Liefde is niet altijd voor eeuwig

Laatst las ik een reactie van iemand onder één van mijn verhalen op Villa Pinedo. Ik schreef over het feit dat ik gelukkig was met de nieuwe situatie, met de nieuwe liefdes van mijn ouders, en dat ze nu echt niet minder gelukkig zijn als toen ze getrouwd waren. Misschien juist wel gelukkiger. De reactie op dit stuk was eigenlijk als volgt: ouders doen kinderen heel veel pijn als ze gaan scheiden. Ouders komen er vaak wel bovenop, maar het kind nooit helemaal. Ouders zouden altijd bij elkaar moeten blijven, alleen al voor het kind.
Ik ben het hier niet mee eens. Het klinkt allemaal mooi: geen scheidingen meer. Ik zou er meteen voor tekenen! Maar het is geen realistisch beeld. Je kunt niet voor de kinderen bij elkaar blijven, voor altijd en eeuwig, als het gewoon niet meer loopt. Soms spelen er andere zaken mee, zoals een depressie of vreemdgaan. Dan is het toch niet gek dat bijvoorbeeld mijn moeder het vertrouwen in haar man, waar ze járenlang mee getrouwd was, opgeeft?
Natuurlijk kun je veel overwinnen, het ene stel is ook sterker dan het andere, maar het kan niet altijd goed gaan in een huwelijk of een relatie. Mijn ouders waren dolgelukkig, echt dolgelukkig, en ze wisten meteen van elkaar dat ze de juiste vader en moeder hadden gevonden. Dus toen dachten ze al vooruit aan mij, aan mijn broertje. Ze dachten aan kinderen, die ze later in mijn ogen ook op een geweldige manier hebben opgevoegd.
Maar door verschillende zaken, hoe verschrikkelijk pijnlijk ze ook zijn, kan het misgaan. En dan moet je dat accepteren en er het beste van maken. Je kunt er voor kiezen om door te gaan en er voor te vechten. Dat is heel mooi, maar dat kan niet altijd. Het vertrouwen in iemand of de liefde voor iemand kan zo beschadigd zijn, dat het gewoon over is, ook al wil niemand dit voor het kind. Het gaat er om dat de ouders op een normale manier uit elkaar gaan, voor zover dat mogelijk is, zodat het kind kan wennen aan de nieuwe situatie en de scheiding kan verwerken.
Mijn ouders zijn nu weer gelukkig, dat waren ze toen tijdens de laatste jaren van hun huwelijk niet meer. Wie ben ik dan om te zeggen dat ze koste wat kost, en vooral speciaal voor mij als kind, bij elkaar hadden moeten blijven?

Yannick (22)
Twitter: @yannicklgd