Mijn moeder commandeert

Hoi Julia, Vervelend dat je moeder je zo commandeert. En fijn dat je hiervoor op dit forum terecht kwam. Het is voor mij ook wel herkenbaar. Een paar jaar terug toen ik ongeveer jouw leeftijd had, heb ik iets vergelijkbaars meegemaakt. Ik had best wel vaak ruzies of onenigheden met mijn moeder, waarbij ze mij steeds opdrachten gaf om dingen te doen thuis, omdat ik het anders niet ging doen of ging uitstellen. En als dit op een gegeven moment te vaak gebeurde, raakte ik een beetje eraan gewend om de dingen te doen en kon ik ook nogal geïrriteerd raken. Uiteindelijk ben ik hiermee omgegaan door open te zijn met mijn moeder over onze gevoelens, en met name haar gevoelens. Ik probeerde te begrijpen hoe zij zich voelt en waarom ze vooral zo reageert naar mij toe. Hoe ze dacht en waar ze moeite mee heeft. Uiteindelijk bleek dat ze gewoon heel veel om mij gaf met goede bedoelingen en mij soms ook ergens voor wilde beschermen (uit angst of onzekerheid). Ik denk dat een simpel open gesprek alleen maar om gevoelens te uiten als veel kan oplossen en jouw en je moeder juist meer in verbinding kan brengen. Ik weet dat deze situatie niet makkelijk voor je is. Maar ik weet dat je hier uit komt net als ik, blijf geloven en denk in oplossingen! Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Vergeet niet dat je hier altijd op terug kan reageren, ik ben benieuwd hoe het verder gaat tussen jou en je moeder in de toekomst. (: Succes! Groetjes, SolarSun

Hoi Julia, Wat fijn dat je het forum hebt gevonden om deze vraag te stellen! Ik herken deze situatie ook heel erg! Vroeger was dat al zo, maar laatst toevallig ook nog. Mijn moeder was een weekendje weg dus ik was lekker in haar huis gaan zitten (wat ook van haar mocht hoor!). Daar had ik natuurlijk ook gekookt in de avonden. Toen ze terug kwam had ik alles expres extra goed schoon gemaakt omdat ik weet dat ze dat belangrijk vind. Ze liep de keuken in en zei: ja je kan wel zien dat je hier gekookt hebt! Je ruimt het nooit zo op als ik het doe! Dus ik dacht: huh? Ik heb de keuken echt heel goed schoongemaakt hoe kan dat nou? Had ik het sponsje links van de kraan gelegd in plaats van rechts..... Ik werd toen wel echt een beetje geïrriteerd, omdat ik echt heel erg mijn best had gedaan om alles zo goed mogelijk achter te laten. We hebben daar gelukkig fijn over kunnen praten! Jij geeft aan dat je het er met je moeder al meerdere keren over hebt gehad. Wat goed en knap dat je dit probleem hebt aangekaart bij je moeder! Op welk moment kaart jij zo'n probleem aan? Op het moment dat zij bijvoorbeeld schreeuwt of op een moment later die dag als de irritatie al een beetje is gezakt? Heb je er al wel eens over nagedacht om een brief te schrijven aan je moeder? Soms komt dat meer binnen dan een gesprek en als je moeder vragen heeft kunnen jullie daarna alsnog in gesprek gaan. In de brief kan je duidelijk uitleggen wat het met je doet en waarom je doet moeilijk/vervelend/niet fijn vind. Ik merk zelf dat ik het steeds makkelijker van mij af kan laten glijden en er daardoor minder mee zit. Ook maak ik er af en toe samen grapjes over met mijn broertje wat de situatie soms ook wat luchtiger houdt. Heb jij een broertje of zusje waar je dit mee kan delen? Ik hoop dat je iets hebt aan deze reactie! En mocht je nog vragen hebben kan je altijd een berichtje sturen he! Liefs, V.