Ik zie nu al op tegen Vaderdag

Auteur: anoniem

Het is vandaag weer een bloedmooie zomerse dag terwijl het officieel gezien nog geen zomer is. Het is wel zomertijd, maar daar ligt niemand meer wakker om. Of juist wel. Het mooiste aan deze warme dag is dat er maar geen einde aan lijkt te komen. Ik schrijf deze blog dan ook in felgekleurde zwemkleding waar alle hipsters uit Amsterdam en omgeving jaloers op zouden zijn. Een heerlijk weekend achter de rug, zonder stress. Toch moet ik noodgedwongen uitkijken naar het komende weekend, dankzij alle winkels en de media. Het volgende weekend is Nederland namelijk in de ban van één van de bekendste commerciële feestdagen die ons land kent, namelijk Vaderdag. Wat voor mij persoonlijk op één lijn staat met 'feestdagen' als Valentijnsdag, Moederdag, CAPS LOCK DAG, Comic Sans Dag, Dag van de Arbeid, Dag van de Burger, Dag van de Hamburger en natuurlijk dé feestdag onder de feestdagen: Wereld Circus Dag.

Ik respecteer uiteraard iedereen die wel aan Vaderdag doet (of aan één van de hiervoor genoemde feestdagen). Bij de andere commerciële feestdagen kan ik de gevoelens erbij nog wel verklaren, maar in het geval van Vaderdag ligt dat een beetje ingewikkeld. Ik heb nog een vader, maar zo voelt het niet. Ik ben hier zo gewend aan geraakt dat het gewoon normaal lijkt. Iets wat de bekende dj Afrojack (die heeft zijn vader overigens nooit gekend) eerder deze week ook al aangaf in een interview met De Avondploeg van Radio 538. Je kunt niet zomaar verdrietig zijn om iets wat voor jou gewoon normaal is geworden. Je weet niet beter. Bij hem is het wel een stukje erger, aangezien ik wél weet wie mijn vader is en hij niet. Ik spreek hem alleen zelden tot nooit.

Soms mis ik dat wel hoor. Dat vadergevoel. Wanneer ik bijvoorbeeld op visite ben bij vrienden die wel gewoon goed contact hebben met hun vader. Want ja, papa plakt wel eventjes je fietsband. Papa is altijd handig met klussen en papa komt je wel ophalen als je weer eens een keer teveel hebt gedronken na een avondje stappen. Pas op zulke momenten voel je toch wel een soort van leegte.

Mijn glas water is ook bijna leeg trouwens. Eventjes bijvullen dan maar.