Open Brief in de media

Het zal jullie vast niet ontgaan zijn dat De Telegraaf gisteren aandacht heeft besteed aan (v)echtscheidingen en dus ook aan Villa Pinedo. In het artikel gaat men in over de samenwerking tussen Kinderombudsman Marc Dullaert en Villa Pinedo, die samen met Fred Teeven (Justitie) en Martin van Rijn (VWS) de positie van kinderen bij (v)echtscheidingen willen gaan verbeteren.Onze Milo (11), Rachel (13), Robin (15) en Kiki (17) verschenen met foto en al in de krant, wat natuurlijk superleuk is! Maar dat is niet het belangrijkste. Als ‘ervaringsdeskundigen’ hebben ze met de verhalen over de scheiding van hun ouders aan heel Nederland laten zien dat kinderen meer weten dan dat de ouders eigenlijk weten.De lezers van De Telegraaf kregen de vraag wat zij meenemen van het advies dat gegeven is door Milo, Rachel, Robin en Kiki. Ook kregen ze de vraag of ze vinden dat er vaak te weinig aandacht is voor kinderen binnen een (vecht)scheiding. Hier kwam vaak naar voren dat co-ouderschap belangrijk wordt gevonden: dit omdat kinderen hierdoor evenveel tijd bij zowel hun vader als hun moeder aanwezig zijn.Maar het forse aantal reacties laat maar weer zien dat het gaat om een moeilijk onderwerp waarbij iedereen een andere mening heeft. Maar de boodschap is duidelijk: vergeet de kinderen niet.

De nieuwe directeur van Villa Pinedo, Sanne Abrahams, was vanavond te gast op Radio 1 bij 'Langs de lijn en omstreken'. Sanne is de opvolger van Marsha Pinedo die de stichting na 10 jaar gaat verlaten. Samen met Buddy Floor vertelde Sanne hoe belangrijk het is voor kinderen met gescheiden ouders om gezien en gehoord te worden. Om naar de mening van kinderen te vragen en deze altijd serieus te nemen.Ook speelden zij samen met de andere tafelgasten het vragenspel 'Vraag Maar!' wat morgen op de Dag van de Scheiding wordt gelanceerd. Dit spel vol met gesprekskaarten voor ouders en kinderen helpt om samen het gesprek over de scheiding op een luchtige manier op gang te brengen.Klik hier om het interview terug te luisteren en bekijken.

George (22 jaar) uit Meerssen is sinds twee jaar Buddy. In dit interview met CJG 043, een platform voor opgroei en opvoedvragen in Limburg, vertelt hij hoe het precies in z’n werk gaat om Buddy te zijn en wat hem zo aanspreekt.“Wat ik het mooiste vind aan het Buddy zijn? Ik had heel erg het gevoel dat ik iets wilde betekenen voor kinderen in deze situaties. Waarbij ik heel erg de drive had om mijn eigen ervaring daarin mee te nemen, het te kunnen omzetten naar iets positiefs. En dat kan als Buddy. Want juist door je eigen ervaring kun je beter aanvoelen hoe iets is voor een kind. Je kunt het beter plaatsen. En je staat er totaal buiten. Je bent onafhankelijk, dat maakt dat het voor een kind vaak ook veilig voelt om iets met jou als buddy te delen."