Toen mijn ouders gingen scheiden werd mijn moeder ook een compleet ander persoon. Wij als kinderen waren verantwoordelijk voor haar geluk en wat jij ook zegt, of ze überhaupt nog wilde blijven leven. Zij wilde ook nooit hulp voor haar problemen, ze vond dat wij de veroorzaker waren dus er niets mis was met haar zelf. Pas veel later ben ik mij gaan realiseren dat dit niet waar is en het niet mijn taak is. Maar erover praten met haar werkte nooit omdat ze zichzelf altijd slachtoffer van alles en iedereen voelde. Daardoor heb ik nu ook bijna nooit contact meer met haar. Wat allereerst echt heel belangrijk is is om je dus te realiseren dat jouw moeders geluk niet jouw verantwoordelijkheid is, echt echt echt niet. Daarnaast is het heel goed om je te realiseren dat je niet de enige bent en het dus niet alleen hoeft op te lossen. Bij Villa Pinedo zijn er Buddy's die hetzelfde hebben meegemaakt en waar je mee kan praten over de situatie. Verdriet en boosheid delen met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt kan al zo'n opluchting zijn heb ik gemerkt. Daarnaast is het sowieso belangrijk dat je naar je huisarts gaat om hierover te praten. Dan bedoel ik niet om over je moeder te praten en hoe zij beter kan worden maar echt over jezelf en wat dit met jou doet. Als je het fijn zou vinden kan hij je doorverwijzen naar een KOPP-groep. Hier zitten allemaal jongeren van jou leeftijd die er met elkaar over praten en elkaar tips geven samen met een professional. Nogmaals, jouw moeder haar verdriet komt NOOIT door jou, blijf je dat realiseren. Zij heeft een probleem en niet jij, jij bent echt helemaal goed zoals je nu bent:)! Dat jij hier met ons je verhaal wil delen maakt jou een onwijs bijzonder en sterk persoon, je mag echt heel trots op jezelf zijn dat je deze stap zet!