Mijn vader verhuisde naar Zuid-Frankrijk

Nadat mijn ouders uit elkaar gingen en de scheiding volledig rond was, verhuisde mijn vader na een tijdje naar Zuid-Frankrijk. Ik, toen 15 jaar, bleef bij mijn moeder wonen.

Weinig contact

De band met mijn vader was voor de scheiding niet al te best, na de scheiding had ik wel behoefte aan wat meer afstand van hem om rust te krijgen. Dat werd dus letterlijk een grotere fysieke afstand. Ook waren (en zijn we nog steeds) niet van elkaar bellen of appen. Daardoor had ik de jaren na zijn verhuizing weinig tot geen contact met hem, en zag ik hem alleen als hij naar Nederland kwam. Dit vond ik lastig, want dan werd er van mij verwacht dat ik tijd met hem ging doorbrengen wanneer hij er was, maar er werd me niet gevraagd of ik dat dan ook wel wilde en of het me wel uitkwam. Op mijn 21e heb ik kennisgemaakt met mijn vaders nieuwe gezin in Frankrijk, uit initiatief van zijn nieuwe vrouw. Ook al had mijn vader mij niet uitgenodigd, ik was wel nieuwsgierig. Ik vond het heel spannend om daar naartoe te gaan en het voelde alsof ik mijn vader niet kende. Wel ben ik nu blij dat ik dit gedaan heb, want daardoor heb ik mijn halfbroertje kunnen zien toen hij nog klein was.

Mezelf groot houden

Wat ik echt gemist heb toen mijn vader naar Frankrijk verhuisde, is dat niemand aan mij vroeg hoe ik mij daarover voelde en hoe het met mij ging. Ik had het gevoel dat ik me groot moest houden. Mijn ouders gingen scheiden en daarna ging ook mijn vader verder weg wonen, dat zijn grote veranderingen. Daar had ik graag met iemand over gepraat. Daarbij heeft zijn verhuizing zeker niet bijgedragen aan het verbeteren van onze band. Nu ik wat ouder ben probeer ik meer tijd met mijn vader door te brengen, al vormt het ongemak van beide kanten hierin nog wel een drempel.

Heb jij gescheiden ouders en herken jij je in het verhaal van Farah? Het helpt om er over te praten. Dat kan met een Buddy van Villa Pinedo. Download de ‘Villa Pinedo Buddy App’ en meld je aan!