Mijn moeder vertrouwen

Hoi Marli, Liselot hier! Goed van je dat je hier je vraag stelt, het lijkt me namelijk een super vervelende situatie. Ik begrijp dat je, door het liegen, geen vertrouwen meer hebt in je moeder. Dat moet heel lastig zijn, zo wil je je natuurlijk niet voelen. Maar het is niet gek dat dit bij jou deze gevoelens veroorzaakt. Ik denk dat iedereens vertrouwen hierdoor zou beschadigen, vooral omdat het iemand is waar je veel om geeft en die dichtbij je staat. Ik herken zelf ook de gevoelens die je beschrijft, ik had vaak moeite met mijn moeder toen ik jouw leeftijd was, en vond het soms ook heel moeilijk om me een houding aan te nemen als zij ineens weer normaal tegen me deed. Wat mij hielp is af en toe duidelijk zeggen dat ik even boos of verdrietig of gefrustreerd was, en dat ik even alleen wilde zijn of niet wilde praten, en dat ik dat later wel uit zou leggen. Dan geef je jezelf eventjes de ruimte om je gedachtes op een rijtje te krijgen, of om de frustratie even te laten zakken. Het is superlastig om zo'n serieus gesprek te hebben met je ouders, dus misschien is het een idee om het op te schrijven? Dan kun je haar dat rustig laten lezen, zonder dat ze er meteen op reageert. Als je niet de reactie krijgt waar je op hoopt, of als je toch vastloopt kun je ook altijd proberen om het er met anderen over te hebben. Dan kun je in ieder geval zelf je gevoelens even delen met iemand die je vertrouwt, dat kan al heel erg opluchten! Ik heb helaas niet alle antwoorden voor je, en ik worstel hier zelf nu ook nog wel eens mee met mijn moeder, maar als je wat ouder bent en steeds meer je eigen leven krijgt wordt het allemaal beter, dat geloof ik! Dat zal voor jou niet anders zijn <3 Liefs van mij!