Ik ben sterker geworden door de scheiding

DEEL dit verhaal MET ANDEREN

DOOR : Iris

Geplaatst op: 30-08-2015

Soms lees je iets in de krant wat je meteen wil delen. In de zaterdageditie van NRC Next staat op pagina twee in grote letters: “Een scheiding remt de ontwikkeling van een kind”. Er staat in het artikel dat een scheiding voor zoveel stress zorgt bij een kind, dat hij of zij hoger scoort op agressie, angst en depressie dan kinderen van niet gescheiden ouders. Maar het artikel stelt dat er nog iets ergers is dan gescheiden ouders, namelijk ruziënde ouders.

Deze conclusie geloof ik graag. Ik weet dat de constante spanning in huis nog veel schadelijker is. Als je thuis op je tenen moet lopen of moet schreeuwen om aandacht van je ouders, dán heb je het in mijn ogen als ouder echt te bont gemaakt. Kies er in dat geval dan alsjeblieft voor om uit elkaar te gaan. Misschien dat het op korte termijn het vuur alleen maar aanwakkert, maar op lange termijn kom je daar een stuk verder mee.

Ja, een scheiding tekent je voor het leven. Maar deze littekens zijn iets waar je trots op mag zijn. Ik denk dat ik nooit zo sterk en zelfverzekerd zou zijn geweest als mijn ouders bij elkaar waren gebleven. Nooit zo voor mezelf zou zijn gaan vechten. Nooit zo realistisch naar het leven zou zijn gaan kijken. Nooit zo snel hebben geleerd te accepteren dat dingen nu eenmaal veranderen, zónder dat je daar iets mee te maken hebt of er iets aan kan doen. En ik leer nog steeds. Een kind van gescheiden ouders blijf je voor het leven.

Toen ik voor het eerst mijn mede-trainers ontmoette bij Villa Pinedo werd mij dat gelijk duidelijk. Deze meiden zijn net zoals ik. Wij zijn sterk geworden doordat we dit hebben meegemaakt, en niet ondanks.

Iris (24)

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Herken jij je in dit verhaal, heb je een goeie tip of wil je iets delen? We horen het graag!

Voornaam *

Leeftijd *

E-mailadres *

Woonplaats *

Reactie *

Meer lezen over dit onderwerp

Steun

📖 Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”

Alle dingen die je als kind meemaakt vormen de basis voor hoe jij uiteindelijk als persoon wordt. Ik en waarschijnlijk jij ook, hebben de scheiding van onze ouders meegemaakt. Een gebeurtenis die een grote impact kan hebben op hoe jij nu naar jezelf kijkt, hoe je je in bepaalde situaties voelt en daarmee omgaat.

Zelfbeeld

Wanneer je zelfbeeld zich heeft gevormd naar de lastige dingen die je hebt meegekregen tijdens de scheiding kan dit soms erg lastig zijn. Je kan je minderwaardig en onzeker gaan voelen. Misschien wil je wel dat iedereen je leuk en aardig vindt, waardoor je jezelf anders gaat voordoen en dingen doet die je zelf eigenlijk helemaal niet wil doen. Zodat je een keer de bevestiging krijgt dat je wél goed genoeg bent. Of vind je van jezelf dat je alles super goed moet doen, omdat je anders faalt. Wat ervoor zorgt dat je over je eigen grenzen heen gaat. Want de eisen die je aan jezelf stelt, zijn eigenlijk onhaalbaar, zelfs wanneer je heel erg je best doet. Dit zorgt ervoor dat je keer op keer jezelf teleurstelt en boos bent op jezelf. Allemaal dingen die heel begrijpelijk zijn dat je ze doet, want ze lijken te helpen. Maar eigenlijk zitten ze erg in de weg en zorgen ze ervoor dat je zelfbeeld nog lager wordt.

Ik luisterde altijd naar het negatieve stemmetje

Gedachten als dat het allemaal mijn schuld is dat mijn ouders zijn gescheiden of dat ik de oorzaak was van hun ruzies, gingen vaak door mijn hoofd toen ik jong was. Ik begreep niet waarom mijn ouders elkaar niet meer leuk vonden en niet meer bij elkaar wilden zijn. Het feit dat ze op een gegeven moment niet meer samenwoonden, vond ik super lastig en maakte mij verdrietig. Maar de jaren die volgden met alle ruzies en boosheid tussen mijn vader en moeder vond ik nog veel moeilijker. Toen ik ouder werd, werd ik me ervan bewust dat veel ruzies vaak gingen over dingen die met mij en mijn broer te maken hadden. Wat er uiteindelijk voor gezorgd heeft dat ik de schuld bij mezelf zocht. Die overtuiging is steeds groter geworden. Uiteindelijk ben ik zelfs gaan denken dat ik ook de oorzaak was van de scheiding zelf.

"Ik ben zo gewend geraakt aan het idee dat alles aan mij ligt, dat ik ook nu op latere leeftijd nog steeds heel snel mezelf de schuld geef voor dingen of bang ben dat ik iets verkeerds gedaan heb."

Bijvoorbeeld als iemand kortaf reageert op mij. Maar van zo onzeker zijn word ik helemaal niet gelukkig. Daarom probeer ik nu steeds wat liever voor mezelf te zijn. En dat kan jij ook leren!

Tips

Dat je ouders zijn of gaan scheiden ligt niet aan jou! Deze keuze maken ze, omdat je ouders niet meer verliefd zijn op elkaar of het niet meer fijn hebben samen. Als kind is dit moeilijk om te zien, te begrijpen of te geloven. Het is daarom begrijpelijk dat jij jezelf de schuld hiervoor geeft wat van invloed is op bijvoorbeeld je zelfbeeld. Maar dit betekent niet dat je daar voor altijd zo’n last van blijft houden! Misschien helpen de volgende tips je hierbij:

Draai je negatieve en/of veeleisende gedachten om in een gedachte die wat positiever en realistischer is. Hierbij kan het helpen om te bedenken wat jij tegen een goede vriend of vriendin zou zeggen, als diegene tegen jou zegt dat hij heeft gefaald, omdat hij geen 10 heeft gehaald voor een toets

Vertel aan je ouders dat je bang bent dat jij de oorzaak bent van de scheiding of de ruzies. Wanneer ze jou kunnen zeggen dat dat niet klopt, kan dat al veel schelen.

Praat met iemand die hier zelf ook ervaring mee heeft, zoals een Online-Buddy bij Villa Pinedo.

Probeer het eens: zeg eens tegen jezelf dat je je best doet en je geen 10 hoeft te halen voor die toets. Of bedenk je eens hoeveel mensen je om je heen hebt die jou ook leuk vinden als je wel jezelf bent. Dit is in het begin misschien raar en moeilijk, maar wanneer je het blijft proberen zul je zien dat je je er fijner door gaat voelen. Je zult merken dat er een druk van je schouders afvalt. En na een tijdje krijg ook jij een beter zelfbeeld. Want doordat jij de lat iets lager hebt gelegd voor jezelf, stel je jezelf ook minder vaak teleur. Nu is het namelijk wél haalbaar om aan je eigen eisen te voldoen.

04-05-2026

Verhaal lezen

Steun

📖 Hoe zorg je goed voor jezelf?

Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger, daarnaast helpt het ook om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je helpen te ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.

Wist je dat goed voor jezelf zorgen minstens zo belangrijk is als goed voor anderen zorgen? Vooral als je ouders gescheiden zijn, kan het gebeuren dat je veel bezig bent met het zorgen voor je ouders, broertjes of zusjes. Uit onderzoek blijkt namelijk dat kinderen met gescheiden ouders vaak extra verantwoordelijkheidsgevoel hebben en veel bezig zijn met het zorgen voor anderen in het gezin. Maar om echt sterk en blij te blijven, moet je ook goed voor jezelf zorgen. Dit betekent dat je tijd neemt voor dingen waar je gelukkig van wordt, rust neemt als je moe bent en praat over je gevoelens als je daar behoefte aan hebt.

Waarom is dit belangrijk?

Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger. Hierdoor kun je beter omgaan met stress en kun je ook beter voor anderen zorgen. Net zoals in een vliegtuig de instructie is om eerst je eigen zuurstofmasker op te zetten voordat je anderen helpt, is het in het dagelijks leven ook belangrijk om eerst voor jezelf te zorgen. Zo blijf je gezond, blij en vol energie om ook weer anderen te helpen.

Goed voor jezelf zorgen helpt om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.

Tijd voor jezelf nemen en je bezighouden met activiteiten die je leuk vindt, helpt je om jezelf beter te leren kennen en je sterke punten te ontdekken. Dit kan je zelfvertrouwen vergroten en je helpen om jezelf te waarderen.

10 tips

Ga naar buiten🌳: maak een wandeling in het park, ga naar het strand of de bossen. De natuur kan heel rustgevend werken en je nieuwe energie geven. Daarnaast stimuleert zonlicht🌞 de productie van vitamine D in je lichaam.

Luister of maak muziek🎶: zet je favoriete nummer op en dans💃 mee. Of schreeuw mee met een nummer waarin je jezelf in herkent. Muziek maken kan een fijne manier zijn om je gedachten te verzetten. Wij hebben zelf twee Spotify lijsten, een met motiverende nummers en een met herkenbare songteksten.

Even bewegen of sporten⚽: ga buiten spelen, rennen, fietsen of doe een sport die je leuk vindt. Beweging helpt je om je hoofd leeg te maken en je beter te voelen.

Doe iets creatiefs🎨: tekenen, schilderen, knutselen, bakken, koken of tuinieren kan een fijne manier zijn om jezelf uit te drukken of gedachten te ordenen.

Lees een boek📖: duik in een goed boek of een stripverhaal. Lezen kan je meenemen naar andere werelden en je even laten ontsnappen aan de dagelijkse stress. Daarnaast kunnen boeken je nieuwe perspectieven bieden, je uitdagen om anders te denken en je aanmoedigen om je doelen na te streven.

Spreek af met vrienden👭: breng tijd door met vrienden. Lachen, praten, leuke dingen doen of gewoon tijd samen doorbrengen kan je helpen te ontspannen. Daarnaast vermindert het gevoelens van eenzaamheid en depressie en vergroot het je gevoel van verbondenheid🫶.

Doe een meditatie🧘‍♀️: luister een meditatie om tot rust te komen en je te concentreren op het moment. Heb je onze meditatie, gegeven door Anaïta (The School of Mental Health), al geluisterd?

Schrijf het op📝: schrijf je gedachten en gevoelens op in een dagboek. Dit kan je helpen om dingen van je af te schrijven en meer inzicht te krijgen in jezelf.

Heel veel lachen🤪: kijk een komedie, lees een grappig boek, vertel moppen, doe gek, bezoek een lokale comedy club of doe aan lach-yoga . Als je lacht stimuleer je de aanmaak van endorfines, de zogenaamde 'gelukshormonen'. Dit helpt je om meer te ontspannen en je gelukkiger te voelen. Daarnaast verhoogt het je energieniveau en vermindert het gevoelens van vermoeidheid. Het geeft je een natuurlijke boost🚀 en helpt je om je meer alert en levendig te voelen.

Plan een rustmoment in🧼: neem de tijd om te ontspannen. Dit kan betekenen dat je een warm bad neemt, een middagdutje doet of gewoon even niets doet.

Welke tip ga jij volgen? Of heb je misschien wel een andere tip? Laat het hieronder weten!

Ps. Binnenkort delen we allemaal leuke opdrachten die jou kunnen helpen om goed voor jezelf te zorgen. Houd onze website in de gaten!

02-05-2026

Tip lezen

RechtenRuzie

📖 Niet mijn taak: opgroeien als kind van gescheiden ouders

NIET MIJN TAAK

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 11 was. Toch was het feit dat ze niet meer samen waren, voor mij niet het lastigst aan de scheiding. Ik was namelijk zelfs een beetje opgelucht toen ze vertelden dat ze uit elkaar gingen.

‘Nu wordt het eindelijk beter!’

, dacht ik. Maar dat bleek toch wat anders uit te pakken.

OPROEIEN ALS KOPP KIND

Ik ben de oudste van drie kinderen en had vroeger, toen mijn ouders nog bij elkaar waren, vaak het gevoel dat ik voor mijn broertje en zusje moest zorgen. Niet dat dat ooit direct aan mij gevraagd is, maar wij hadden niet de meest ‘stabiele’ situatie thuis, als ik het zo mag zeggen. Wat ik later leerde, is dat dit parentificatie heet en dat dit niet mijn taak is als kind.

Ik ben een KOPP kind. Dat staat voor ’Kinderen van Ouders met Psychische Problemen’. Ik had daardoor al snel het gevoel dat ik verantwoordelijk moest zijn voor dingen, waar ik eigenlijk het liefst helemaal niet mee bezig wilde zijn. Mijn vader was afwisselend ziek vanaf mijn 4e tot mijn 11e en mijn moeder was vooral bezig met het zorgen voor hém. Dan kon ik natuurlijk niet voor nóg meer problemen zorgen, dacht ik. (Spoiler: dat is dus niet waar!)

TEVEEL VERANTWOORDELIJKHEID ALS KIND

Door de spanningen thuis waren er vaak veel ruzies, dus toen mijn ouders vertelden dat ze uit elkaar gingen, sprong ik bijna een gat in de lucht. Mijn vader voelde zich weer beter en het idee dat mijn ouders minder beroep op mij hoefden te doen, voelde als een 10 kilo pak suiker die van m’n schouders afviel.

‘Nu wordt het eindelijk beter!’,

dacht ik. Nu kon ik weer doen wat kinderen horen te doen, namelijk: kind zijn.

Maar dat de scheiding er juist voor zorgde dat er méér verantwoordelijkheden op mijn bordje terechtkwamen, had ik niet gedacht. Ze woonden dan wel niet meer in één huis, maar het geruzie ging gewoon door. Via de telefoon, e-mail, voor ons huis op straat, in de rechtszaal of op WhatsApp.

‘Iris, moet je zien wat voor brandmails je vader nu weer naar mij stuurt. Midden in de nacht!’

, vertelde mama mij dan. Dat ik dat eigenlijk liever niet hoorde, hield ik maar voor mezelf. Ik was inmiddels namelijk de praatpaal van mijn ouders geworden, tegen wie ze hun zorgen konden uiten of de haat naar elkaar.

ECHTSCHEIDINGSCONVENANT

Vond ik die rol fijn? Absoluut niet. Maar als ik, door het aanhoren van hun zorgen, het regelen van ‘volwassen dingen’ en het luisteren naar hoe stom ze elkaar vonden, ervoor kon zorgen dat ze minder ruzie maakten, had ik daar alles voor over.

Op 12 jarige leeftijd deed ik mee aan gesprekken over het opstellen van een ouderschapsplan, kon ik het woord 'echtscheidingsconvenant' beter schrijven dan mijn eigen naam en werd ik constant gevraagd over dingen zoals alimentatie. Dingen waarvan je als kind dus helemaal het bestaan niet af hoort te weten!

‘Hij heeft weer de alimentatie niet op tijd over gemaakt, wil jij papa wel even zeggen dat hij dat moet doen?’

‘Let je wel een beetje op je broertje en zusje als je daar bent?’

‘Ik wil graag de eerste drie weken van de zomervakantie met jullie weg, regelen jullie dat met mama?’

, waren dingen waarmee ik/we constant mee van huis naar huis werden gestuurd. Toch voelde alles beter dan de mogelijke ruzie die er zou kunnen ontstaan als ik niet die verantwoordelijkheden op me zou nemen, dus deed ik het met alle liefde.

NIET BOOS, WEL VERDRIETIG

Terugkijkend weet ik nu hoeveel invloed dat heeft gehad. Hoeveel het kan doen als je altijd in een soort actiestand/ ‘zorgrol’ moet staan in plaats van je bezig te houden met dingen die kinderen horen te doen. Het had de wereld gescheeld als ik niet al vroeg werd betrokken in volwassen zaken of dingen voor mijn rekening hoefde te nemen die niet op mijn schoot hoorden te liggen.

Ben ik daar dan boos om? Nee, dat nog steeds niet. Ik denk zelfs dat ik het, als kind van mijn ouders, zo opnieuw zou doen. Graag zelfs. Ik ben wel verdrietig dat mijn ouders nooit door hebben gehad wat voor invloed zoiets heeft, of dat andere volwassenen niet hebben ingegrepen op een moment dat ik dat als kind niet kon/durfde te zeggen.

Ik hoop dan ook van harte dat andere ouders bewuster keuzes maken in waar ze hun kinderen wel en niet in meenemen en dat kinderen weten: het is niét jouw taak!

12-05-2026

Verhaal lezen

FamilieSteunopa oma oom tante neef nicht buurman buurvrouw vriend vriendin kant kiezen onpartijdig steun helpen volwassenen advies slecht praten familie

📖 Aan alle volwassenen in ons leven

Lieve opa’s, oma’s, buren, vrienden, leerkrachten, hulpverleners en iedereen die op welke manier dan ook een rol speelt in ons leven. We weten dat jullie er - net als wij - niet om hebben gevraagd dat onze ouders gingen scheiden. **Maar jullie hebben er - net als wij - wel mee te maken.** En dat is niet altijd makkelijk. Weten jullie wel dat wij vaak onze gevoelens voor onszelf houden? Als we de ruzies tussen onze ouders horen, terwijl we ons daar helemaal niet mee bezig willen houden. Of al...

Bekijk brief