Het wordt erger

Lieve Maya, Allereerst bedankt voor je berichtje op het forum. Het is erg dapper van je dat je om hulp vraagt en je moeilijke verhaal deelt. Ik wil je graag laten weten dat ik jouw verhaal herken. Toen mijn ouders gingen scheiden, vond ik het in het begin wel moeilijk, maar het werd pas moeilijker toen mijn vader een nieuwe vrouw kreeg. Dat was ook pas later. Jij verteld dat de problemen rondom de scheiding nu erger worden. Wat supervervelend zeg. En al helemaal vervelend dat je een paniekaanval hebt gehad. Heb je het daar wel eens met iemand over gehad? Bijvoorbeeld iemand die jij vertrouwd, zoals een tante of je juf of meester of een vertrouwenspersoon op school? Ik heb dat ook gedaan in die tijd en mijn juf heeft mij supergoed geholpen. Zij zorgde ervoor dat ik me weer wat fijner voelde thuis. Ik hoop dat jij ook zo iemand hebt in jouw omgeving. Verder vertel je dat de jeugdbescherming achter jou en je broertje aan zit en dat je niet weet waarom. Dat is supervervelend. Ik vond het ook altijd vervelend als anderen net zoals de jeugdbescherming iets wilden weten van mij en ik wist niet waarom. Wat mij hielp, was om te zeggen dat ik graag wilde weten waaróm ze iets wilden weten. Ze legden het mij dan supergoed uit en dan voelde ik mij ook fijner om antwoord te geven. Kun jij in gesprek gaan met de jeugdbescherming om te vragen wat ze precies willen van jou? Je kan dan ook vertellen dat je niet weet wat ze willen! Als je dat spannend vindt, heb je dan iemand in jouw omgeving die jou kan helpen? Dat kan ook weer jouw juf of meester zijn; misschien hebben zij nog tips voor je. Verder vertel je ook dat je plannen hebt om een einde aan je leven te maken. Dat vind ik erg verdrietig om te lezen. Ik herken dat ook wel. Er waren momenten dat ik het ook niet meer zag zitten en dat als enige uitweg zag. Gelukkig heb ik kunnen praten met een therapeut en heb ik die gedachten nu niet meer. Heb jij een volwassen persoon waarmee je kunt praten? Ik raad je aan om deze gedachten te vertellen tegen jouw juf of meester of iemand anders in jouw omgeving die je vertrouwd. Dat kan ook jouw vader of moeder zijn, maar het is niet goed om met deze gedachten zelf rond te lopen. Wat jou ook kan helpen, is deze website: https://www.113.nl/ Dit is een website voor zelfmoordpreventie. Dat is een moeilijk woord, maar dat betekent dat zij jou graag willen helpen om géén einde aan jouw leven te maken. Zij zijn 24 uur per dag bereikbaar via de telefoon of een chat. Als je weer zulke gedachten hebt, dan kun je hen bellen of chatten. Als je nog een vraag hebt, weet dat je ons altijd kunt bereiken. Als je met iemand wilt praten over de scheiding, dan kun je ook een buddy aanvragen. Dat kan via deze website: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Je krijgt dan een buddy die naar jou kan luisteren en met jou kan praten over dingen die je moeilijk vindt rondom de scheiding. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en vooral dat je iemand in vertrouwen neemt om mee te praten, want dit zijn geen fijne gedachten om zelf mee rond te lopen. Heel veel liefs, Evelien

Hallo lieve Maya, Wat fijn zeg dat jij een berichtje hebt geplaatst bij het forum van Villa Pinedo! Ik kan me heel goed voorstellen dat jouw hoofd 'ontploft' van alles wat er is gebeurd en nog steeds gebeurt. Hopelijk kunnen we jou een beetje helpen. Allereerst wil ik zeggen dat het heel dapper is dat je hier een bericht durft te plaatsen. De situatie die je beschrijft, lijkt me heel lastig. Het is dan super knap dat je daarover durft te praten. Is er (naast dit forum en je vriendinnen) iemand die je vertrouwd waarmee je dit zou willen of kunnen delen? In jouw situatie is het namelijk juist heel belangrijk om te praten, ook al snap ik heel goed dat je dat soms liever niet wil. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 7 jaar was. Dat was heel moeilijk want er was veel ruzie tussen hen. Met name als wij erbij waren. Soms wist ik niet goed wat ik moest doen.. óf ik iets kon (of moest) doen. Dat is heel lastig als kind!! Zou je deze dingen van mij willen aannemen, lieve Maya? [1] De situatie van je ouders is niet jouw schuld en jij bent niet verantwoordelijk voor een oplossing. [2] Een scheiding brengt soms veel spanning met zich mee (paniekaanvallen, een vol hoofd en gevoelens als 'voor mij hoeft het niet meer' horen daar soms bij). Het helpt dan om erover te praten met mensen die jouw kunnen helpen (familie of iemand op school). [3] De gevoelens die jij op dit moment hebt, zijn er niet voor altijd. Met de juiste hulp krijg je die gevoelens onder controle. Erover praten helpt om de juiste hulp te krijgen. En wat de jeugdbescherming betreft: in mijn situatie heb ik daar ook mee te maken gehad. Ze willen eigenlijk maar een ding: dat het voor jouw en je broertje veilig is thuis. Het kan soms heel akelig voelen om met mensen te moeten praten die je niet kent. Tegelijkertijd zijn dat de mensen die jou heel goed zouden kunnen helpen. Je mag ook altijd vragen of iemand die je vertrouwd bij de gesprekken zit. Denk je dat dit jou een beetje helpt, Maya? Je mag natuurlijk altijd opnieuw een berichtje sturen of hier op reageren. Soms kan het ook fijn zijn om met iemand te praten die hetzelfde als jij heeft meegemaakt. Bij Villa Pinedo hebben we daar Buddy's voor. Hier lees je meer over onze Buddy's. Hopelijk komt er gauw wat meer rust voor jou en je broertje, Maya. Dat verdienen jullie! (Digitale) knuffel, Kevin