Lieve Opa, ik groet jou nog steeds elke dag. 

Als ik je tegenkom in een vlinder of een regenboog. Als ik aan je denk bij het voetbal of als ik ons rondje fiets. Ik herinner je wijze woorden, je knuffels en alle liefde die jij mij gaf. Helaas ben jij hier niet meer in levende lijve, maar voor altijd neem ik onze gezamenlijke herinneringen mee.

ONZE GEZAMENLIJKE PASSIE

Samen waren wij de voetbalfanaten. We belden elkaar in de rust of nadat het Nederlands Elftal weer een wedstrijd had gespeeld. Jij kwam kijken als ik zelf bij jou in de buurt een wedstrijd had. En als kers op de taart, liet jij mijn grootste droom uitkomen: een wedstrijd van mijn favoriete buitenlandse voetbalclub. Wij waren met z’n tweeën op pad en het is nog altijd mijn mooiste ervaring ooit. 

Het waren de kleine dingen die maakten dat ik mij gezien voelde. Waar ik die support vanuit thuis niet altijd voelde, ben ik heel dankbaar voor alle momenten die wij hierin samen konden delen en dat jij mij hier altijd en overal in steunde.

GEWOON EVEN PRATEN

Wij spraken elkaar niet dagelijks, maar via SMS, Wordfeud of mail wisten we elkaar goed te vinden. Jij stuurde foto’s van mijn wedstrijd of een ander uitje. We belden als ik een belangrijke toets had. En als ik bij jou was of jij bij mij, dan gingen we een rondje fietsen of anders een stukje wandelen. Dan waren we samen even stil of praatten we over van alles en nog wat. Het ging even niet om moeilijke problemen oplossen of de levensvragen waar ik geen antwoord op had. Het was gewoon een moment van twee maatjes die samen waren.

(BIJNA) ALLES WAS OKE

Soms vond ik het thuis best moeilijk. Met mijn vader had ik bijna geen contact en bij mijn moeder was er spanning. Ik vond het moeilijk om te zeggen wat voor mij belangrijk was en om mijzelf te zijn. Maar bij jou ging dat vanzelf, bij jou was het oke. Ik mocht mezelf zijn en jij was daar trots op. Want jij had één motto: als je maar gelukkig bent. Daarmee gaf jij mij het vertrouwen dat ik de keuzes zou maken die voor mij belangrijk zijn, waar ik mij goed bij voel. Jij gaf mij de steun, de vrijheid om te kunnen zijn wie er diep van binnen in mij zit.

Liefste Opapa, ik kan de woorden niet vinden om jou te bedanken. Niet meer dan dat ik heb gedaan, dan wat ik in woorden, gedichten en teksten kan tonen. Maar ik denk aan je, ik draag je bij me. En ik zal altijd onthouden wat jij voor mij betekend hebt en altijd zal blijven betekenen. Jouw aandacht, jouw liefde, onze passie, jouw respect, jouw vertrouwen, ons samenzijn zonder oordeel, jouw steun en jouw persoon. Maar vooral wij samen.

Dankjewel Opapa, voor altijd in mijn hart.