Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Het kan: moeite hebben met iemand die je nooit ziet

DEEL dit verhaal MET ANDEREN

DOOR : Sanne

Geplaatst op: 22-09-2015

Sinds de rechtszaak rond de scheiding van mijn ouders jaren geleden heb ik geen contact meer met mijn vader. In het begin vond ik dit heerlijk. Geen geruzie, geen nare stiltes en vooral ook geen contact met mijn stiefmoeder. Bovendien had (en heb ik nog steeds) een schat van een stiefvader die er altijd voor mijn broertje en mij was en op veel momenten meer een vader voor me is geweest dan mijn eigenlijke vader.

Maar toch begon het op een gegeven moment te knagen. Natuurlijk had ik een hele lieve stiefvader, maar het was niet mijn vader. Mijn vader woonde aan de andere kant van het land met mijn stiefmoeder en haar kinderen. Kinderen die wel aandacht van hem kregen, wel door hem gefeliciteerd werden op hun verjaardag. Het deed pijn. Waarom zij wel, terwijl ik niet eens een kaartje hoefde te verwachten?

Als ik het aan anderen voorlegde snapten ze het niet. Ik had toch een lieve stiefvader die er voor me was? Die goed voor me zorgde? En met mijn vader had ik al zolang geen contact meer, daar kon ik onmogelijk nog problemen mee hebben.

Maar, het kan echt. Dat je iemand niet meer ziet betekent niet dat je niets meer voor diegene voelt of dat je geen vragen hebt. Iets dat er al heel lang niet meer is kan na verloop van tijd toch een gemis blijken. En dat gemis is soms groter dan verwacht.

Sanne (19)

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Herken jij je in dit verhaal, heb je een goeie tip of wil je iets delen? We horen het graag!

Meer lezen over dit onderwerp

Opgroeien in twee huizen: hoe ik mijn thuis pas later vond
Opgroeien in twee huizen: hoe ik mijn thuis pas later vond
Mijn woonsituatie

📖 Opgroeien in twee huizen: hoe ik mijn thuis pas later vond

Het grootste deel van mijn leven speelde zich af in twee huizen en ik had eigenlijk nooit door wat de impact daarvan was totdat ik eindelijk op mezelf ging wonen. Dat gaf rust.

LEVEN IN TWEE HUIZEN WERD MIJN IDENTITEIT

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was, dus van de periode daarvoor heb ik eigenlijk geen herinneringen. Daarna verhuisde mijn moeder al vrij snel samen met ons naar een ander huis en begon mijn leven in twee huizen. 

In deze eerste fase woonden mijn ouders maar op een paar straten afstand. Een paar jaar later verhuisden wij met mijn moeder naar 60 kilometer verderop. Het leven in twee huizen was bijna een deel van mijn identiteit.

We gingen ieder weekend naar mijn vader toe, dus twee keer in de week was ik mijn spullen aan het inpakken: kleding, schoolspullen, alles moest mee. Enkel speelgoed en een tandenborstel had ik op twee plekken. We moesten zoveel meenemen, dat we ook van alles vergaten. 

Ik weet nog dat we een keer helemaal verregend waren in het weekend, dat mijn schoenen verzopen waren. En toen kon ik geen droge schoenen aantrekken, want die had ik niet meegenomen. De rest van het weekend liep ik rond in kletsnatte schoenen.

HET EFFECT VAN TWEE (OF MEER) HUIZEN

Maar doordat ik twee keer in de week mijn tas aan het inpakken was, voelde het soms ook meer alsof ik uit een koffer aan het leven was. Op elke plek waar ik was, miste ik een deel van mijn spullen. En ik moest altijd nadenken over wat ik mee ging nemen. Van tevoren plannen, alles klaarleggen, weinig ruimte voor spontaniteit: het vormde de kern van mijn jeugd. En daardoor voelde ik me nooit echt thuis.

Toen ik op kamers ging, veranderde hier niet veel in. In het weekend terug naar mijn ouders, of ook eens slapen bij mijn vriend. In plaats van leven in minder verschillende huizen, werden het er alleen nog maar meer. En overal stond alleen nog een tandenborstel en bed voor mij. Alle spullen lagen verspreid: een deel in mijn kamer, een deel bij mijn moeder, een deel bij mijn vader, een deel bij mijn vriend. Maar geen plek Ă©cht van mij. Geen plek waar ik elke avond terugkwam. Geen week waarin ik niet hoefde na te denken over spullen inpakken, meenemen, niets vergeten. Echt niets vergeten!

EEN EIGEN THUIS

Ik was er helemaal klaar mee. Ik verlangde echt naar een plek voor mezelf. Een plek waar ik altijd mezelf kon zijn, een plek waar ik gewoon elke avond terug kon komen. Geen spullen meer pakken, niets meer kunnen vergeten. Één huis, mijn thuis. Ik denk dat dit er altijd al is geweest, maar plots kwam het heel sterk naar boven. 

Sinds een paar maanden is het dan ook werkelijkheid geworden. Eindelijk heb ik mijn eigen huis , samen met mijn vriend. Een plek waar al mijn spullen liggen, een plek waar ik elke dag terug kom, een plek waar ik niets meer kan vergeten, want het is altijd binnen handbereik. Een plek voor mij. Ik heb nooit geweten hoe erg ik daar behoefte aan had, totdat ik het had.

12-05-2026

Verhaal lezen
Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders
Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders
Vrijwilligers

📖 Online vrijwilligerswerk met impact voor kinderen van gescheiden ouders

ONLINE VRIJWILLIGERSWERK BIJ VILLA PINEDO: MIJN ERVARING ALS KIND VAN GESCHEIDEN OUDERS

Doe Vriendelijkdag wordt wereldwijd op 17 februari gevierd. Een dag waarop het draait om kleine, willekeurige gebaren die samen iets groots doen: positiviteit verspreiden. Denk aan een compliment voor een onbekende of iemand helpen zonder iets terug te verwachten. Voor mij zit die vriendelijkheid niet alleen in iets kleins en zichtbaars, maar juist ook in luisteren, delen en er Ă©cht zijn voor een ander. Precies dat maakt mijn vrijwilligerswerk bij Villa Pinedo zo waardevol.

VRIJWILLIGERSWERK VOOR KINDEREN VAN GESCHEIDEN OUDERS: VANUIT HERKENNING

Als kind van gescheiden ouders weet ik hoe alleen je je kunt voelen. Mensen bedoelen het goed, maar opmerkingen als

“Je bent er vast sterker van geworden”

of

“Het is al zo lang geleden”

kunnen juist afstand creëren. Wat ik toen nodig had, was geen advies of oplossing, maar herkenning. Iemand die zei:

“Ja, dit is ingewikkeld. En jouw gevoel mag er zijn.”

WAAROM ONLINE VRIJWILLIGERSWERK ZO GOED PAST BIJ ERVARINGSDESKUNDIGEN

Bij Villa Pinedo mag ik die persoon zijn voor kinderen en jongeren die nu meemaken wat ik zelf heb meegemaakt. Als contentmaker schrijf ik tips en ervaringsverhalen vanuit mijn eigen ervaring met gescheiden ouders. Ik probeer woorden te geven aan gevoelens die soms lastig uit te leggen zijn: loyaliteitsconflicten, schuldgevoel, leven tussen twee huizen. Met mijn verhalen laat ik zien:

je bent niet raar, je bent niet alleen

.

MIJN ROL ALS ONLINE VRIJWILLIGER EN CONTENT MAKER BIJ VILLA PINEDO

Wat dit vrijwilligerswerk extra bijzonder maakt, is dat het niet alleen iets oplevert voor een ander, maar ook voor mij. Ik ontwikkel mezelf als contentmaker, volg masterclasses, leer mijn verhaal krachtig en zorgvuldig inzetten en groei zowel persoonlijk als professioneel. Mijn ervaring wordt geen last, maar een kracht, iets waarmee ik een impact kan maken.

VRIJWILLIGERSWERK DOEN VANUIT HUIS eN IETS BETEKENEN VOOR EEN ANDER

Vrijwilligerswerk bij Villa Pinedo is voor mij vriendelijkheid die verder gaat dan Ă©Ă©n dag per jaar. Het is iets teruggeven, verbinding maken en merken dat jouw woorden ertoe doen. Dat een kind denkt:

“HĂ©, dit gaat over mij.”

Dat gevoel is onbetaalbaar.

DOE VRIENDELIJKDAG: HOE 1 PERSOONLIJK VERHAAL VERSCHIL KAN MAKEN

Op Doe Vriendelijkdag sta ik daar extra bij stil. Soms zit vriendelijkheid niet in een groot gebaar, maar in het durven delen van je eigen verhaal. En als mijn ervaring ook maar Ă©Ă©n kind helpt zich begrepen te voelen, dan is dit vrijwilligerswerk, en deze dag, meer dan geslaagd.

OVERWEEG JIJ ONLINE VRIJWILLIGERSWERK BIJ VILLA PINEDO?

Heb jij zelf gescheiden ouders en herken je iets in mijn verhaal? Dan kan jouw ervaring van onschatbare waarde zijn voor kinderen en jongeren die nu midden in een scheiding zitten. Bij Villa Pinedo kun je online vrijwilligerswerk doen vanuit huis, op een manier die bij jou past.

Of je nu schrijft, advies geeft, luistert of je verhaal wilt delen: jouw woorden kunnen het verschil maken. Neem een kijkje op de website en lees meer over de mogelijkheden om vrijwilliger te worden.

12-05-2026

Verhaal lezen
‘We moeten jullie iets vertellen...'
‘We moeten jullie iets vertellen...'
Mijn oudersPraten over de scheiding

📖 ‘We moeten jullie iets vertellen...'

Ondertussen is het al meer dan 10 jaar geleden, maar ik herinner me het moment dat mijn ouders aan mijn broers en mij vertelden dat ze gingen scheiden als de dag van gister. 

Elke maandagavond had ik dansles, en ik weet nog dat ik op een winterse avond in het donker uitgeput thuis kwam en op de bank neerplofte. Terwijl ik lekker Spangas aan het kijken was (ik had geluk, mijn broers keurden dit namelijk niet vaak goed), werd de tv ineens uitgezet. Verontwaardigd keek ik mijn vader aan, wat is dit nou? ‘We moeten jullie iets vertellen
’ 

GELDPROBLEMEN

Mijn broers werden ook opgetrommeld en er werden stoelen rondom de bank gezet, het leek net alsof we een kringverjaardag gingen houden. Het zweet brak me uit, ik had namelijk al een sterk vermoeden waar dit over zou gaan: geldproblemen. 

Op mijn vaders werk-iPad had ik namelijk per ongeluk (toen ik deze voor huiswerk mocht gebruiken) een nog openstaande pagina gezien van een site waarbij er meerdere hulpvragen stonden. Ook ‘We gaan scheiden, wat nu?’ stond ertussen, maar aangezien mijn ouders nooit zichtbaar ruzie hadden en ik ook pas 10 jaar oud was, stond ik er geen moment bij stil dat dit de reden was dat mijn vader deze site had bekeken. Ik had snel de site weggeklikt en niemand verteld dat ik iets had gezien, maar ik had de conclusie getrokken dat het enige waarschijnlijke voor ons wat op de site stond geldproblemen waren. 

WE HEBBEN BESLOTEN UIT ELKAAR TE GAAN

‘Mama en ik
 we hebben hier veel over gepraat
 en we hebben besloten uit elkaar te gaan.’ Sorry wat?! Het ene moment zat ik nog nietsvermoedend te genieten van mijn lievelingsserie, en nu gebeurde dit ineens? Het voelde heel onwerkelijk. Honderden vragen raasden door mijn hoofd. Hoe kan dit nou ineens?! Hoezo heb ik nooit iets gemerkt? Ik begreep er eigenlijk helemaal niks van.

Na veel samen huilen, praten, verwarring en ook wel geruststellende woorden, was het toch echt tijd dat mijn broers en ik moesten proberen te slapen. Mijn broers en ik gaven elkaar bijna nooit een knuffel, maar ik herinner me nog hoe fijn het was dat we elkaar hadden. Alle mensen die dichtbij ons stonden, mijn tantes en ooms, opa en beste vrienden van mijn ouders, verzamelden zich namelijk ‘s avonds bij ons thuis, waarna ook hun het nieuws werd verteld. 

Ik deed die nacht geen oog dicht, ik probeerde iets meer uitleg te krijgen van de gesprekken die beneden werden gevoerd. Uiteindelijk werd het weer ochtend, en was het tijd om naar school te gaan. Ik kreeg geen hap door mijn keel, en ben de ochtend thuis gebleven. 

MIJN OUDERS GAAN SCHEIDEN

Tussen de middag, terwijl al mijn vriendinnen en klasgenoten even naar huis waren, liep ik met mijn moeder en vader samen de school binnen. Mijn meester op dat moment werd op de hoogte gesteld van de situatie, en hij zou mij helpen het de volgende dag aan de klas te vertellen. 

Dus daar zat ik dan, ‘Jongens, Svea wilt jullie nog even wat vertellen
’ zei de meester. Het was doodstil in de klas. Ik stond op en liep naar voren. ‘Ik, ehm, ja, mijn ouders gaan scheiden.’ Ik zag mijn vriendinnen geshockeerd naar mij kijken, niemand van hen had gescheiden ouders. Ik ging weer zitten en voelde de tranen achter mijn ogen branden. Meteen kwamen er vriendinnen naar mij toegesneld om me een knuffel te geven. 

Al met al was het een ongelooflijk onverwachts en lastig moment voor mij, maar de steun van mensen om me heen heeft me erdoorheen gesleept. Dus onthoud, je bent niet alleen, en je mag om hulp vragen bij anderen. Het komt goed!

12-05-2026

Verhaal lezen
Speciaal voor jou
Mijn oudersGedachten en gevoelensniet jouw taak schuld alleen zijn alleen voelen schuldig wennen veranderingen wisselen verhuizen alleen enige afspraken

📖 Speciaal voor jou

Speciaal voor jou een brief van ons. Voor alle kinderen met gescheiden ouders hebben jongeren bij Villa Pinedo deze brief aan jou geschreven. Om je te laten weten dat scheiden niet jouw taak is.

Bekijk brief