Nieuwe stagiaires!

We hebben sinds het begin van het studiejaar (september) twee fantastische stagiaires in de Villa Pinedo familie! Aangezien jullie ze nog niet kennen, leek het ons een goed plan om ze eens eventjes voor te stellen. Althans, dat doen ze zelf natuurlijk!

Joanna Hessels (23)

"Hoi! Ik ben Joanna, 23 jaar en ik kom uit Haarlem. Ik studeer Toegepaste Psychologie aan de HvA en ik loop het gehele jaar stage bij Villa Pinedo. Ik ben zelf geen kind van gescheiden ouders, maar ben het helemaal eens met de visie van Villa Pinedo. Ik vind dat gezinnen een veilige haven moeten zijn, waarin je alle vrijheid en mogelijkheid krijgt om te kunnen opgroeien en jezelf te zijn. Ik denk dat dit nog veel beter kan in Nederland en door hier stage te lopen kan ik hier een steentje aan bijdragen, een klein stukje van de wereld verbeteren. Ik heb zelf een periode in mijn leven meegemaakt waarin het niet zo goed met mij ging en ik mijn ouders erg hard nodig had. In die tijd merkte ik hoe belangrijk het voor mij was dat mijn ouders daarin op één lijn lagen (wat niet het geval was), maar ik merkte ook hoe fijn het was dat mijn ouders het probeerde door mijn ogen te zien. Ik denk dat mijn affiniteit met gezinnen daar gedeeltelijk vandaan komt. Dit is ook wat me meteen zo opviel aan Villa Pinedo, anderen door de ogen van de kinderen laten kijken en hierdoor een heel andere blik op de situatie te laten krijgen. Ik heb gezinnen en de relaties daarbinnen altijd erg interessant gevonden en ik hoop daar nu nog meer over te kunnen leren en daar directer bij betrokken te zijn. Ik vind het fijn er voor anderen te kunnen zijn, een luisterend oor te bieden en te helpen waar kan!"

Don Appiah (22)

"Hallo! Mijn naam is Don Appiah en ik studeer net zoals Joanna Toegepaste Psychologie aan de HvA. Op mijn studie leer ik veel over de werking van het menselijk brein en gedragingen die eruit voortkomen. Dit heb ik altijd fascinerend gevonden en al sinds kleins af aan heb ik mensen gesteund die problemen hadden op het alledaags vlak. Ik wil zoveel mogelijk leren wat de gedachtegang is van mensen met gescheiden ouders zodat ik ze kan vertellen waarom ze op een bepaalde manier denken. Ik ben zelf wel een kind van gescheiden ouders, maar bij mij was het gebeurd toen ik heel jong was. Daardoor ben ik niet in het middelpunt komen te staan van een (v)echtscheiding en hoefde ik gelukkig ook niet te kiezen tussen één van mijn ouders. In het geval van mijn ouders was het een eenvoudige echtscheiding. Hoewel we het er nooit echt over hebben gehad, weet ik wel dat het erg goed is gegaan. Ze besloten om vrienden te blijven na de echtscheiding en dat zijn ze nu nog steeds. Ik ben bij mijn moeder opgegroeid, maar mijn vader heeft altijd een deel uitgemaakt van mijn leven. Als het ging om leren fietsen, rapportcijfers bekijken of me financieel bijstaan met het kopen van boeken op de middelbare school, stond hij altijd voor me klaar. Dit vond mijn moeder natuurlijk goed, want zij wilde ook dat mijn vader onderdeel werd van mijn leven. Natuurlijk is het niet allemaal rooskleurig, aangezien ik natuurlijk geen ‘volledig’ gezinsleven heb gehad. Af en toe dacht ik er wel eens aan hoe dat zou voelen, maar ik was vrij tevreden over mijn situatie, dus van mij hoefde het niet anders. Het heeft waarschijnlijk wel een impact gehad op mij dat mijn ouders niet bij elkaar waren tijdens mijn jeugd, maar ik ben er nog niet helemaal achter op welke manier. Ik kijk niet meer op van ouders die gescheiden zijn. In mijn omgeving zijn er meer ouders gescheiden dan ouders die samen zijn. Wat natuurlijk geen probleem is, maar de manier waarop sommigen uit elkaar gaan, is erg jammer."