Hij wil geen contact

Beste ouder, Bedankt voor het bericht. Wat naar dat de vader van uw zoon zo dwingend is.. In uw verhaal is te lezen dat eigenlijk alles al geprobeerd is, tot de rechter aan toe. Als het zwart op wit staat kan hij in principe niets maken, maar het is natuurlijk wel heel vervelend. Wat het zo moeilijk maakt dat hij het al meerdere keren heeft aangegeven en het niet is binnengekomen. Daarom is het enige wat ik kan zeggen: probeer het nog eens (als uw zoon dat wilt, ik kan me voorstellen dat hij het inmiddels zat is en rust wil). Misschien kan hij een afspraak maken met zijn vader en indien mogelijk/nodig samen een deskundige zoals een psygoloog een laatste gesprek aan te gaan. Ik ken ook kinderen die zo'n gesprek zonder hulp hebben gedaan waarbij het goed ging, dus het is zeker niet altijd nodig, maar ik kan me voorstellen dat het soms wel fijner is. Hopelijk komt de boodschap in een laatste gesprek toch over. Verder zou hij ook een brief kunnen schrijven wat minder confronterend is voor uw zoon, waarin hij opschrijft hoe hij zich voelt en duidelijk maakt waarom hij geen contact meer wil. Ik hoop dat het lukt en dat uw zoon rust krijgt, ik snap heel goed dat dit erg belastend en vermoeiend is voor hem. Succes, Amélie

Hallo, Wat een vervelende situatie waarin jullie samen zitten. Van wat ik lees hebben jullie al veel dingen geprobeerd om de vader duidelijk te maken dat je zoon geen contact meer met hem wil. Omdat de instanties dit ook allemaal goedkeuren kan ik me voorstellen dat hier een goede reden voor is. Ook zijn vader heeft er eerst toestemming voor gegeven in het ouderschapsplan. Het is daarom ook erg jammer dat hij hier nu niet mee akkoord gaat. Ik kan me indenken dat het niet meer zien van je kind ontzettend lastig zal zijn, maar van wat ik opmaak uit je verhaal is dit momenteel de beste optie voor jullie zoon. Zoals Amélie ook al opmerkt: uw zoon is waarschijnlijk ook toe aan rust. Hij zou inderdaad nog een keer persoonlijk het gesprek aan kunnen gaan met zijn vader, wellicht met iemand erbij die hem kan helpen. Maar ik kan me ook indenken dat een brief schrijven voor hem fijner is. Beschrijf in deze brief ook dat dit de laatste keer is dat hij dit vertelt en dat hij rust nodig heeft. Rust is momenteel het beste voor hem. Wellicht dat hij over een bepaalde tijd weer van gedachte veranderd, maar dat is dan aan hem. Wellicht kunt u ook samen met uw zoon afspraken maken hierover. Hierbij kan je onder andere denken aan: Over hoeveel tijd gaan jullie nog eens praten over of hij nog steeds achter deze beslissing staat? Stuurt hij zijn vader met zijn verjaardag een berichtje of een kaart? Ik hoop hiermee een geholpen te kunnen hebben, in deze lastige situatie. Heel veel succes! Groet Anne-Milou