Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Nieuwe band met mijn ouders

DEEL dit verhaal MET ANDEREN

DOOR : Villa Pinedo

Geplaatst op: 17-09-2014

Toen mijn ouders in 2010 gingen scheiden, dacht ik dat ik nooit meer zo’n goede band met ze zou kunnen krijgen als vroeger. Want ja, mijn vader ging het huis uit en als je met je broertje dag in, dag uit bij je moeder woont, dan kan dat natuurlijk irritaties opleveren.

Ik vind het nog altijd verbazingwekkend hoe het gelopen is na de scheiding. Zoals ik jullie al eerder vertelde, heb ik een hele moeilijke periode achter de rug. Ik ging naar de psychologe om mijn verdriet en mijn boosheid een beetje kwijt te kunnen raken. Gelukkig ligt die tijd achter me, en nu kan ik dus heel goed terugkijken en analyseren hoe het allemaal gegaan is.

Het ‘nieuwe leven’ na de scheiding van mijn ouders vind ik ontzettend goed. Want de band met mijn ouders is helemaal niet verdwenen of minder geworden, hij is juist sterker geworden. Natuurlijk wil ik graag op mezelf wonnen, ik ben inmiddels bijna 23, maar het is niet zo dat ik met tegenzin bij mijn moeder en mijn broertje woon. Het gaat goed. Samen zijn we door die zware tijd heen gekomen, dus dan bouw je samen een goede band op.

En mijn vader blijft een fantastische vader. Hij geeft ons alle ruimte en zet er geen druk op wanneer hij ons wil zien. We spreken regelmatig met hem af, zelfs met zijn vriendin erbij. Juist omdat ik mijn vader minder vaak zie dan vroeger, voelt de band met hem sterker. Want je hebt van alles te vertellen als je elkaar weer ziet en bent altijd enthousiast op die momenten.

Zelfs een scheiding, die zo pijnlijk en zo zwaar is voor iedereen, kan de band die ik heb met mijn ouders niet verbreken. De scheiding heeft hem juist versterkt.

Yannick (22)

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Herken jij je in dit verhaal, heb je een goeie tip of wil je iets delen? We horen het graag!

Meer lezen over dit onderwerp

Een positieve scheiding en toch verdriet voelen
Een positieve scheiding en toch verdriet voelen
Gedachten en gevoelens

📖 Een positieve scheiding en toch verdriet voelen

Ik was 3 jaar toen mijn ouders uit elkaar gingen. Ik kan me niet veel van die tijd herinneren, maar ik weet nog wel hoe het voelde. Er veranderde iets heel groots, terwijl ik eigenlijk te klein was om precies te begrijpen wat er gebeurde.

MIJN OUDERS HADDEN GEEN RUZIE

In de jaren na de scheiding zei iedereen altijd dat ik "geluk had" omdat mijn ouders geen ruzie hadden. En dat was ook zo. Ik kan me maar weinig momenten herinneren waarop ik mijn ouders ruzie heb horen maken. Ze waren lief tegen elkaar, praatten normaal met elkaar en kwamen samen naar gesprekken op school. Daardoor voelde ik me veilig.

HOE KAN IK VERDRIETIG ZIJN ALS ALLES GOED LIJKT?

Toch had ik soms dat kleine, onverklaarbare gevoel in mijn buik. Nog steeds, na 22 jaar. Ik vond het moeilijk om te begrijpen waarom ik dat voelde. Hoe kun je verdrietig zijn als alles eigenlijk goed gaat? Ik dacht vaak: "Ik mag dit niet voelen. Er zijn kinderen bij wie het veel erger is." Maar dat gevoel ging niet weg, ook al dacht ik dat. Het bleef gewoon.

HET VERLANGEN NAAR 1 PLEK

In beide huizen had ik mijn eigen slaapkamer, eigen tandenborstel en hoekjes waar mijn speelgoed lag. Mijn ouders wilden dat ik me bij beide thuis zou voelen. Ik stond nooit tussen hen in en ik voelde altijd dat ze hun best deden om alles zo te doen dat het voor mij het fijnst was. Toch was er soms dat moment dat ik met mijn tas bij de deur stond en dacht: "Waarom kan ik niet gewoon op één plek blijven?"

MOEITE MET PRATEN OVER MIJN GEVOELENS DOOR DE SCHEIDING

Toen ik jong was, vond ik het moeilijk om over mijn gevoelens te praten. Ik wilde niemand verdrietig maken, want zij deden toch hun best om alles goed te doen? Dus ik hield het voor mezelf. Misschien herken je dat wel, dat je iets voelt maar je mond dicht houdt omdat je iemand anders niet wilt lastigvallen. Pas toen ik ouder werd, begreep ik dat gevoelens niet altijd logisch zijn. Je kunt blij én verdrietig tegelijk zijn. Je kunt dankbaar zijn dat je ouders geen ruzie maken, en dat ze liefdevol uit elkaar zijn gegaan. Maar je mag ook verdrietig zijn omdat je niet in een huis met beide ouders woont. Je kunt het fijn hebben in twee huizen én soms wensen dat je ouders nog samen waren. Dat is geen rare gedachte. Dat is menselijk. Dat is normaal.

Hoe ouder ik werd, hoe makkelijker het werd om over mijn gevoelens te praten. Dit had ik vooral met mama. Samen met haar kon ik praten over wat ik voelde. Zij heeft me altijd gerustgesteld dat mijn gevoelens er altijd mochten zijn. We gingen ook vaak met z’n drieën praten en samen zoeken naar oplossingen: wat kunnen we doen zodat het nóg fijner is voor mij?

IEDEREEN BELEEFT EEN SCHEIDING ANDERS: JOUW GEVOELENS ZIJN BELANGRIJK

Iedereen beleeft een scheiding anders. Wat jij voelt, hoort bij jouw verhaal. En jouw verhaal is net zo waardevol als dat van anderen. Soms ben je verdrietig, soms opgelucht. Misschien weet je soms niet goed wat je voelt, ook dat is oké. Misschien ben je soms moe van het regelen, of baal je omdat je dingen in het andere huis hebt laten liggen. Misschien ben je blij dat je ouders nu gelukkiger zijn, maar verlang je soms toch terug naar één huis, één woonkamer, één eettafel. Mijn ouders kunnen nu nog steeds met elkaar praten, ik zou zelfs zeggen dat ze nu echt vrienden zijn. Dat vind ik fijn om te zien. Maar dat betekent niet dat mijn verdriet nooit heeft bestaan. Het betekent alleen dat alles naast elkaar mag bestaan: liefde, gemis, blijdschap en verwarring.

12-05-2026

Verhaal lezen
Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders
Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders
Vrijwilligers

📖 Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders

ONLINE VRIJWILLIGERSWERK BIJ VILLA PINEDO: MIJN ERVARING ALS KIND VAN GESCHEIDEN OUDERS

Doe Vriendelijkdag wordt wereldwijd op 17 februari gevierd. Een dag waarop het draait om kleine, willekeurige gebaren die samen iets groots doen: positiviteit verspreiden. Denk aan een compliment voor een onbekende of iemand helpen zonder iets terug te verwachten. Voor mij zit die vriendelijkheid niet alleen in iets kleins en zichtbaars, maar juist ook in luisteren, delen en er écht zijn voor een ander. Precies dat maakt mijn vrijwilligerswerk bij Villa Pinedo zo waardevol.

VRIJWILLIGERSWERK VOOR KINDEREN VAN GESCHEIDEN OUDERS: VANUIT HERKENNING

Als kind van gescheiden ouders weet ik hoe alleen je je kunt voelen. Mensen bedoelen het goed, maar opmerkingen als

“Je bent er vast sterker van geworden”

of

“Het is al zo lang geleden”

kunnen juist afstand creëren. Wat ik toen nodig had, was geen advies of oplossing, maar herkenning. Iemand die zei:

“Ja, dit is ingewikkeld. En jouw gevoel mag er zijn.”

WAAROM ONLINE VRIJWILLIGERSWERK ZO GOED PAST BIJ ERVARINGSDESKUNDIGEN

Bij Villa Pinedo mag ik die persoon zijn voor kinderen en jongeren die nu meemaken wat ik zelf heb meegemaakt. Als contentmaker schrijf ik tips en ervaringsverhalen vanuit mijn eigen ervaring met gescheiden ouders. Ik probeer woorden te geven aan gevoelens die soms lastig uit te leggen zijn: loyaliteitsconflicten, schuldgevoel, leven tussen twee huizen. Met mijn verhalen laat ik zien:

je bent niet raar, je bent niet alleen

.

MIJN ROL ALS ONLINE VRIJWILLIGER EN CONTENT MAKER BIJ VILLA PINEDO

Wat dit vrijwilligerswerk extra bijzonder maakt, is dat het niet alleen iets oplevert voor een ander, maar ook voor mij. Ik ontwikkel mezelf als contentmaker, volg masterclasses, leer mijn verhaal krachtig en zorgvuldig inzetten en groei zowel persoonlijk als professioneel. Mijn ervaring wordt geen last, maar een kracht, iets waarmee ik een impact kan maken.

VRIJWILLIGERSWERK DOEN VANUIT HUIS eN IETS BETEKENEN VOOR EEN ANDER

Vrijwilligerswerk bij Villa Pinedo is voor mij vriendelijkheid die verder gaat dan één dag per jaar. Het is iets teruggeven, verbinding maken en merken dat jouw woorden ertoe doen. Dat een kind denkt:

“Hé, dit gaat over mij.”

Dat gevoel is onbetaalbaar.

DOE VRIENDELIJKDAG: HOE 1 PERSOONLIJK VERHAAL VERSCHIL KAN MAKEN

Op Doe Vriendelijkdag sta ik daar extra bij stil. Soms zit vriendelijkheid niet in een groot gebaar, maar in het durven delen van je eigen verhaal. En als mijn ervaring ook maar één kind helpt zich begrepen te voelen, dan is dit vrijwilligerswerk, en deze dag, meer dan geslaagd.

OVERWEEG JIJ ONLINE VRIJWILLIGERSWERK BIJ VILLA PINEDO?

Heb jij zelf gescheiden ouders en herken je iets in mijn verhaal? Dan kan jouw ervaring van onschatbare waarde zijn voor kinderen en jongeren die nu midden in een scheiding zitten. Bij Villa Pinedo kun je online vrijwilligerswerk doen vanuit huis, op een manier die bij jou past.

Of je nu schrijft, advies geeft, luistert of je verhaal wilt delen: jouw woorden kunnen het verschil maken. Neem een kijkje op de website en lees meer over de mogelijkheden om vrijwilliger te worden.

12-05-2026

Verhaal lezen
‘We moeten jullie iets vertellen...'
‘We moeten jullie iets vertellen...'
Mijn oudersPraten over de scheiding

📖 ‘We moeten jullie iets vertellen...'

Ondertussen is het al meer dan 10 jaar geleden, maar ik herinner me het moment dat mijn ouders aan mijn broers en mij vertelden dat ze gingen scheiden als de dag van gister. 

Elke maandagavond had ik dansles, en ik weet nog dat ik op een winterse avond in het donker uitgeput thuis kwam en op de bank neerplofte. Terwijl ik lekker Spangas aan het kijken was (ik had geluk, mijn broers keurden dit namelijk niet vaak goed), werd de tv ineens uitgezet. Verontwaardigd keek ik mijn vader aan, wat is dit nou? ‘We moeten jullie iets vertellen…’ 

GELDPROBLEMEN

Mijn broers werden ook opgetrommeld en er werden stoelen rondom de bank gezet, het leek net alsof we een kringverjaardag gingen houden. Het zweet brak me uit, ik had namelijk al een sterk vermoeden waar dit over zou gaan: geldproblemen. 

Op mijn vaders werk-iPad had ik namelijk per ongeluk (toen ik deze voor huiswerk mocht gebruiken) een nog openstaande pagina gezien van een site waarbij er meerdere hulpvragen stonden. Ook ‘We gaan scheiden, wat nu?’ stond ertussen, maar aangezien mijn ouders nooit zichtbaar ruzie hadden en ik ook pas 10 jaar oud was, stond ik er geen moment bij stil dat dit de reden was dat mijn vader deze site had bekeken. Ik had snel de site weggeklikt en niemand verteld dat ik iets had gezien, maar ik had de conclusie getrokken dat het enige waarschijnlijke voor ons wat op de site stond geldproblemen waren. 

WE HEBBEN BESLOTEN UIT ELKAAR TE GAAN

‘Mama en ik… we hebben hier veel over gepraat… en we hebben besloten uit elkaar te gaan.’ Sorry wat?! Het ene moment zat ik nog nietsvermoedend te genieten van mijn lievelingsserie, en nu gebeurde dit ineens? Het voelde heel onwerkelijk. Honderden vragen raasden door mijn hoofd. Hoe kan dit nou ineens?! Hoezo heb ik nooit iets gemerkt? Ik begreep er eigenlijk helemaal niks van.

Na veel samen huilen, praten, verwarring en ook wel geruststellende woorden, was het toch echt tijd dat mijn broers en ik moesten proberen te slapen. Mijn broers en ik gaven elkaar bijna nooit een knuffel, maar ik herinner me nog hoe fijn het was dat we elkaar hadden. Alle mensen die dichtbij ons stonden, mijn tantes en ooms, opa en beste vrienden van mijn ouders, verzamelden zich namelijk ‘s avonds bij ons thuis, waarna ook hun het nieuws werd verteld. 

Ik deed die nacht geen oog dicht, ik probeerde iets meer uitleg te krijgen van de gesprekken die beneden werden gevoerd. Uiteindelijk werd het weer ochtend, en was het tijd om naar school te gaan. Ik kreeg geen hap door mijn keel, en ben de ochtend thuis gebleven. 

MIJN OUDERS GAAN SCHEIDEN

Tussen de middag, terwijl al mijn vriendinnen en klasgenoten even naar huis waren, liep ik met mijn moeder en vader samen de school binnen. Mijn meester op dat moment werd op de hoogte gesteld van de situatie, en hij zou mij helpen het de volgende dag aan de klas te vertellen. 

Dus daar zat ik dan, ‘Jongens, Svea wilt jullie nog even wat vertellen…’ zei de meester. Het was doodstil in de klas. Ik stond op en liep naar voren. ‘Ik, ehm, ja, mijn ouders gaan scheiden.’ Ik zag mijn vriendinnen geshockeerd naar mij kijken, niemand van hen had gescheiden ouders. Ik ging weer zitten en voelde de tranen achter mijn ogen branden. Meteen kwamen er vriendinnen naar mij toegesneld om me een knuffel te geven. 

Al met al was het een ongelooflijk onverwachts en lastig moment voor mij, maar de steun van mensen om me heen heeft me erdoorheen gesleept. Dus onthoud, je bent niet alleen, en je mag om hulp vragen bij anderen. Het komt goed!

12-05-2026

Verhaal lezen
Aan alle studenten met gescheiden ouders
Steun gescheiden oudersstudent vrijwilliger vrijwilligerswerk buddy steunen anderen helpen

📖 Aan alle studenten met gescheiden ouders

Met deze brief laten de 400 vrijwilligers van Villa Pinedo weten dat veel kinderen met gescheiden ouders steun nodig hebben. Als jouw ouders ook niet meer samen zijn, weet je als geen ander hoe dat voelt. Ben jij tussen 18 en 27 jaar? Dan kan ook jij met jouw ervaring iets positiefs doen en kinderen steunen tijdens en na de scheiding.

Bekijk brief