Ouder-kind vervreemding

Op het forum zie ik heel veel verhalen van ouders die hun kinderen niet meer zien en andersom. Ik vind het vaak erg aangrijpende verhalen. Tijdens mijn studie is er veel aandacht besteed aan vechtscheidingen en de afstand die er soms ontstaat tussen een van de ouders en het kind. Ik wil hier in dit artikel graag wat aandacht aan besteden omdat het zo vaak voorkomt en zulke nare gevolgen heeft.

Soms heeft een kind voor de scheiding geen goede band met zijn of haar ouder. Dit kan dan na de scheiding nog minder worden omdat je elkaar sowieso al minder ziet en omdat je als je wat ouder bent ook zelf (deels) kunt kiezen bij welke ouder je graag bent. Maar er zijn ook kinderen die voor de scheiding een goede band hebben met beide ouders en na de scheiding een ouder niet meer zien. Ik heb het dan over de gevallen waarin de ouder eigenlijk niets misdaan heeft. Er is hier veel onderzoek naar gedaan en het blijkt dat kinderen ontzettend gevoelig zijn voor wat ouders over elkaar zeggen. Het komt veel voor dat een ouder, bewust of onbewust, de andere ouder zwart maakt. En als kind zijnde kun je je dat erg aantrekken en meegaan in de mening van een ouder. Je gaat als het ware partij kiezen voor een ouder. Zelf merkte ik in het begin dat ik ook partij begon te kiezen omdat ik meer bij mijn moeder was en zij vertelde mij superveel negatieve dingen over mijn vader. Gelukkig wees iemand me er al gauw op dat ik ook mijn vaders verhaal moest horen en dat ik geen partij mocht kiezen. Sommige ouders zien hun kind niet meer omdat bijvoorbeeld de moeder het kind heeft opgestookt tegen de vader. Het is soms best wel begrijpelijk dat je voor de ouder kiest waar je het vaakst bent omdat je van die ouder heel veel negatieve verhalen hoort over je andere ouder. Maar het is vaak wel ten onrechte dat een ouder ‘zomaar’ wordt afgewezen. Ik heb het meerdere keren van dichtbij gezien dat een vader werd afgewezen door zijn kinderen omdat moeder de kinderen tegen hem opzette terwijl hij juist ontzettend zijn best deed.

Ik wil daarom een boodschap meegeven. Uit ervaring weet ik hoe erg je door je ouders beïnvloed kan worden. Ik weet ook dat het fijn kan voelen om een kant te kiezen in plaats van continu tussen twee werelden in te zitten. Maar een ouder afwijzen zonder goede reden is geen oplossing. Het doet de ouder verschrikkelijk veel verdriet en zelf mis jij een van de belangrijkste personen in je leven. Het afwijzen van een ouder doe je onbewust en zelf heb je op dat moment niet door dat je partij gaat kiezen doordat de situatie zo moeilijk is. Daarom wilde ik dit artikel schrijven, om iedereen eraan te herinneren geen kant te kiezen en uit te gaan van je eigen ervaringen en niet van wat je ouders je willen.

Pascalle, 23

Kijktip: Film over ouderverstoting http://www.iriskelly.com/papa.html