Ik voel me het meest verantwoordelijkst

Lieve Demi, Wat goed dat je dit komt vertellen op het forum, heel dapper van je. Ik kan me voorstellen dat het super lastig is om te zien dat je vader uit elkaar wil en je moeder niet. Het is al helemaal niet fijn om je daar verantwoordelijk voor te voelen en er midden in te staan. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat jij voor je ouders verantwoordelijk bent en er midden in staat. Ik zou dit dan ook zeker aan je ouders laten weten. Het is niet makkelijk om dit zo direct tegen je ouders te zeggen, maar je mag best laten weten dat dit niet jouw probleem is maar het probleem tussen je vader en je moeder. Als je het niet fijn vindt om dit met hun samen te bespreken kan je het bijvoorbeeld eerst in een gesprek met je moeder vertellen en daarna in een gesprek met je vader. Als ik het lastig vind om dingen aan beiden ouders te vertellen neem ik ze ook altijd allebei apart. Ik heb dan ook het gevoel dat ze dan beter naar mij luisteren. Hopelijk heb je iets aan mijn tips. Je kan natuurlijk altijd een buddy aanvragen om hier mee over te chatten via deze link; https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Liefs, Lisa

Hee lieve Demi,  Ik ben blij dat je het forum hebt gevonden! Wat rot dat je zo tussen je ouders in staat, dat is een moeilijke positie om te hebben. Daarbij zeg je dat je je het meest verantwoordelijk voelt van de drie, dat herken ik wel.  Mijn ouders zijn inmiddels 20 jaar gescheiden, dus ik ken mijn ouders niet bij elkaar en ik ken het gevoel dus ook niet dat je constant in hetzelfde huis woont als je ouders ruzie maken. Maar ze maakten wel veel ruzie of waren passief agressief naar elkaar als ik bijvoorbeeld van huis wisselde of als ik informatie over moest brengen aan de ander. Dus ik weet wel hoe het is om tussen je ouders in te staan en het gevoel te hebben dat jij de enige bent die verantwoordelijk kan zijn.  Je zoekt advies voor wat je beter kan doen. Daaraan kan ik zien dat jij heel verantwoordelijk bent en lief, maar misschien wel iets te verantwoordelijk en lief. Want jij hoeft niks beter te doen! Ik weet dat het voelt als jouw probleem, wanneer je ouders ruzie maken en zeker als je soms de schakel tussen je ouders bent. Maar het is niet jouw taak om dan iets beter te doen, dit is iets waar je ouders samen uit moeten komen. Tuurlijk mag jij je mening geven over de keuzes die je ouders maken, maar jij hoeft niet beter te zijn voor je ouders.  Het enige wat jij misschien beter kan doen, is lief zijn voor jezelf. Ik realiseerde me pas heel laat dat ik niet verantwoordelijk ben voor mijn ouders. Dit zorgde er bij mij voor dat de stress hoog op liep, omdat ik naast school en buitenschoolse activiteiten, ook nog het gevoel had dat ik verantwoordelijk was voor mijn ouders en dat is te veel. Pas toen ik dat los begon te laten, kon ik weer vooruit en kon ik hun geruzie beter van me afzetten. Soms kan dat een beetje egoïstisch voelen, maar zij zijn echt verantwoordelijk voor jou en niet andersom. Dus probeer het idee dat je het beter moet doen los te laten. Ik weet dat dat makkelijk gezegd is en ik heb dat ook echt niet in één dag gedaan. Gun jezelf dus de tijd! Wat mij geholpen heeft om me minder verantwoordlijk te voelen voor mijn ouders, is om mijn hart te luchten bij een vriendin of iemand anders die ik vertrouwde. En door naar mijn kamer te gaan als het me te veel werd en daar iets voor mezelf te doen waar ik rustig van werd. Toen ik me wat beter voelde, durfde ik ook uiteindelijk aan mijn moeder te vertellen hoe ik me bij alles voelde en dat luchtte heel erg op. Zij is er toen voor mij meer rekening mee gaan houden en zo kon ik ook altijd weer bij haar terecht.  Als kind van gescheiden ouders en als kind van ouders die erover denken om uit elkaar te gaan of veel ruzie maken, voelt het vaak alsof je meer verantwoordelijkheden hebt dan andere kinderen en soms is dat ook zo. Ouders trekken de kinderen toch (meestal onbedoeld) mee in hun problemen. En dat is ook oké, want meestal doen ze dat niet om je pijn te doen en zij zijn ook maar mensen, maar het maakt alles wel lastiger voor jou. Weet dan dat je niet alleen bent en dat je altijd weer hier terecht kan als je iets kwijt wil of een vraag hebt. We helpen je graag! Je bent altijd welkom lieve Demi! Sterkte en liefs,  Quinty