<p>Mijn vrienden en ik</p><p>Zijn er altijd voor elkaar&nbsp;</p><p>Zoals ik er ben voor hen</p><p>Staan zij ook voor mij klaar<br><br>Soms is het lastig&nbsp;</p><p>Om om hulp te vragen&nbsp;</p><p>Maar als jij je zorgen deelt</p><p>Kunnen zij je helpen dragen<br><br>Dus wees niet bang om te vertellen</p><p>Wat er in jouw hoofd speelt&nbsp;</p><p>Je staat er niet alleen voor&nbsp;</p><p>Als je het met iemand deelt.</p>

Gedicht over vriendschap

<p>Deze blog is geschreven voor ouders die gescheiden zijn. Niet om te zeggen wat goed of fout is, maar om te laten zien hoe het voor een kind kan voelen wanneer het idee ontstaat dat je moet opletten met wat je vertelt over de andere ouder.</p><h2>REKENING HOUDEN MET GEVOELENS DIE NIET VAN JOU ZIJN</h2><p>Mijn ervaring is dat ik als kind voortdurend rekening hield met de gevoelens van mijn ouders. Ik kwam niet altijd thuis met leuke verhalen over de andere ouder. Het was niet altijd rozengeur en maneschijn. Toch merkte ik dat mijn verhalen vaak geen ruimte kregen.</p><p>De reacties die ik kreeg, waren regelmatig negatief over de andere ouder. Soms kwamen er dan meteen andere vervelende gebeurtenissen naar boven, die mijn ouders vervolgens met mij deelden. Ook kreeg ik vaak te horen dat ik bepaalde dingen niet aan de andere ouder mocht vertellen.</p><p>Daardoor voelde het voor mij al snel niet meer veilig om te delen. Mijn verhaal ging niet meer over mij, maar over hen. Ik voelde me eenzaam, niet echt gehoord, en had het gevoel dat ik mijn emoties moest inslikken. Daar kwam ook schuldgevoel bij kijken wanneer ik wel iets vertelde aan de andere ouder.</p><h2>STEEDS MINDER DELEN</h2><p>Omdat dit bleef herhalen, begon ik steeds minder te delen. Ik hield mijn verhalen voor mezelf, niet omdat ik niets voelde, maar omdat ik het niet erger wilde maken tussen mijn ouders. Ik wilde hun frustraties naar elkaar toe niet voeden.</p><p>Wat er eigenlijk gebeurde, was dat ik mezelf steeds verder naar de achtergrond schoof. Ik paste me aan, hield dingen binnen en probeerde de spanning te dragen, terwijl ik daar als kind helemaal niet verantwoordelijk voor was.</p><h2>LOYALITEITSCONFLICT</h2><p>Dit zorgde bij mij voor een loyaliteitsconflict. Loyaliteit voelde als: rekening houden met mijn ouders, hen beschermen, en het gevoel hebben dat ik hen verraadde als ik iets moeilijks vertelde over de ander. Ik kwam klem te zitten tussen de behoefte om eerlijk te zijn en gehoord te worden en de angst om iemand pijn te doen. In plaats van ruimte te krijgen voor mijn eigen gevoelens, begon ik mezelf weg te cijferen.</p><h2>WAT MIJ HEEFT GEHOLPEN</h2><p>Sinds mijn moeder hulpverlening krijgt voor de thuissituatie heeft ze ingezien dat haar gevoelens haar verantwoordelijkheid zijn en niet die van mij. Ik kan nu alles bij haar kwijt, maar zij houdt haar frustraties bij haarzelf. Daardoor ontstaat er ruimte. Ruimte om te praten zonder bang te zijn voor wat het bij haar oproept.</p><p>Hierbij helpt het om oordeelvrij te luisteren. Oordeelvrij luisteren betekent voor mij bijvoorbeeld:</p><ul><li><p>Luisteren zonder gezichtsuitdrukking die iets verraadt</p></li><li><p>Niet meegaan in negatief praten over mijn andere ouder</p></li><li><p>Mijn gevoelens centraal zetten</p></li><li><p>Mij&nbsp; bedanken voor het vertrouwen</p></li><li><p>Hun eigen moeilijke emoties later delen met een volwassene, niet met mij</p></li></ul><h2>EEN BOODSCHAP AAN OUDERS</h2><p>Je kind vertelt niet om iemand pijn te doen. Je kind vertelt om zichzelf te ontlasten, om adem te kunnen halen en om niet alleen te zijn. Dat je kind zijn of haar verhaal met jou deelt, is een teken van vertrouwen en liefde. Je hoeft het niet eens te zijn met wat je hoort. Maar je kunt wél degene zijn bij wie alles gezegd mag worden.&nbsp;</p>

Ik hield rekening met de gevoelens van mijn ouders

<p>Als je net te horen hebt gekregen dat je ouders uit elkaar gaan, zit je vast vol met vragen. <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://www.villapinedo.nl/tip/gedachten-en-gevoelens/wat-de-f%40%23ck%3F!/tien-dingen-die-niet-veranderen-na-de-scheiding-van-je-ouders">Veranderingen</a>, onduidelijkheid, en daardoor misschien angst, of verdriet. Hoe kom je door deze periode heen? Wij geven je 5 tips die je misschien een handje kunnen helpen.&nbsp;</p><h3>1. STEL JE VRAGEN</h3><p>Mijn ouders gaan uit elkaar… wat betekent dat? Voor mij voelde het alsof mijn leven overhoop werd geschopt. Ik wist niet wat er zou gaan gebeuren. Misschien ben je bang voor wat er gaat veranderen. Dat is oké. Probeer de vragen die je hebt over wat er gaat gebeuren of veranderen aan je ouders te stellen, zodat je minder bang hoeft te zijn.&nbsp;</p><h3>2. SLUIT JEZELF NIET AF&nbsp;</h3><p>Ik vond het lastig om mensen te vertellen wat er in me omging. Ik wist vaak zelf niet eens wat ik nou precies voelde. Ik was verdrietig, maar ook boos, en bang. Probeer te blijven praten, met je ouders of andere familieleden, of met vrienden. Sluit jezelf niet af en blijf in contact, zodat je steun kunt ontvangen.</p><h3>3. VIND EEN MAATJE</h3><p>Soms werd ik plotseling erg verdrietig. Het is fijn om dan iemand in je buurt te hebben met wie je dit even kan delen. Neem iemand of een paar mensen in je omgeving in vertrouwen, zodat er altijd iemand dichtbij je is als je even getroost moet worden.&nbsp;</p><p>Je kunt ook met een <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="http://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy"><u>online-Buddy van Villa Pinedo</u></a> appen! Een Buddy is een jongere die zelf ook gescheiden ouders heeft.&nbsp;</p><h3>4. JOUW EMOTIES ZIJN OKÉ&nbsp;</h3><p>Misschien ben je boos op je ouders, of vooral erg verdrietig. Misschien mis je een van je ouders, of ben je erg in de war door de veranderingen. Zelf had ik vaak het gevoel dat mijn emoties samen één grote, zware bal vormden. Dat is niet gek. Al jouw emoties mogen er zijn. Probeer te accepteren dat het nu zo is, en geloof me: het wordt vanzelf een beetje beter.&nbsp;</p><h3>5. WAT HEB JIJ NODIG?</h3><p>Probeer voor jezelf duidelijk te krijgen wat jij nodig hebt om de situatie wat dragelijker te maken, en probeer dat te delen met je ouders. Misschien kunnen jullie er samen voor zorgen dat jij je zo prettig mogelijk voelt.&nbsp;</p><p>…en natuurlijk kun je altijd steun vinden op verschillende manieren bij Villa Pinedo!&nbsp;</p><p>Je hoeft het niet alleen te doen.</p>

5 tips wat je kunt doen als je hoort dat je ouders uit elkaar gaan

<p>Wisseldagen kunnen best lastig zijn. De ene dag ben je bij mama, de andere bij papa. Soms voelt dat gezellig, maar soms ook verwarrend of verdrietig.&nbsp;</p><p>Voor mij waren wisseldagen vaak moeilijk. Zodra ik weg was, miste ik degene bij wie ik was geweest. En in het huis van mijn vader moest ik elke keer opnieuw wennen. Dat gaf me soms een onrustig gevoel vanbinnen.</p><p>Daarom deel ik hieronder 5 tips die mij hebben geholpen op wisseldagen. Ze hielpen me om rustiger te worden, mijn gevoelens beter te begrijpen en me fijner te voelen in beide huizen. Hopelijk helpen ze jou ook, zodat wisseldagen een beetje makkelijker worden.</p><h2>1. NEEM IETS VERTROUWDS MEE</h2><p>Ik nam altijd een paar van mijn favoriete knuffels mee. Dat gaf me het gevoel dat een stukje van thuis met me meeging. Als ik me even alleen voelde, hielp het om ze vast te houden. Ze gaven me troost als ik verdrietig was of iemand miste.</p><h2>2. NEEM JE TIJD</h2><p>Het is belangrijk om rustig afscheid te nemen en daar de tijd voor te nemen. Soms wilde ik nog even knuffelen, zwaaien of een paar minuutjes samen kletsen. Dat hielp me om met een rustiger gevoel te vertrekken.</p><h2>3. PRAAT OVER HOE JE JE VOELT</h2><p>Soms voelde ik me boos of verdrietig omdat ik ergens weg moest. Dat is helemaal oké. Als ik erover praatte met bijvoorbeeld een van mijn ouders of mijn broers, voelde ik me vaak lichter en minder alleen met mijn gevoel.</p><h2>4. PAK JE TAS SAMEN IN ZODAT JE NIETS VERGEET</h2><p>Samen mijn tas inpakken gaf me overzicht. Ik was namelijk vaak bang om iets te vergeten, omdat ik niet in beide huizen dezelfde spullen had. Een vast lijstje met spullen die altijd mee moeten, hielp me om niks te vergeten en gaf me rust.</p><h2>5. PLAN IETS LEUKS BIJ AANKOMST</h2><p>Als ik wist dat we bij aankomst iets leuks gingen doen, had ik iets om naar uit te kijken. Dat maakte het wisselen makkelijker en hielp me sneller te wennen in het andere huis. Het hoeft niks groots te zijn: je favoriete spelletje spelen, een wandeling maken of samen iets bakken kan al genoeg zijn.</p>

Gedicht over vriendschap

DEEL dit verhaal MET ANDEREN

DOOR : GHI | FOTO: PEXELS / ALINE VIANA PRADO

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Relevante blogs of vlogs

Contact

Socials