ik ben geen boodschapper

Hallo N, Het is erg vervelend om een boodschapper te zijn. Ik snap goed dat je het lastig vind om aan te geven dat je dat niet meer wilt. Dit vond ik zelf ook. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 12 was en op mijn 16e had ik eindelijk de moed verzameld om te zeggen dat ik geen boodschapper meer wilde zijn. Als ik je verhaal zo lees dan begrijp ik dat je moeder al wel weet dat je geen boodschapper wil zijn. Toch probeert ze het nog wel bij jou. Je vader heb je nog niks verteld. Ik denk dat je om te beginnen echt voor jezelf moet besluiten dat het nu genoeg is. Dat je geen boodschapper meer wilt zijn en dat als je ouders dingen over elkaar, de situatie of regel zaken willen weten dat zij dan maar contact met elkaar zoeken. Hoe moeilijk het ook is om te bespreken, uiteindelijk zal het je helpen. Mocht je het nou heel lastig vinden dan kan je het ook opschrijven in een brief aan je ouders. Samen moeten jullie de afspraak maken dat je ouders niet meer jou als boodschapper inzetten en is het belangrijk dat als ze dat wel doen dat jij er iets van zegt. Dat mag best! Heel veel succes Liefs Evi

Hoi Nienke, Wat vervelend! Zoiets had ik ook als een kind, ik voelde altijd dat ik de acties en gedachtegangen van de ene ouder aan de ander moest uitleggen. Je bent op die manier constant voor je ouders aan het zorgen en zorgt veel te weinig meer voor jezelf. Het is natuurlijk heel lastig om hier iets aan te doen, zeker als ouders het niet zo door hebben, maar het enige wat ik kan bedenken is dat je het ze duidelijk maakt. Ten eerste dat je het duidelijk maakt aan hun beiden dat je dit niet fijn vind, en dat je er ook niet zo tussenin gezet moet worden (is gewoon een erg lastige positie voor jou, dus daar moeten je ouders je niet in duwen, maar misschien hebben ze het niet door). Dit kan je doen door direct met ze erover te praten, maar anders ook door een brief. Kies een manier waarin jij jezelf goed kan verwoorden. Ten tweede is het misschien een idee om een soort signaal af te spreken elke keer dat jij je ongemakkelijk voelt in een situatie. Zoals je zelf al zegt kan een ouder je nog steeds in zulke posities plaatsen ook al heeft hij/zij door dat jij het vervelend vindt (mensen zijn nu eenmaal niet altijd met de belevingswereld van een ander bezig). Dus als jij een signaal hebt wat je ze kan geven als jij je ongemakkelijk begint te voelen, dan weten zij dat ze te ver zijn gegaan en dat jij die vraag niet gaat beantwoorden en ook niet hoeft te beantwoorden. Of dit voor jou en jouw situatie een goed idee is weet ik niet, dus doe vooral waar jij je prettig bij voelt. Heb het er misschien ook met je ouders over, hoe jullie samen de situatie kunnen verbeteren. Je ouders willen namelijk ook dat jij gelukkig bent, ze hebben alleen niet altijd door dat ze dat verhinderen. Veel succes, ik hoop dat dit een beetje helpt.

Beste Nienke, Wat vervelend voor je! Ik snap heel goed dat je er een beetje moe van wordt als ze telkens allerlei dingen van je vragen. Natuurlijk ben je geen boodschapper. Ik zou het gewoon eerlijk aangeven, alles vertellen aan je vader en je moeder. Dat je er veel mee zit en over nadenkt. Als dit niet zo goed gaat of als je het lastig vindt, kun je het ook in een brief vertellen. Dan schrijf je gewoon al je gedachtes op die je hier ook zo mooi verwoordt. Daarna geef je de brief aan je ouders. Vaak is dat makkelijker en dan voelt het toch nog als een soort opluchting voor jou;) Ook kun je het misschien vertellen aan je opa of oma, zij hebben altijd goede raad voor kinderen omdat ze wijze mensen zijn die veel hebben meegemaakt. Misschien is dat een idee? Of bij iemand anders die je goed kent en die jouw ouders ook wel kent, zoals een oom of tante. Veel succes;) Groetjes, Yannick

hey, Ik weet precies hoe jij je voelt. Ik heb precies het zelfde gehad 3 jaar lang. Je moet het blijven zeggen tegen je ouders dat je geen boodschapper bent en dat ze het zelf maar aan elkaar moeten vragen. Als ze niet willen luisteren of weer een smoesje hebben kan je misschien vragen of ze samen met jou hier over willen praten. En als dat nog niet helpt kan je altijd nog weg lopen als ze je weer als boodschapper willen gebruiken. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Veel sterkte nog, liefs