<p>In de documentaireserie <em>Mijn ouders zijn gescheiden</em> vertellen kinderen openhartig hoe het is als je ouders uit elkaar gaan. Wat verandert er in je leven? Hoe ga je om met gemis, verwarring of boosheid? En hoe vind je weer rust in de nieuwe situatie? In acht korte films, gemaakt door Cerutti Films, delen kinderen hun eigen verhaal over liefde, loyaliteit en veerkracht. Ontroerend, eerlijk en herkenbaar voor iedereen die leeft met gescheiden ouders.<br><br>In deze aflevering 'Half gescheiden?!' gaat het over Levin. Hoewel de ouders van de negenjarige Levin zijn gescheiden, gaan ze nog elk jaar gezamenlijk op vakantie. Dit zorgt voor verwarring bij Levin. Met de zomervakantie in het vooruitzicht besluit ze op onderzoek uit te gaan. Ze krijgt daarbij hulp van haar lievelingsdier: de wolf. Samen proberen ze erachter te komen wat het nou precies is: scheiden. En of haar ouders helemaal gescheiden zijn of misschien maar... half.</p><p>Kijk hier die <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://www.npodoc.nl/documentaires/2021/12/half-gescheiden.html">volledige aflevering</a> via NPO Doc.</p>

Film: Half gescheiden?!

<p>Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger, daarnaast helpt het ook om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je helpen te ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.</p><p>Wist je dat goed voor jezelf zorgen minstens zo belangrijk is als goed voor anderen zorgen? Vooral als je ouders gescheiden zijn, kan het gebeuren dat je veel bezig bent met het zorgen voor je ouders, broertjes of zusjes. Uit onderzoek blijkt namelijk dat kinderen met gescheiden ouders vaak extra verantwoordelijkheidsgevoel hebben en veel bezig zijn met het zorgen voor anderen in het gezin. Maar om echt sterk en blij te blijven, moet je ook goed voor jezelf zorgen. Dit betekent dat je tijd neemt voor dingen waar je gelukkig van wordt, rust neemt als je moe bent en praat over je gevoelens als je daar behoefte aan hebt.</p><h2>Waarom is dit belangrijk?</h2><ul><li><p>Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger. Hierdoor kun je beter omgaan met stress en kun je ook beter voor anderen zorgen. Net zoals in een vliegtuig de instructie is om eerst je eigen zuurstofmasker op te zetten voordat je anderen helpt, is het in het dagelijks leven ook belangrijk om eerst voor jezelf te zorgen. Zo blijf je gezond, blij en vol energie om ook weer anderen te helpen.</p></li><li><p>Goed voor jezelf zorgen helpt om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.</p></li><li><p>Tijd voor jezelf nemen en je bezighouden met activiteiten die je leuk vindt, helpt je om jezelf beter te leren kennen en je sterke punten te ontdekken. Dit kan je zelfvertrouwen vergroten en je helpen om jezelf te waarderen.</p></li></ul><h2>10 tips</h2><ol><li><p>Ga naar buiten🌳: maak een wandeling in het park, ga naar het strand of de bossen. De natuur kan heel rustgevend werken en je nieuwe energie geven. Daarnaast stimuleert zonlicht🌞 de productie van vitamine D in je lichaam.</p></li><li><p>Luister of maak muziek🎶: zet je favoriete nummer op en dans💃 mee. Of schreeuw mee met een nummer waarin je jezelf in herkent. Muziek maken kan een fijne manier zijn om je gedachten te verzetten. Wij hebben zelf twee Spotify lijsten, een met <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://open.spotify.com/playlist/1xen6NhG2HJl9ID6jVgVAi?si=1f8b68a692454390">motiverende nummers</a> en een met <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://open.spotify.com/playlist/50FfFHUmu3asfPMCMmcOA7?si=Ys-h7acGTnKxhh15tD1FsQ&amp;amp;pi=A-NJMZX0Qvu_v">herkenbare songteksten</a>.</p></li><li><p>Even bewegen of sporten⚽: ga buiten spelen, rennen, fietsen of doe een sport die je leuk vindt. Beweging helpt je om je hoofd leeg te maken en je beter te voelen.</p></li><li><p>Doe iets creatiefs🎨: tekenen, schilderen, knutselen, bakken, koken of tuinieren kan een fijne manier zijn om jezelf uit te drukken of gedachten te ordenen.</p></li><li><p>Lees een boek📖: duik in een goed boek of een stripverhaal. Lezen kan je meenemen naar andere werelden en je even laten ontsnappen aan de dagelijkse stress. Daarnaast kunnen boeken je nieuwe perspectieven bieden, je uitdagen om anders te denken en je aanmoedigen om je doelen na te streven.</p></li><li><p>Spreek af met vrienden👭: breng tijd door met vrienden. Lachen, praten, leuke dingen doen of gewoon tijd samen doorbrengen kan je helpen te ontspannen. Daarnaast vermindert het gevoelens van eenzaamheid en depressie en vergroot het je gevoel van verbondenheid🫶.</p></li><li><p>Doe een meditatie🧘‍♀️: luister een meditatie om tot rust te komen en je te concentreren op het moment. Heb je onze <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://www.villapinedo.nl/audio/gedachten-en-gevoelens/steun/spanningen-meditatie-voor-als-je-ouders-gescheiden-zijn">meditatie</a>, gegeven door Anaïta (The School of Mental Health), al geluisterd?</p></li><li><p>Schrijf het op📝: schrijf je gedachten en gevoelens op in een dagboek. Dit kan je helpen om dingen van je af te schrijven en meer inzicht te krijgen in jezelf.</p></li><li><p>Heel veel lachen🤪: kijk een komedie, lees een grappig boek, vertel moppen, doe gek, bezoek een lokale comedy club of doe aan lach-yoga . Als je lacht stimuleer je de aanmaak van endorfines, de zogenaamde 'gelukshormonen'. Dit helpt je om meer te ontspannen en je gelukkiger te voelen. Daarnaast verhoogt het je energieniveau en vermindert het gevoelens van vermoeidheid. Het geeft je een natuurlijke boost🚀 en helpt je om je meer alert en levendig te voelen.</p></li><li><p>Plan een rustmoment in🧼: neem de tijd om te ontspannen. Dit kan betekenen dat je een warm bad neemt, een middagdutje doet of gewoon even niets doet.</p></li></ol><p>Welke tip ga jij volgen? Of heb je misschien wel een andere tip? Laat het hieronder weten!</p><p>Ps. Binnenkort delen we allemaal leuke opdrachten die jou kunnen helpen om goed voor jezelf te zorgen. Houd onze website in de gaten!</p>

Hoe zorg je goed voor jezelf?

<p>De scheiding van mijn ouders was een grote verandering voor mij. De scheiding tussen mijn ouders gaat eigenlijk wel goed ze maken geen ruzie en bijna alles wordt goed geregeld. Ik voel ook verdriet, maar je moet gewoon leuke dingen doen en er proberen niet aan te denken het is echt heel moeilijk maar als je leuke dingen doet wordt je afgeleid en denk je er even niet aan ik doe dat altijd</p>

<p>Ik was 3 jaar toen mijn ouders uit elkaar gingen. Ik kan me niet veel van die tijd herinneren, maar ik weet nog wel hoe het voelde. Er veranderde iets heel groots, terwijl ik eigenlijk te klein was om precies te begrijpen wat er gebeurde.</p><h2>MIJN OUDERS HADDEN GEEN RUZIE</h2><p>In de jaren na de scheiding zei iedereen altijd dat ik "geluk had" omdat mijn ouders geen ruzie hadden. En dat was ook zo. Ik kan me maar weinig momenten herinneren waarop ik mijn ouders ruzie heb horen maken. Ze waren lief tegen elkaar, praatten normaal met elkaar en kwamen samen naar gesprekken op school. Daardoor voelde ik me veilig.</p><h2>HOE KAN IK VERDRIETIG ZIJN ALS ALLES GOED LIJKT?</h2><p>Toch had ik soms dat kleine, onverklaarbare gevoel in mijn buik. Nog steeds, na 22 jaar. Ik vond het moeilijk om te begrijpen waarom ik dat voelde. Hoe kun je verdrietig zijn als alles eigenlijk goed gaat? Ik dacht vaak: "Ik mag dit niet voelen. Er zijn kinderen bij wie het veel erger is." Maar dat gevoel ging niet weg, ook al dacht ik dat. Het bleef gewoon.</p><h2>HET VERLANGEN NAAR 1 PLEK</h2><p>In beide huizen had ik mijn eigen slaapkamer, eigen tandenborstel en hoekjes waar mijn speelgoed lag. Mijn ouders wilden dat ik me bij beide thuis zou voelen. Ik stond nooit tussen hen in en ik voelde altijd dat ze hun best deden om alles zo te doen dat het voor mij het fijnst was. Toch was er soms dat moment dat ik met mijn tas bij de deur stond en dacht: "Waarom kan ik niet gewoon op één plek blijven?"</p><h2>MOEITE MET PRATEN OVER MIJN GEVOELENS DOOR DE SCHEIDING</h2><p>Toen ik jong was, vond ik het moeilijk om over mijn gevoelens te praten. Ik wilde niemand verdrietig maken, want zij deden toch hun best om alles goed te doen? Dus ik hield het voor mezelf. Misschien herken je dat wel, dat je iets voelt maar je mond dicht houdt omdat je iemand anders niet wilt lastigvallen. Pas toen ik ouder werd, begreep ik dat gevoelens niet altijd logisch zijn. Je kunt blij én verdrietig tegelijk zijn. Je kunt dankbaar zijn dat je ouders geen ruzie maken, en dat ze liefdevol uit elkaar zijn gegaan. Maar je mag ook verdrietig zijn omdat je niet in een huis met beide ouders woont. Je kunt het fijn hebben in twee huizen én soms wensen dat je ouders nog samen waren. Dat is geen rare gedachte. Dat is menselijk. Dat is normaal.</p><p>Hoe ouder ik werd, hoe makkelijker het werd om over mijn gevoelens te praten. Dit had ik vooral met mama. Samen met haar kon ik praten over wat ik voelde. Zij heeft me altijd gerustgesteld dat mijn gevoelens er altijd mochten zijn. We gingen ook vaak met z’n drieën praten en samen zoeken naar oplossingen: wat kunnen we doen zodat het nóg fijner is voor mij?</p><h2>IEDEREEN BELEEFT EEN SCHEIDING ANDERS: JOUW GEVOELENS ZIJN BELANGRIJK</h2><p>Iedereen beleeft een scheiding anders. Wat jij voelt, hoort bij jouw verhaal. En jouw verhaal is net zo waardevol als dat van anderen. Soms ben je verdrietig, soms opgelucht. Misschien weet je soms niet goed wat je voelt, ook dat is oké. Misschien ben je soms moe van het regelen, of baal je omdat je dingen in het andere huis hebt laten liggen. Misschien ben je blij dat je ouders nu gelukkiger zijn, maar verlang je soms toch terug naar één huis, één woonkamer, één eettafel. Mijn ouders kunnen nu nog steeds met elkaar praten, ik zou zelfs zeggen dat ze nu echt vrienden zijn. Dat vind ik fijn om te zien. Maar dat betekent niet dat mijn verdriet nooit heeft bestaan. Het betekent alleen dat alles naast elkaar mag bestaan: liefde, gemis, blijdschap en verwarring.</p>

Een positieve scheiding en toch verdriet voelen

<p>Deze blog is geschreven voor ouders die gescheiden zijn. Niet om te zeggen wat goed of fout is, maar om te laten zien hoe het voor een kind kan voelen wanneer het idee ontstaat dat je moet opletten met wat je vertelt over de andere ouder.</p><h2>REKENING HOUDEN MET GEVOELENS DIE NIET VAN JOU ZIJN</h2><p>Mijn ervaring is dat ik als kind voortdurend rekening hield met de gevoelens van mijn ouders. Ik kwam niet altijd thuis met leuke verhalen over de andere ouder. Het was niet altijd rozengeur en maneschijn. Toch merkte ik dat mijn verhalen vaak geen ruimte kregen.</p><p>De reacties die ik kreeg, waren regelmatig negatief over de andere ouder. Soms kwamen er dan meteen andere vervelende gebeurtenissen naar boven, die mijn ouders vervolgens met mij deelden. Ook kreeg ik vaak te horen dat ik bepaalde dingen niet aan de andere ouder mocht vertellen.</p><p>Daardoor voelde het voor mij al snel niet meer veilig om te delen. Mijn verhaal ging niet meer over mij, maar over hen. Ik voelde me eenzaam, niet echt gehoord, en had het gevoel dat ik mijn emoties moest inslikken. Daar kwam ook schuldgevoel bij kijken wanneer ik wel iets vertelde aan de andere ouder.</p><h2>STEEDS MINDER DELEN</h2><p>Omdat dit bleef herhalen, begon ik steeds minder te delen. Ik hield mijn verhalen voor mezelf, niet omdat ik niets voelde, maar omdat ik het niet erger wilde maken tussen mijn ouders. Ik wilde hun frustraties naar elkaar toe niet voeden.</p><p>Wat er eigenlijk gebeurde, was dat ik mezelf steeds verder naar de achtergrond schoof. Ik paste me aan, hield dingen binnen en probeerde de spanning te dragen, terwijl ik daar als kind helemaal niet verantwoordelijk voor was.</p><h2>LOYALITEITSCONFLICT</h2><p>Dit zorgde bij mij voor een loyaliteitsconflict. Loyaliteit voelde als: rekening houden met mijn ouders, hen beschermen, en het gevoel hebben dat ik hen verraadde als ik iets moeilijks vertelde over de ander. Ik kwam klem te zitten tussen de behoefte om eerlijk te zijn en gehoord te worden en de angst om iemand pijn te doen. In plaats van ruimte te krijgen voor mijn eigen gevoelens, begon ik mezelf weg te cijferen.</p><h2>WAT MIJ HEEFT GEHOLPEN</h2><p>Sinds mijn moeder hulpverlening krijgt voor de thuissituatie heeft ze ingezien dat haar gevoelens haar verantwoordelijkheid zijn en niet die van mij. Ik kan nu alles bij haar kwijt, maar zij houdt haar frustraties bij haarzelf. Daardoor ontstaat er ruimte. Ruimte om te praten zonder bang te zijn voor wat het bij haar oproept.</p><p>Hierbij helpt het om oordeelvrij te luisteren. Oordeelvrij luisteren betekent voor mij bijvoorbeeld:</p><ul><li><p>Luisteren zonder gezichtsuitdrukking die iets verraadt</p></li><li><p>Niet meegaan in negatief praten over mijn andere ouder</p></li><li><p>Mijn gevoelens centraal zetten</p></li><li><p>Mij&nbsp; bedanken voor het vertrouwen</p></li><li><p>Hun eigen moeilijke emoties later delen met een volwassene, niet met mij</p></li></ul><h2>EEN BOODSCHAP AAN OUDERS</h2><p>Je kind vertelt niet om iemand pijn te doen. Je kind vertelt om zichzelf te ontlasten, om adem te kunnen halen en om niet alleen te zijn. Dat je kind zijn of haar verhaal met jou deelt, is een teken van vertrouwen en liefde. Je hoeft het niet eens te zijn met wat je hoort. Maar je kunt wél degene zijn bij wie alles gezegd mag worden.&nbsp;</p>

Film: Half gescheiden?!

DEEL deze video MET ANDEREN

DOOR : NINA DE VRIENDT

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Meer lezen over dit onderwerp

Contact

Socials