Verhuiswagen op de fiets

22 jaar geleden, toen ik twee jaar oud was, gingen mijn ouders uit elkaar. Ik weet dan ook niet beter dan dat mijn ouders gescheiden zijn. Nu woon ik samen en heb ik voor het eerst sinds 22 jaar één thuis.

Verhuiswagen op de fiets

Al vanaf mijn tweede wisselde ik om de paar dagen tussen mijn moeder en mijn vader. Gelukkig wonen mijn ouders dicht bij elkaar, maar toch voelde ik mij een verhuiswagen op de fiets. Ik had een grote mand op mijn fiets waar veel inpaste, dat was wel heel handig. Heel lang heb ik gedacht dat het wisselen tussen mijn ouders nauwelijks invloed op mij heeft gehad. Ik vond zelf dat ik altijd super snel kon inpakken. En mijn moeder noemde mij altijd een kameleon omdat ik in twee totaal verschillende gezinnen woonde. Dit zijn twee dingen die ik nog steeds heel erg goed kan, dat is dan wel een voordeel van het heen en weer verhuizen.

Toch waren er ook minder leuke dingen. Als ik op vakantie was, wilde ik nooit naar huis omdat ik eindelijk een langere tijd op een plek kon zijn. Maar ook het vergeten van schoolboeken, of net dat ene leuke shirtje bij mama laten liggen, gebeurde regelmatig. Uiteindelijk heb ik op mijn telefoon een inpaklijst gemaakt die ik altijd kon hergebruiken.

Toen de Coronaperiode begon, ging ik minder vaak heen en weer tussen mijn ouders. Ik was voornamelijk bij mijn moeder. Bij mijn vader ging ik toen enkel nog op bezoek om te eten. Ik was toen daar eigenlijk al uit huis. Ik merkte dat dit mij ook al rust gaf, maar tegelijkertijd kreeg ik een schuldgevoel naar mijn vader toe dat ik daar niet zo vaak meer was. Mijn vader reageerde hier wel heel goed op, hij heeft altijd herhaald dat ik moet doen waar ik gelukkig van word.

Samenwonen

Nu woon ik sinds een paar maanden samen met mijn vriend. Ik merk dat er veel rust is doordat ik minder heen en weer hoef te reizen. Het samenwonen bracht weer nieuwe, leuke uitdagingen met zich mee. Mijn ouders zijn altijd goed met elkaar om blijven gaan. Ik ben dan ook wel gewend om ze samen te zien, bijvoorbeeld bij mijn diploma-uitreiking. Toen kwam het moment dat ik ineens tussen mijn ouders in op mijn bank zat. Dat moment voelde voor mij heel bijzonder. Het voelde even alsof ik het achtjarige meisje was dat de droom had dat mijn ouders weer bij elkaar zijn. Gelukkig weet ik dat het beter is dat mijn ouders gescheiden zijn.

Nu een aantal maanden verder is de situatie weer normaal. Ik vind het fijn dat ik nu één huis heb en ik ben blij dat mijn ouders allebei op bezoek kunnen komen. Op bezoek gaan is soms wel een puzzel: ook de ouders van mijn vriend zijn uit elkaar. We moeten de aandacht goed verdelen. Soms heb ik nog wel een schuldgevoel omdat ik mijn ouders minder vaak zie. Maar ik weet ondertussen ook dat ik mezelf niet in allemaal stukjes kan delen en dat ik voor mezelf moet zorgen.

Je bent niet de enige

Mocht je op jezelf gaan wonen of samenwonen: het brengt echt weer nieuwe en leuke uitdagingen met zich mee. Uiteindelijk komt het goed! Weet dat je niet de enige bent die hier doorheen gaat. Mocht je erover willen praten met iemand, je kan altijd een berichtje plaatsen op het forum of chatten met een Online-Buddy van Villa Pinedo.