GROTE MENSEN ZAKEN

Vanuit mijn bed 

Hoor ik papa en mama

Ik denk dat ze ruziemaken 

De vorige keer 

Toen ik vroeg wat er mis was

Zeiden ze “dit zijn grote mensen-zaken”

Ik zal dus maar stil zijn

En doen alsof ik niets hoor 

Ook al maakt het me stiekem wel bang

Ik moet eigenlijk al slapen

Maar dat lukt zo niet 

Hopelijk duurt het niet meer zo lang 

Voordat het weer stil is

Weer rustig in huis

En niemand meer boos is op elkaar 

Ik kruip onder mijn deken

Zou het nog goed komen?

En wat als…? Ik hoop het maar…