Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small
Mijn oudersFamilieStiefoudersMijn woonsituatieOp schoolSteun(Geen) contactBelangrijke momentenWat de f@#ck?!

Scheidverhalen - Aflevering 2

DEEL deze audio MET ANDEREN

DOOR : SCHEIDVERHALEN

Geplaatst op: 03-06-2024

De ouders van Wessel hadden hoge pieken en lage dalen in hun relatie. Ze konden ontzettend lachen met elkaar, maar ook ineens slaande ruzie hebben. Toen Wessel 14 was, gingen ze uit elkaar. Vooral zijn vader kon in de periode na de scheiding moeilijk zijn verdriet verwerken. Lang kropte Wessel zijn eigen emoties op, tot het er vlak na zijn eindexamen allemaal uitkwam.

In deze aflevering vertelt Wessel over hoe de scheiding zijn puberjaren beĂŻnvloed heeft.

Deze inhoud van Spotify is beschikbaar als je marketingcookies toestaat.

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Herken jij je in dit verhaal, heb je een goeie tip of wil je iets delen? We horen het graag!

Relevante blogs of vlogs

Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”
Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”
Steun

📖 Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”

Alle dingen die je als kind meemaakt vormen de basis voor hoe jij uiteindelijk als persoon wordt. Ik en waarschijnlijk jij ook, hebben de scheiding van onze ouders meegemaakt. Een gebeurtenis die een grote impact kan hebben op hoe jij nu naar jezelf kijkt, hoe je je in bepaalde situaties voelt en daarmee omgaat.

Zelfbeeld

Wanneer je zelfbeeld zich heeft gevormd naar de lastige dingen die je hebt meegekregen tijdens de scheiding kan dit soms erg lastig zijn. Je kan je minderwaardig en onzeker gaan voelen. Misschien wil je wel dat iedereen je leuk en aardig vindt, waardoor je jezelf anders gaat voordoen en dingen doet die je zelf eigenlijk helemaal niet wil doen. Zodat je een keer de bevestiging krijgt dat je wél goed genoeg bent. Of vind je van jezelf dat je alles super goed moet doen, omdat je anders faalt. Wat ervoor zorgt dat je over je eigen grenzen heen gaat. Want de eisen die je aan jezelf stelt, zijn eigenlijk onhaalbaar, zelfs wanneer je heel erg je best doet. Dit zorgt ervoor dat je keer op keer jezelf teleurstelt en boos bent op jezelf. Allemaal dingen die heel begrijpelijk zijn dat je ze doet, want ze lijken te helpen. Maar eigenlijk zitten ze erg in de weg en zorgen ze ervoor dat je zelfbeeld nog lager wordt.

Ik luisterde altijd naar het negatieve stemmetje

Gedachten als dat het allemaal mijn schuld is dat mijn ouders zijn gescheiden of dat ik de oorzaak was van hun ruzies, gingen vaak door mijn hoofd toen ik jong was. Ik begreep niet waarom mijn ouders elkaar niet meer leuk vonden en niet meer bij elkaar wilden zijn. Het feit dat ze op een gegeven moment niet meer samenwoonden, vond ik super lastig en maakte mij verdrietig. Maar de jaren die volgden met alle ruzies en boosheid tussen mijn vader en moeder vond ik nog veel moeilijker. Toen ik ouder werd, werd ik me ervan bewust dat veel ruzies vaak gingen over dingen die met mij en mijn broer te maken hadden. Wat er uiteindelijk voor gezorgd heeft dat ik de schuld bij mezelf zocht. Die overtuiging is steeds groter geworden. Uiteindelijk ben ik zelfs gaan denken dat ik ook de oorzaak was van de scheiding zelf.

"Ik ben zo gewend geraakt aan het idee dat alles aan mij ligt, dat ik ook nu op latere leeftijd nog steeds heel snel mezelf de schuld geef voor dingen of bang ben dat ik iets verkeerds gedaan heb."

Bijvoorbeeld als iemand kortaf reageert op mij. Maar van zo onzeker zijn word ik helemaal niet gelukkig. Daarom probeer ik nu steeds wat liever voor mezelf te zijn. En dat kan jij ook leren!

Tips

Dat je ouders zijn of gaan scheiden ligt niet aan jou! Deze keuze maken ze, omdat je ouders niet meer verliefd zijn op elkaar of het niet meer fijn hebben samen. Als kind is dit moeilijk om te zien, te begrijpen of te geloven. Het is daarom begrijpelijk dat jij jezelf de schuld hiervoor geeft wat van invloed is op bijvoorbeeld je zelfbeeld. Maar dit betekent niet dat je daar voor altijd zo’n last van blijft houden! Misschien helpen de volgende tips je hierbij:

Draai je negatieve en/of veeleisende gedachten om in een gedachte die wat positiever en realistischer is. Hierbij kan het helpen om te bedenken wat jij tegen een goede vriend of vriendin zou zeggen, als diegene tegen jou zegt dat hij heeft gefaald, omdat hij geen 10 heeft gehaald voor een toets

Vertel aan je ouders dat je bang bent dat jij de oorzaak bent van de scheiding of de ruzies. Wanneer ze jou kunnen zeggen dat dat niet klopt, kan dat al veel schelen.

Praat met iemand die hier zelf ook ervaring mee heeft, zoals een Online-Buddy bij Villa Pinedo.

Probeer het eens: zeg eens tegen jezelf dat je je best doet en je geen 10 hoeft te halen voor die toets. Of bedenk je eens hoeveel mensen je om je heen hebt die jou ook leuk vinden als je wel jezelf bent. Dit is in het begin misschien raar en moeilijk, maar wanneer je het blijft proberen zul je zien dat je je er fijner door gaat voelen. Je zult merken dat er een druk van je schouders afvalt. En na een tijdje krijg ook jij een beter zelfbeeld. Want doordat jij de lat iets lager hebt gelegd voor jezelf, stel je jezelf ook minder vaak teleur. Nu is het namelijk wél haalbaar om aan je eigen eisen te voldoen.

04-05-2026

Verhaal lezen
Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders
Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders
Vrijwilligers

📖 Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders

ONLINE VRIJWILLIGERSWERK BIJ VILLA PINEDO: MIJN ERVARING ALS KIND VAN GESCHEIDEN OUDERS

Doe Vriendelijkdag wordt wereldwijd op 17 februari gevierd. Een dag waarop het draait om kleine, willekeurige gebaren die samen iets groots doen: positiviteit verspreiden. Denk aan een compliment voor een onbekende of iemand helpen zonder iets terug te verwachten. Voor mij zit die vriendelijkheid niet alleen in iets kleins en zichtbaars, maar juist ook in luisteren, delen en er Ă©cht zijn voor een ander. Precies dat maakt mijn vrijwilligerswerk bij Villa Pinedo zo waardevol.

VRIJWILLIGERSWERK VOOR KINDEREN VAN GESCHEIDEN OUDERS: VANUIT HERKENNING

Als kind van gescheiden ouders weet ik hoe alleen je je kunt voelen. Mensen bedoelen het goed, maar opmerkingen als

“Je bent er vast sterker van geworden”

of

“Het is al zo lang geleden”

kunnen juist afstand creëren. Wat ik toen nodig had, was geen advies of oplossing, maar herkenning. Iemand die zei:

“Ja, dit is ingewikkeld. En jouw gevoel mag er zijn.”

WAAROM ONLINE VRIJWILLIGERSWERK ZO GOED PAST BIJ ERVARINGSDESKUNDIGEN

Bij Villa Pinedo mag ik die persoon zijn voor kinderen en jongeren die nu meemaken wat ik zelf heb meegemaakt. Als contentmaker schrijf ik tips en ervaringsverhalen vanuit mijn eigen ervaring met gescheiden ouders. Ik probeer woorden te geven aan gevoelens die soms lastig uit te leggen zijn: loyaliteitsconflicten, schuldgevoel, leven tussen twee huizen. Met mijn verhalen laat ik zien:

je bent niet raar, je bent niet alleen

.

MIJN ROL ALS ONLINE VRIJWILLIGER EN CONTENT MAKER BIJ VILLA PINEDO

Wat dit vrijwilligerswerk extra bijzonder maakt, is dat het niet alleen iets oplevert voor een ander, maar ook voor mij. Ik ontwikkel mezelf als contentmaker, volg masterclasses, leer mijn verhaal krachtig en zorgvuldig inzetten en groei zowel persoonlijk als professioneel. Mijn ervaring wordt geen last, maar een kracht, iets waarmee ik een impact kan maken.

VRIJWILLIGERSWERK DOEN VANUIT HUIS eN IETS BETEKENEN VOOR EEN ANDER

Vrijwilligerswerk bij Villa Pinedo is voor mij vriendelijkheid die verder gaat dan Ă©Ă©n dag per jaar. Het is iets teruggeven, verbinding maken en merken dat jouw woorden ertoe doen. Dat een kind denkt:

“HĂ©, dit gaat over mij.”

Dat gevoel is onbetaalbaar.

DOE VRIENDELIJKDAG: HOE 1 PERSOONLIJK VERHAAL VERSCHIL KAN MAKEN

Op Doe Vriendelijkdag sta ik daar extra bij stil. Soms zit vriendelijkheid niet in een groot gebaar, maar in het durven delen van je eigen verhaal. En als mijn ervaring ook maar Ă©Ă©n kind helpt zich begrepen te voelen, dan is dit vrijwilligerswerk, en deze dag, meer dan geslaagd.

OVERWEEG JIJ ONLINE VRIJWILLIGERSWERK BIJ VILLA PINEDO?

Heb jij zelf gescheiden ouders en herken je iets in mijn verhaal? Dan kan jouw ervaring van onschatbare waarde zijn voor kinderen en jongeren die nu midden in een scheiding zitten. Bij Villa Pinedo kun je online vrijwilligerswerk doen vanuit huis, op een manier die bij jou past.

Of je nu schrijft, advies geeft, luistert of je verhaal wilt delen: jouw woorden kunnen het verschil maken. Neem een kijkje op de website en lees meer over de mogelijkheden om vrijwilliger te worden.

12-05-2026

Verhaal lezen
Niet mijn taak: opgroeien als kind van gescheiden ouders
Niet mijn taak: opgroeien als kind van gescheiden ouders
RechtenRuzie

📖 Niet mijn taak: opgroeien als kind van gescheiden ouders

NIET MIJN TAAK

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 11 was. Toch was het feit dat ze niet meer samen waren, voor mij niet het lastigst aan de scheiding. Ik was namelijk zelfs een beetje opgelucht toen ze vertelden dat ze uit elkaar gingen.

‘Nu wordt het eindelijk beter!’

, dacht ik. Maar dat bleek toch wat anders uit te pakken. 

OPROEIEN ALS KOPP KIND

Ik ben de oudste van drie kinderen en had vroeger, toen mijn ouders nog bij elkaar waren, vaak het gevoel dat ik voor mijn broertje en zusje moest zorgen. Niet dat dat ooit direct aan mij gevraagd is, maar wij hadden niet de meest ‘stabiele’ situatie thuis, als ik het zo mag zeggen. Wat ik later leerde, is dat dit parentificatie heet en dat dit niet mijn taak is als kind. 

Ik ben een KOPP kind. Dat staat voor ’Kinderen van Ouders met Psychische Problemen’. Ik had daardoor al snel het gevoel dat ik verantwoordelijk moest zijn voor dingen, waar ik eigenlijk het liefst helemaal niet mee bezig wilde zijn. Mijn vader was afwisselend ziek vanaf mijn 4e tot mijn 11e en mijn moeder was vooral bezig met het zorgen voor hĂ©m. Dan kon ik natuurlijk niet voor nĂłg meer problemen zorgen, dacht ik. (Spoiler: dat is dus niet waar!)

TEVEEL VERANTWOORDELIJKHEID ALS KIND

Door de spanningen thuis waren er vaak veel ruzies, dus toen mijn ouders vertelden dat ze uit elkaar gingen, sprong ik bijna een gat in de lucht. Mijn vader voelde zich weer beter en het idee dat mijn ouders minder beroep op mij hoefden te doen, voelde als een 10 kilo pak suiker die van m’n schouders afviel.

‘Nu wordt het eindelijk beter!’,

dacht ik. Nu kon ik weer doen wat kinderen horen te doen, namelijk: kind zijn. 

Maar dat de scheiding er juist voor zorgde dat er méér verantwoordelijkheden op mijn bordje terechtkwamen, had ik niet gedacht. Ze woonden dan wel niet meer in één huis, maar het geruzie ging gewoon door. Via de telefoon, e-mail, voor ons huis op straat, in de rechtszaal of op WhatsApp.

‘Iris, moet je zien wat voor brandmails je vader nu weer naar mij stuurt. Midden in de nacht!’

, vertelde mama mij dan. Dat ik dat eigenlijk liever niet hoorde, hield ik maar voor mezelf. Ik was inmiddels namelijk de praatpaal van mijn ouders geworden, tegen wie ze hun zorgen konden uiten of de haat naar elkaar. 

ECHTSCHEIDINGSCONVENANT

Vond ik die rol fijn? Absoluut niet. Maar als ik, door het aanhoren van hun zorgen, het regelen van ‘volwassen dingen’ en het luisteren naar hoe stom ze elkaar vonden, ervoor kon zorgen dat ze minder ruzie maakten, had ik daar alles voor over. 

Op 12 jarige leeftijd deed ik mee aan gesprekken over het opstellen van een ouderschapsplan, kon ik het woord 'echtscheidingsconvenant' beter schrijven dan mijn eigen naam en werd ik constant gevraagd over dingen zoals alimentatie. Dingen waarvan je als kind dus helemaal het bestaan niet af hoort te weten! 

‘Hij heeft weer de alimentatie niet op tijd over gemaakt, wil jij papa wel even zeggen dat hij dat moet doen?’

,

‘Let je wel een beetje op je broertje en zusje als je daar bent?’

en

‘Ik wil graag de eerste drie weken van de zomervakantie met jullie weg, regelen jullie dat met mama?’

, waren dingen waarmee ik/we constant mee van huis naar huis werden gestuurd. Toch voelde alles beter dan de mogelijke ruzie die er zou kunnen ontstaan als ik niet die verantwoordelijkheden op me zou nemen, dus deed ik het met alle liefde. 

NIET BOOS, WEL VERDRIETIG

Terugkijkend weet ik nu hoeveel invloed dat heeft gehad. Hoeveel het kan doen als je altijd in een soort actiestand/ ‘zorgrol’ moet staan in plaats van je bezig te houden met dingen die kinderen horen te doen. Het had de wereld gescheeld als ik niet al vroeg werd betrokken in volwassen zaken of dingen voor mijn rekening hoefde te nemen die niet op mijn schoot hoorden te liggen. 

Ben ik daar dan boos om? Nee, dat nog steeds niet. Ik denk zelfs dat ik het, als kind van mijn ouders, zo opnieuw zou doen. Graag zelfs. Ik ben wel verdrietig dat mijn ouders nooit door hebben gehad wat voor invloed zoiets heeft, of dat andere volwassenen niet hebben ingegrepen op een moment dat ik dat als kind niet kon/durfde te zeggen. 

Ik hoop dan ook van harte dat andere ouders bewuster keuzes maken in waar ze hun kinderen wel en niet in meenemen en dat kinderen weten: het is niét jouw taak!

12-05-2026

Verhaal lezen
Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat
Mijn oudersFamilieOp schoolBelangrijke momenten oma gescheiden ouders middelbare naast elkaareindexamen eindexamenkandidaat diploma diploma uitreiking school studie leerling leraar docent studeren vwo vmbo havo mavo gymnasium laatste jaar ouders gescheiden broers zus opa zenuwachtig cijferlijst

📖 Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat

Vandaag is onze dag. De dag van onze diploma uitreiking. Voor dit moment hebben we jarenlang huiswerk gemaakt. Woordjes in ons hoofd gestampt. Gezwoegd in een veel te hete gymzaal. Uren zenuwachtig bij de telefoon gezeten en eindelijk het verlossende woord gehoord: “Geslaagd!” Deze dag kan niemand ons meer afpakken. De dag van onze diploma uitreiking. Of toch wel? Wat als we onzeker zijn over wie ons naar de uitreiking brengt? Bij wie onze broers en zussen gaan zitten en welke opa en oma er mee ...

Bekijk brief